Qısa cavab
Bəli. Allahın (﷾) kitablarına inanmaq müsəlmanın imanının bir hissəsidir. Quran deyir ki, Allah (﷾) Tövratı Musaya, Zəburu Davuda, İncili (İsanın vəz etdiyi Müjdəni) isə İsaya verib. O, Tövratı və İncili hidayət və nur adlandırır. Allahın (﷾) onları nazil etdiyini inkar edən müsəlman müsəlman deyil. Lakin bu adlar bu gün həmin adları daşıyan kitabları yox, Allahın (﷾) həmin peyğəmbərlərə verdiyini bildirir. Çap olunmuş Tövrat Musanın ölümünü və dəfnini qeyd edir. Əhdi-Cədidin dörd İncili İsadan onilliklər sonra yazılıb və hər biri bir müəllifə ‘görə’ adlanır. Nazil edilmiş kitabları tərifləyən Quran Kitabı öz əlləri ilə yazanları da pisləyir. Deməli, müsəlman Bibliyaya onda hələ də qalan vəhyə görə hörmət edir. O, Quranın təsdiqlədiyini saxlayır, ona zidd olanı isə kənara qoyur. Quran sonuncu gəlib, buna görə son söz onundur.
Tam izah
Kitablara inanmaq imanın bir hissəsidir
Quran Allahın (﷾) kitablarına imanı Allaha (﷾), Onun mələklərinə və elçilərinə imanla birlikdə sadalayır. O deyir ki, bunlardan hər hansı birini inkar edən dərin azğınlığa düşüb. Peyğəmbərdən (ﷺ) imanın nə olduğu soruşulanda o, Allahın (﷾) Kitabları da daxil olmaqla eyni siyahını verib.
“Allahın rəsulu öz Rəbbindən ona nazil edilənə iman gətirdi, möminlər də, (iman gətirdilər). Hamısı Allaha, Onun mələklərinə, kitablarına və elçilərinə iman gətirdilər. (Onlar dedilər): “Biz Onun elçiləri arasında fərq qoymuruq!” (Həmçinin,) dedilər: “Eşitdik və itaət etdik! Ey Rəbbimiz, Səndən bağışlanma diləyirik, dönüş yalnız Sənədir!””
“Ey iman gətirənlər! Allaha, Onun elçisinə, elçisinə nazil etdiyi Kitaba (Qurana) və ondan əvvəl nazil etdiyi kitablara iman gətirin! Allahı, Onun mələklərini, kitablarını, elçilərini və Axirət gününü inkar edən kəs, şübhəsiz ki, dərin bir azğınlığa düşmüşdür.”
Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, bir kişi Peyğəmbərin (ﷺ) yanına gəlib imanın nə olduğunu soruşdu. Peyğəmbər cavab verdi ki, iman Allaha, Onun mələklərinə, Kitablarına, elçilərinə, Onunla görüşə və Dirilməyə inanmaqdır. Bu kişi insanlara dinlərini öyrətməyə gəlmiş mələk Cəbrayıl idi.
Quranın adını çəkdiyi kitablar
Quran deyir ki, Allah (﷾) Tövratı Musaya, İncili isə İsaya nazil edib və hər birini hidayət və nur adlandırır. O deyir ki, Allah (﷾) Davuda Zəburu verib. Müsəlmanın inandığı Tövrat Allahın (﷾) Musaya onun sağlığında verdiyi, heç nə əlavə edilməmiş və çıxarılmamış Tövratdır. İncil Allahın (﷾) İsaya verdiyi mesajdır. İsa onu İsrail xalqına ucadan vəz edib. Quran özünü bu kitabların sonuncusu kimi təqdim edir və özündən əvvəlkiləri təsdiqləyir.
“Şübhəsiz ki, Biz, içində hidayət və nur olan Tövratı nazil etdik. Özlərini (Allaha) təslim edən peyğəmbərlər bununla yəhudilər arasında hökm edərdilər. Din xadimləri və elm adamları isə Allahın kitabından qorunub saxlanılanlarla hökm verərdilər. Onlar buna şahiddirlər. Elə isə insanlardan qorxmayın, Məndən qorxun! Ayələrimi ucuz qiymətə satmayın. Allahın nazil etdiyi ilə hökm verməyənlər – məhz onlar kafirdirlər.”
“Onların ardınca Məryəm oğlu İsanı özündən əvvəlki Tövratı təsdiqləyici olaraq göndərdik. Ona içərisində hidayət və nur olan, özündən əvvəlki Tövratı təsdiqləyən, müttəqilər üçün doğru yol göstərən və öyüd-nəsihət olan İncili verdik.”
“Biz Nuha və ondan sonrakı peyğəmbərlərə vəhy etdiyimiz kimi, sənə də vəhy etdik. Biz İbrahimə, İsmailə, İshaqa, Yəquba və onun nəslinə, İsaya, Əyyuba, Yunusa, Haruna və Süleymana da vəhy etdik. Davuda da Zəburu verdik.”
“O, bu Kitabı sənə özündən əvvəlkiləri təsdiqləyən, həm də, haqq olaraq nazil etdi. Tövratı və İncili də, O nazil etdi –”
Çox lampada bir işıq
Quran deyir ki, hər elçi öz qövmünün dilində göndərilib və Musaya, Davuda və İsaya verilən kitabların adını çəkir. 20-ci əsr alimi Muhəmməd Həmidullah bunu bir şəkillə izah edib. Peyğəmbərlər lampalardır, vəhy isə elektrik cərəyanıdır. İşıq Allahdandır (﷾), peyğəmbərin ana dili isə yalnız lampanın rəngidir. Deməli, Tövrat, Zəbur, İncil və Quran müxtəlif dillərdə gəlib, lakin mesaj bir olub.
“Biz hər bir peyğəmbəri ancaq öz qövmünün dilində (danışan) göndərdik ki, (haqqı) onlara bəyan etsin. Allah istədiyini (haqq yoldan) azdırır, istədiyini də doğru yola yönəldir. O, Qüdrətlidir, Hikmət sahibidir.”
“Biz Nuha və ondan sonrakı peyğəmbərlərə vəhy etdiyimiz kimi, sənə də vəhy etdik. Biz İbrahimə, İsmailə, İshaqa, Yəquba və onun nəslinə, İsaya, Əyyuba, Yunusa, Haruna və Süleymana da vəhy etdik. Davuda da Zəburu verdik.”
Vəhyi metafora ilə izah edir: peyğəmbərlər lampalar, vəhy isə elektrik cərəyanıdır; hər lampa öz gərginliyi və rəngi ilə işıq verir və peyğəmbərin ana dili lampanın rəngidir, güc isə Allahdandır və peyğəmbər yalnız vasitəçidir (64-cü paraqraf). Deyir ki, İbrahimin səhifələrindən əsər-əlamət qalmayıb, Tövrat və Zəbur dəfələrlə itib, İsanın isə vəz etdiklərini diktə etməyə vaxtı olmayıb: şagirdləri və onların davamçıları sözlərini çoxlu variantda nəql ediblər və Kilsə onlardan dördünü İncilləri kimi saxlayıb (147-ci paraqraf).
Eyni Kitabda tərif və xəbərdarlıq
Quran nazil edilmiş kitabları tərifləyir. O həm də deyir ki, bəziləri Kitabı öz əlləri ilə yazıb onu Allahın (﷾) sözü adlandırıb. O deyir ki, bəziləri dilləri ilə Kitabı əyib-büküb. O deyir ki, özlərini xristian adlandıranlar onlara göndərilən mesajın xeyli hissəsini unudub. Deməli, Quran Tövratın və ya İncilin adını çəkəndə kontekst onun vəhyi, yoxsa insanların ondan düzəltdiyini nəzərdə tutduğunu göstərir.
“Vay o şəxslərin halına ki, onlar öz əlləri ilə kitab yazır, sonra da: “Bu, Allah tərəfindəndir!”– deyirlər ki, bunun sayəsində bir az qazanc əldə etsinlər. Öz əlləri ilə yazdıqlarına görə vay onların halına! Qazandıqları şeyə görə də vay onların halına!”
“Onlardan elə bir dəstə də vardır ki, oxuduqlarını Kitabdan hesab edəsiniz deyə, Kitabı oxuyarkən dillərini əyib bükürlər. Halbuki, bu, Kitabdan deyildir. Onlar: “Bu, Allah tərəfindəndir!”– deyirlər. Halbuki bu, Allah tərəfindən də deyildir. Onlar bilə-bilə Allaha qarşı yalan söyləyirlər.”
““Biz nəsraniyik!”– deyənlərdən də əhd almışdıq. Onlar da (özlərinə) öyrədilmiş şeylərin bir hissəsini unutdular. Buna görə də onların arasına Qiyamət gününə qədər ədavət və kin saldıq. Allah onlara nə etdikləri barədə xəbər verəcəkdir.”
Musanın Tövratı və çap olunmuş Tövrat
Çap olunmuş Bibliyadakı beş kitab Musanın ölümünü və dəfnini qeyd edir. Onlar əlavə edir ki, “bu günə qədər” heç kim onun qəbrini bilmir və bu sözlər onun ölümündən sonra yazılıb. Müasir Bibliya alimləri belə hesab edir ki, bu kitablar əsrlər boyu bir neçə mənbədən birləşdirilib redaktə olunub. Yeremya peyğəmbər artıq öz dövrünün insanlarını “katiblərin yalançı qələmi” barədə xəbərdar etmişdi.
“Beləcə RƏBBin qulu Musa RƏBBin sözünə görə orada, Moav torpağında öldü. Onu Moav torpağında, Bet-Peorun qarşısındakı vadidə basdırdı; lakin bu günə qədər heç kim onun qəbrini bilmir. Musa öləndə yüz iyirmi yaşında idi: gözü zəifləməmiş, təbii gücü azalmamışdı. İsrail övladları Moav düzənliklərində otuz gün Musa üçün ağladı: Musa üçün ağlama və yas günləri bitdi. Nun oğlu Yeşua hikmət ruhu ilə dolu idi, çünki Musa əllərini onun üzərinə qoymuşdu: İsrail övladları ona qulaq asdı və RƏBBin Musaya əmr etdiyi kimi etdi. O vaxtdan İsraildə RƏBBin üz-üzə tanıdığı Musa kimi peyğəmbər çıxmadı.”
Oxucuların beş kitabın hamısının Musanın əsəri ola bilməyəcəyini necə hiss etdiyini izləyir: on birinci əsrdə İshaq ibn Yaşuş Yaradılış 36-dakı Edom padşahlarının Musadan çox sonra yaşadığını göstərdi, sonrakı alimlər Musanın ölümü barədə xəbəri və ‘bu günə qədər’ kimi ifadələri qeyd etdilər. Müasir Bibliya tədqiqatının baxışını izah edir ki, Pentatevx bir neçə əvvəlki mənbədən sonrakı redaktorlar tərəfindən birləşdirilib və Qanunun Təkrarını padşah Yoşiyanın hakimiyyəti dövründə, e.ə. yeddinci əsrin sonunda məbəddə tapılan ‘qanun kitabı’ (2 Padşahlar 22) ilə əlaqələndirir.
“‘Necə deyirsiniz: ‘Biz müdrikik, Yahvenin qanunu bizimlədir’? Lakin budur, katiblərin yalançı qələmi onu yalan edib.”
İsanın İncili və Əhdi-Cədidin dörd İncili
Mark qeyd edir ki, İsa gəzib “Müjdəni” vəz edirdi. Bu söz yaxşı xəbər deməkdir. Bu, Əhdi-Cədidin dörd İncilindən hər hansı biri yazılmamışdan onilliklər əvvəl onun ucadan söylədiyi mesaj idi. Bu adı daşıyan dörd kitab İsa barədə xəbərlərdir. Onlar onilliklər sonra özlərini adlandırmayan müəlliflər tərəfindən yunanca yazılıb. Luka açıq deyir ki, öz kitabını başqalarının çatdırdıqlarından toplayıb. Onların adlarının özü Mattaya, Marka, Lukaya və Yəhyaya ‘görə’ deyir.
“Yəhya zindana salınandan sonra İsa Qalileyaya gəldi, Tanrının Padşahlığının Müjdəsini vəz edib dedi: Vaxt tamam oldu və Tanrının Padşahlığı yaxınlaşdı; tövbə edin və Müjdəyə iman edin.”
“Aramızda ən qətiyyətlə inanılan şeyləri, əvvəldən şahid olanların və kəlamın xidmətçilərinin bizə çatdırdığı kimi, bir çoxları nizamla yazmağa girişdiyi üçün, mən də hər şeyi lap əvvəldən yaxşıca öyrənib sənə, möhtərəm Teofil, nizamla yazmağı məsləhət bildim,”
Standart dərslik. Paulusun ən erkən məktublarını təxminən 50-ci ilə, Markı təxminən 65-70-ə, Matta və Lukanı təxminən 80-85-ə, Yəhyanı isə təxminən 90-95-ə aid edir və qeyd edir ki, İsa aramey dilində danışırdı, İncillər isə özlərini adlandırmayan müəlliflər tərəfindən yunanca yazılıb. Bildirir ki, Paulus İsanı Onun sağlığında tanımayıb və yalnız çarmıxa çəkilmədən sonra imana gəlib.
| Kitab | Allahın (﷾) verdiyi | Bu gün bu adı daşıyan |
|---|---|---|
| Tövrat | Musaya sağlığında nazil olub, hidayət və nurdur. | Musanın ölümü və dəfnini də qeyd edən beş kitab. |
| İncil | Allahın (﷾) İsaya verdiyi və onun ucadan təbliğ etdiyi mesaj. | Onilliklər sonra yunanca yazılmış, hər biri bir müəllifə ‘görə’ olan, İsa barədə dörd izah. |
Müsəlman Quranın təsdiq etdiyini saxlayır, ona zidd olanı kənara qoyur.
Çox İncil, saxlanılan dörd
İsa kitab yazmayıb və diktə etməyib. Onun sözləri çoxlu yazılı variantda nəql edilib. İlk xristianlar Tomas, Peter, Məryəm, Filip və başqalarının adı ilə İncillər oxuyurdu. Kilsə dördünü saxlayıb, qalanlarını isə apokrif, yəni müqəddəs yazı kimi qəbul edilməyən kitablar sayaraq kənara qoyub. Bugünkü Əhdi-Cədidin məhz iyirmi yeddi kitabının ilk qorunub qalmış siyahısı 367-ci ilə, İsadan üç əsrdən çox sonraya aiddir.
Əhdi-Cədidə daxil edilməmiş erkən xristian yazılarının ingiliscə tərcüməsində antologiya. Onların arasında Tomas, Peter, Məryəm və Filip adları ilə İncillər və yəhudi-xristian qruplarının işlətdiyi İncillər var.
İsgəndəriyyə yepiskopu Athanasius müqəddəs yazı saydığı kitabları sadalayır. Onun Əhdi-Cədid siyahısı bugünkü Əhdi-Cədidin iyirmi yeddi kitabıdır; bu, məhz bu kitabların olduğu və başqasının olmadığı qorunub qalmış ən erkən siyahıdır.
Vəhyi metafora ilə izah edir: peyğəmbərlər lampalar, vəhy isə elektrik cərəyanıdır; hər lampa öz gərginliyi və rəngi ilə işıq verir və peyğəmbərin ana dili lampanın rəngidir, güc isə Allahdandır və peyğəmbər yalnız vasitəçidir (64-cü paraqraf). Deyir ki, İbrahimin səhifələrindən əsər-əlamət qalmayıb, Tövrat və Zəbur dəfələrlə itib, İsanın isə vəz etdiklərini diktə etməyə vaxtı olmayıb: şagirdləri və onların davamçıları sözlərini çoxlu variantda nəql ediblər və Kilsə onlardan dördünü İncilləri kimi saxlayıb (147-ci paraqraf).
İncil Quran kimi idi; Əhdi-Cədidin dörd İncili isə İsa barədə xəbərlərdir
İslam iki növ mətni bir-birindən ayırır. Quran Allahın (﷾) öz sözləridir. Hədislər Peyğəmbərin (ﷺ) dediklərinin və etdiklərinin səhabələri tərəfindən nəql edilən və xəbər-xəbər yoxlanılan rəvayətləridir. Bu mənada İncil Quran kimi idi: Allahın (﷾) İsaya verdiyi sözlər. Əhdi-Cədidin dörd İncili isə onun davamçıları və onların ardıcılları tərəfindən toplanmış, İsa barədə xəbərlərdir. Hədis onu ötürən insanların adını çəkir, buna görə hər xəbər yoxlana bilər. Luka deyir ki, başqalarının çatdırdıqlarından istifadə edib. Dörd İncildəki heç bir söz onu ötürənlərin adını çəkmir, buna görə heç biri bu yolla yoxlana bilməz. İncil ayrıca kitab kimi qalmayıb. Ondan qalanlar Əhdi-Cədidin dörd İncilinin içində, onları toplayanların sözləri ilə qarışıq halda yaşayır.
“Aramızda ən qətiyyətlə inanılan şeyləri, əvvəldən şahid olanların və kəlamın xidmətçilərinin bizə çatdırdığı kimi, bir çoxları nizamla yazmağa girişdiyi üçün, mən də hər şeyi lap əvvəldən yaxşıca öyrənib sənə, möhtərəm Teofil, nizamla yazmağı məsləhət bildim,”
Standart dərslik. Paulusun ən erkən məktublarını təxminən 50-ci ilə, Markı təxminən 65-70-ə, Matta və Lukanı təxminən 80-85-ə, Yəhyanı isə təxminən 90-95-ə aid edir və qeyd edir ki, İsa aramey dilində danışırdı, İncillər isə özlərini adlandırmayan müəlliflər tərəfindən yunanca yazılıb. Bildirir ki, Paulus İsanı Onun sağlığında tanımayıb və yalnız çarmıxa çəkilmədən sonra imana gəlib.
Vəhyi metafora ilə izah edir: peyğəmbərlər lampalar, vəhy isə elektrik cərəyanıdır; hər lampa öz gərginliyi və rəngi ilə işıq verir və peyğəmbərin ana dili lampanın rəngidir, güc isə Allahdandır və peyğəmbər yalnız vasitəçidir (64-cü paraqraf). Deyir ki, İbrahimin səhifələrindən əsər-əlamət qalmayıb, Tövrat və Zəbur dəfələrlə itib, İsanın isə vəz etdiklərini diktə etməyə vaxtı olmayıb: şagirdləri və onların davamçıları sözlərini çoxlu variantda nəql ediblər və Kilsə onlardan dördünü İncilləri kimi saxlayıb (147-ci paraqraf).
Son söz hansı müqəddəs yazınındır
Yəhudi ənənəsi hesab edir ki, peyğəmbərlik təxminən e.ə. 400-cü ildə bitib, buna görə ondan sonra yeni müqəddəs yazı gələ bilməzdi. Birinci əsrin yəhudi tarixçisi Josephus yazıb ki, Fars padşahı Artakserksdən bəri peyğəmbərlərin düzgün ardıcıllığı olmayıb. Buna görə sonrakı yəhudi kitabları heç vaxt eyni nüfuza malik olmayıb. Xristianlar hesab edir ki, peyğəmbərlik davam edib və Əhdi-Cədid də ilhamla yazılıb. İslam hesab edir ki, o, Quranın Peyğəmbərlərin Möhürü adlandırdığı Muhəmmədə (ﷺ) qədər davam edib. O, sonuncu peyğəmbər olduğu üçün ona verilən vəhy əvvəlki kitabları əvəz edir, yəni onlardan vəzifəni götürür. Əvvəlki qanunlar fərqlənəndə Quranın qanunu onları əvəz edir. Bugünkü kitablar iman məsələsində ondan fərqlənəndə ölçü Qurandır. Əvvəlki kitablar sadəcə İslamdan əvvəl gəlmir, həm də ona yol hazırlayır.
Josephus yəhudilərin müqəddəs saydığı kitabları sadalayır və deyir ki, Musadan sonrakı peyğəmbərlər Fars padşahı Artakserksin hakimiyyətinə qədər öz dövrlərinin tarixini yazıblar. O deyir ki, o vaxtdan yəhudi tarixi yazılıb, lakin eyni hörmət görmür, çünki o vaxtdan peyğəmbərlərin dəqiq ardıcıllığı olmayıb.
“Muhamməd aranızdakı kişilərdən heç birinin atası deyildir. Lakin o, Allahın rəsulu və peyğəmbərlərin sonuncusudur. Allah hər şeyi biləndir.”
“Biz sənə, özündən əvvəlki kitabı təsdiqləyən və onu qoruyan Kitabı haqq olaraq nazil etdik. Sən onların arasında, Allahın nazil etdiyi ilə hökm ver. Sənə gələn haqqı buraxıb onların istəklərinə tabe olma. Sizin hər biriniz üçün bir şəriət və bir yol təyin etdik. Allah istəsəydi, sizi tək bir ümmət edərdi. Fəqət bu (müxtəlif şəriətlər), sizə verdikləri ilə sizi imtahan etməsi üçündür. Elə isə yaxşı işlər görməkdə bir-birinizlə yarışın. Hamınızın dönüşü Allahadır. O, ixtilaf etdiyiniz şeylər barəsində sizə xəbər verəcəkdir.”
Müsəlman Bibliyaya necə yanaşır
Quran özünü əvvəlki müqəddəs yazı üzərində qoruyucu, muhaymin adlandırır. Bibliya Allahın (﷾) birliyi, peyğəmbərlər və mühakimə məsələsində olduğu kimi onunla razılaşanda müsəlman hələ də danışan köhnə vəhyi eşidir. O, Qurana zidd olanda müsəlman bunu insanların işi sayır. Yoxlaya bilmədiyi məsələdə isə Peyğəmbər (ﷺ) müsəlmanlara deyib ki, onu nə təsdiq etsinlər, nə də inkar. Əvəzində belə desinlər: biz Allaha (﷾) və bizə nazil olana iman gətirdik.
“Biz sənə, özündən əvvəlki kitabı təsdiqləyən və onu qoruyan Kitabı haqq olaraq nazil etdik. Sən onların arasında, Allahın nazil etdiyi ilə hökm ver. Sənə gələn haqqı buraxıb onların istəklərinə tabe olma. Sizin hər biriniz üçün bir şəriət və bir yol təyin etdik. Allah istəsəydi, sizi tək bir ümmət edərdi. Fəqət bu (müxtəlif şəriətlər), sizə verdikləri ilə sizi imtahan etməsi üçündür. Elə isə yaxşı işlər görməkdə bir-birinizlə yarışın. Hamınızın dönüşü Allahadır. O, ixtilaf etdiyiniz şeylər barəsində sizə xəbər verəcəkdir.”
Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, Kitab əhli Tövratı ibrani dilində oxuyub müsəlmanlara ərəbcə izah edirdi. Peyğəmbər (ﷺ) müsəlmanlara buyurdu ki, onları nə təsdiq etsinlər, nə də yalanlasınlar, deyin: biz Allaha və bizə nazil olana iman gətirdik (Quran 2:136).
Müsəlmanlar İsaya və ya Bibliyaya nifrət etmir
Müsəlman İsanı sevməlidir. Quran onu Allahdan (﷾) olan Kəlmə, bu dünyada və axirətdə hörmətli şəxs adlandırır. İnsan onun bakirədən doğulmasına və Allahın (﷾) izni ilə göstərdiyi möcüzələrə inanmadan müsəlman ola bilməz. Müsəlmanlar Bibliyanı tənqid edəndə İsanı və Allahın (﷾) sözünü insanların ona əlavə etdiklərindən müdafiə edir. Quran Kitabı öz əlləri ilə yazıb “Bu, Allah tərəfindəndir!” deyənləri pisləyir. Müsəlmanlar Üçlüyü və kəffarəni rədd edir, çünki onlar İsadan gəlməyib. Quran deyir ki, Son Gündə İsa insanlara ona ibadət etməyi heç vaxt demədiyini bildirəcək.
“O zaman mələklər demişdilər: Ey Məryəm, həqiqətən, Allah Öz tərəfindən bir kəlmə ilə səni müjdələyir. Onun adı Məryəm oğlu İsa Məsihdir. O, həm bu dünyada, həm də axirətdə şan-şöhrətli və (Allaha) yaxın olanlardandır.”
“(Məryəm) dedi: “Ey Rəbbim! Mənə bir insan toxunmadığı halda necə övladım ola bilər?” (Allah) buyurdu: “Elədir, Allah istədiyini yaradır. O, bir işin olmasını istədikdə, ona ancaq “Ol!”– deyər, o da olar”.”
“(Allah onu) İsrail oğullarına bir elçi edəcəkdir. O deyəcəkdir: Mən sizə Rəbbinizdən bir möcüzə gətirmişəm. Sizin üçün palçıqdan quşa bənzər bir şey düzəldib ona üfürərəm, o da Allahın izni ilə quş olar. Allahın izni ilə anadangəlmə koru, cüzam xəstəliyinə tutulanı sağaldar və ölüləri dirildərəm. Evlərinizdə yediyiniz və yığıb saxladığınız şeyləri sizə xəbər verərəm. Əgər möminsinizsə, (bilin ki,) bunda sizin üçün bir dəlil vardır.”
“Vay o şəxslərin halına ki, onlar öz əlləri ilə kitab yazır, sonra da: “Bu, Allah tərəfindəndir!”– deyirlər ki, bunun sayəsində bir az qazanc əldə etsinlər. Öz əlləri ilə yazdıqlarına görə vay onların halına! Qazandıqları şeyə görə də vay onların halına!”
“Allah deyəcək: “Ey Məryəm oğlu İsa! Sənmi insanlara: “Allahı qoyub məni və anamı iki məbud qəbul edin!”– demişdin?” (İsa da belə) deyəcək: “Sən pak və müqəddəssən! Haqqım olmayan bir şeyi demək mənə yaraşmaz. Əgər bunu demiş olsaydım, əlbəttə, Sən onu bilərdin. Sən mənim qəlbimdə olanları bilirsən, mən isə Səndə olanları bilmirəm. Şübhəsiz ki, qeybləri bilən Sənsən! Mən onlara ancaq Sənin mənə əmr etdiyini: Mənim də Rəbbim, sizin də Rəbbiniz olan Allaha ibadət edin!”– demişəm. Nə qədər ki, onların arasında idim, mən onlara şahid idim. Sən məni (onların arasından) götürdükdən sonra isə onlara nəzarət edən Sən oldun. Sən hər şeyə şahidsən.”
Ayə-ayə
Quran 5:46 — əl-Maidə surəsi, ayə 46
“Onların ardınca Məryəm oğlu İsanı özündən əvvəlki Tövratı təsdiqləyici olaraq göndərdik. Ona içərisində hidayət və nur olan, özündən əvvəlki Tövratı təsdiqləyən, müttəqilər üçün doğru yol göstərən və öyüd-nəsihət olan İncili verdik.”
Nə üçün istinad olunub
Xristianlar deyir ki, Quran İncili hidayət və nur adlandırır, deməli, o, xristianların oxuduğu Əhdi-Cədid İncillərini təsdiqləyir.
Cavab
Ayə Allahın (﷾) İsaya göndərdiyi İncildən danışır. Eyni Quran öz dövründə insanların əlində olan müqəddəs yazıdan da danışır. O deyir ki, bəziləri Kitabı öz əlləri ilə yazıb və xristianlar mesajın xeyli hissəsini unudub. Deməli, o, vəhyi tərifləyir və nüsxələr barədə xəbərdarlıq edir. Müsəlmanları Bibliyaya göndərmək üçün çox vaxt iki ayə, 5:47 və 5:68 sitat gətirilir. Onlara müsəlmanların Bibliyaya tabe olmalı olub-olmaması barədə səhifədə cavab verilir.
Nəticə — Quranın tərifi Allahın (﷾) İsaya verdiyinə aiddir, buna görə onu Əhdi-Cədidin dörd İncilini olduğu kimi təsdiq etmək kimi oxumaq olmaz.
Baxışlar
Əsas xristian baxışı
Əhdi-Ətiq və Əhdi-Cədid Tanrının ilhamla verilmiş sözüdür. Musanın beş kitabı Tövratdır, dörd İncil isə sədaqətlə ötürülmüş İsa İncilidir.
Quran Tövratı və İncili hidayət və nur adlandırır. Deməli, o, yəhudilərin və xristianların yeddinci əsrdə əllərində olan Bibliyanı təsdiqləyir.
Təkzib
Quran Tövratı və İncili Allahın (﷾) onları Musaya və İsaya verdiyi kimi tərifləyir. Lakin eyni Quran deyir ki, bəziləri Kitabı öz əlləri ilə yazıb. O həm də deyir ki, xristianlar mesajın xeyli hissəsini unudub. Deməli, onun Allahın (﷾) onda nazil etdiyi ilə hökm vermək əmri (5:47) qalan vəhyi nəzərdə tutur. Bu, hər köçürülmüş söz demək deyil.
İslam baxışı
Müsəlman inanmalıdır ki, Allah (﷾) Tövratı Musaya, Zəburu Davuda, İncili isə İsaya nazil edib. Ondan bugünkü Bibliyanı həmin vəhylər kimi qəbul etmək tələb olunmur. O, onlardan qalanlara hörmət edir və bunu qorunub saxlanılmış son Kitab olan Quranla ölçür.
Quran Allahın (﷾) nazil etdiyi kitablara imanı imanın bir hissəsi edir və onları inkar etməyi dərin azğınlıq adlandırır.
Peyğəmbər (ﷺ) imanın nə olduğu soruşulanda Allahın (﷾) Kitablarına inanmağı sadalayıb.
Quran Tövratın, Zəburun və İncilin Allahın (﷾) Musaya, Davuda və İsaya verdiyi kitablar olduğunu deyir.
Pentatevx (Musanın beş kitabı) Musanın ölümünü qeyd edir və onun qəbrinin “bu günə qədər” bilinmədiyini deyir. Deməli, onun hamısı Musanın aldığı kimi deyil.
Əhdi-Cədidin dörd İncili ona verilən mesaj yox, İsadan onilliklər sonra onun barəsində yazılmış xəbərlərdir.
Quran Kitabı öz əlləri ilə yazıb onun Allahdan (﷾) olduğunu deyənləri pisləyir.
Hər elçi öz qövmünün dilində bir mesaj gətirib. Peyğəmbər lampadır, işıq isə Allahındır (﷾).
İtmiş İncil Quran kimi Allahın (﷾) öz sözləri idi. Əhdi-Cədidin dörd İncili isə hədislərdən fərqli olaraq yoxlanacaq rəvayətçilər zənciri olmadan başqalarının ötürdüyü, İsa barədə xəbərlərdir.
İlk xristianlar çoxlu İncil oxuyurdu və kilsə yalnız dördünü saxlayıb.
Müsəlmanlar İsanı sevməli və ona hörmət etməlidir; onların Bibliyanı tənqidi onu adından əlavə edilənlərdən müdafiə edir.
Yəhudi ənənəsi hesab edirdi ki, peyğəmbərlik Artakserksdən sonra bitib və peyğəmbərlərin dəqiq ardıcıllığı olmayıb. Deməli, yeni müqəddəs yazı gələ bilməzdi.
Muhəmməd (ﷺ) sonuncu peyğəmbərdir. Deməli, ona verilən vəhy əvvəlki kitabları əvəz edir və onlarda Quranla razılaşmayan hər şey ona yol verir.
Quran əvvəlki müqəddəs yazı üzərində qoruyucudur. Onunla razılaşan saxlanılır, ona zidd olan isə kənara qoyulur.