Maikling sagot
Walang mga monghe ang Islam dahil hindi kailanman ipinag-utos ng Diyos (﷾) ang monastisismo, ang pamumuhay bilang monghe. Sinasabi ng Qur'an na inimbento ito ng mga tao para sa kanilang sarili. May mga iskolar at mga namumuno sa pagdarasal ang Islam, ngunit walang mga pari at walang mga monghe. Wala sa kanila ang hinihilingang manatiling walang asawa. Minsan ay nanata ang tatlong lalaki na magdasal buong gabi, mag-ayuno araw-araw at hindi kailanman mag-asawa. Sinabi sa kanila ng Propeta (ﷺ) na nagdarasal siya at natutulog, nag-aayuno at kumakain, at nag-asawa. Ang sinumang tumalikod sa kanyang paraan, sabi niya, ay hindi kabilang sa kanya. Tinanggihan din niya ang isang kasamahang humiling na talikuran ang pag-aasawa. Sinasabi ng Qur'an na binigyan ng Diyos (﷾) ang mga naunang sugo ng mga asawa at mga anak. Sa Bibliya rin, may asawa si Pedro, isang alagad ni Jesus. Sinasabi ni Pablo, isang Kristiyanong misyonero ng unang siglo, na nag-asawa rin ang iba pang mga pinuno ng simbahan. Kaya humihingi ang Islam ng isang buong buhay na isinasabuhay sa mundo, na magkakasama ang pagsamba, trabaho at pamilya.
Buong paliwanag
Ang sinasabi ng Qur'an tungkol sa monastisismo
Sinasabi ng Qur'an na ibinigay ng Diyos (﷾) kay Jesus ang Injil (ang mensaheng ikinasi ng Diyos (﷾) kay Jesus) at inilagay ang habag at awa sa mga puso ng kanyang mga tagasunod. Ang monastisismo (rahbaniyya), isang buhay na hiwalay sa mundo bilang monghe, ay isang bagay na inimbento nila para sa kanilang sarili. Hindi ito isinatungkulin ng Diyos (﷾). Ang ipinag-utos lamang Niya ay hanapin nila ang Kanyang kaluguran, at kahit iyon ay hindi nila tinupad gaya ng nararapat. Ipinagbabawal din ng Qur'an sa mga mananampalataya na gawing bawal ang mga kaaya-ayang bagay na ipinahintulot ng Diyos (﷾). At sinasabi nito na binigyan ng Diyos (﷾) ang mga sugong nauna sa Propeta (ﷺ) ng mga asawa at mga anak.
“Pagkatapos nagpasunod Kami sa mga bakas nila ng mga sugo Namin. Nagpasunod Kami kay Jesus na anak ni Maria at nagbigay Kami sa kanya ng Ebanghelyo. Naglagay Kami sa mga puso ng mga sumunod sa kanya ng isang habag at isang awa. May monastisismo na pinauso nila, na hindi Kami nagsatungkulin nito sa kanila maliban bilang paghahangad sa pagkalugod ni Allāh, ngunit hindi sila nangalaga rito ayon sa totoong pangangalaga rito. Kaya nagbigay Kami sa mga sumampalataya kabilang sa kanila ng pabuya nila at marami sa kanila ay mga suwail.”
“O mga sumampalataya, huwag kayong magbawal ng mga kaaya-ayang ipinahintulot ni Allāh para sa inyo at huwag kayong lumabag. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga tagalabag.”
“Talaga ngang nagsugo Kami ng mga sugo bago mo pa at gumawa Kami para sa kanila ng mga maybahay at mga supling. Hindi naging ukol sa isang sugo na maghatid ng isang tanda malibang ayon sa pahintulot ni Allāh. Para sa bawat taning ay may pagtatakda [ni Allāh].”
Ang itinuro ng Propeta (ﷺ) tungkol sa pag-aasawa
Minsan ay nanata ang tatlong lalaki na magdasal buong gabi, mag-ayuno nang walang patid at hindi kailanman mag-asawa. Sinabi sa kanila ng Propeta (ﷺ) na higit siyang natatakot sa Diyos (﷾) kaysa sa kanila. Gayunman ay nagdarasal siya at natutulog, nag-aayuno at kumakain, at nag-asawa. Ang sinumang tumalikod sa kanyang paraan, sabi niya, ay hindi kabilang sa kanya. Tinanggihan niya ang pahintulot ni Uthman ibn Maz'un, isa sa kanyang mga kasamahan, na talikuran ang pag-aasawa. At sinabi niya sa mga binata na ang sinumang may kakayahang mag-asawa ay dapat mag-asawa.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik na tatlong lalaki ang nagtanong tungkol sa pagsamba ng Propeta (ﷺ) at inakalang napakakaunti ng sa kanila. Nanata ang isa na magdarasal buong gabi magpakailanman, ang isa na mag-aayuno araw-araw nang walang tigil, at ang isa na lalayo sa mga babae at hindi kailanman mag-aasawa. Sinabi sa kanila ng Propeta na higit siyang natatakot kay Allah kaysa sa kanila, ngunit nag-aayuno siya at tumitigil sa pag-aayuno, nagdarasal at natutulog, at nag-asawa. Ang sinumang tumalikod sa kanyang daan, sabi niya, ay hindi kabilang sa kanya.
Isinalaysay ni Sa'd ibn Abi Waqqas na tinanggihan ng Propeta (ﷺ) si Uthman ibn Maz'un ng pahintulot na talikuran ang pag-aasawa, at na kung pinahintulutan niya ito, ipakakapon sana nila ang kanilang sarili.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) sa mga binatang kasama niya: ang sinuman sa inyo na may kakayahang mag-asawa ay dapat mag-asawa, dahil tinutulungan siya nito na ibaba ang kanyang paningin at ingatan ang kanyang kalinisan; at ang sinumang hindi kaya ay dapat mag-ayuno.
Ang pag-aasawa bilang isang tanda ng Diyos (﷾)
Ibinibilang ng Qur'an ang pag-aasawa sa mga tanda ng Diyos (﷾). Gumawa Siya ng mga kabiyak mula sa ating sarili, upang makasumpong tayo ng kapanatagan sa kanila, at naglagay ng pagmamahal at awa sa pagitan nila. Sa Islam ay bahagi ng pagsamba ang pag-aasawa, hindi isang hakbang palayo rito.
“Kabilang sa mga tanda Niya na lumikha Siya para sa inyo, mula sa mga sarili ninyo, ng mga kabiyak upang mapanatag kayo sa kanila at naglagay Siya sa pagitan ninyo ng pagmamahal at awa. Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga taong nag-iisip-isip.”
Kung bakit humihingi ng selibato ang ilang simbahan
Pinahahalagahan ng ilang Kristiyano ang selibato, ibig sabihin ay pananatiling walang asawa. Itinuturo nila ang mga salita ni Jesus tungkol sa mga ginawang bating ang sarili alang-alang sa kaharian ng langit, ibig sabihin ay ang mga tumatalikod sa pag-aasawa para sa Diyos (﷾). Itinuturo rin nila si Pablo, na nagnais na sana ang lahat ay walang asawa gaya niya. May mga monghe at madreng nananata ng selibato ang mga simbahang Katoliko at Ortodokso. Sa Simbahang Katolikong Latin, ang Simbahang Katoliko ng Kanluran, kailangang manatiling walang asawa ang mga pari bilang tuntunin, ayon sa batas ng simbahan. Pinipili lamang ang mga obispong Ortodokso mula sa mga lalaking walang asawa. Maaaring mag-asawa ang mga paring Ortodokso at Katolikong Silangan bago sila ordenan, ibig sabihin ay gawing pari. Maaaring mag-asawa ang mga ministrong Protestante.
“Sapagkat may mga eunuko, na ipinanganak nang gayon mula sa tiyan ng kanilang ina: at may mga eunuko, na ginawang eunuko ng mga tao: at may mga eunuko, na ginawa ang kanilang sarili na eunuko alang-alang sa kaharian ng langit. Ang may kayang tumanggap nito, ay tanggapin niya.”
“Sapagkat ibig ko sanang ang lahat ng tao ay maging gaya ko. Ngunit ang bawat tao ay may kanyang sariling kaloob mula sa Diyos, ang isa ay sa ganitong paraan, at ang iba ay sa ganoong paraan. Sinasabi ko nga sa mga walang asawa at sa mga balo, Mabuti sa kanila kung manatili silang gaya ko.”
Ang batas ng Simbahang Katoliko para sa Simbahang Latin ay tumatali sa kanyang klero, bilang tuntunin, sa ganap at panghabambuhay na pagpipigil alang-alang sa kaharian ng langit, at kaya sa pagiging walang asawa (selibato).
Ang sinasabi ng Bibliya tungkol kay Pedro at sa iba pang mga pinuno ng simbahan
Sinabi ni Jesus tungkol sa selibato, ‘Ang makatatanggap nito ay tanggapin niya.’ Ginagawa iyon na kaloob para sa ilan, hindi tuntunin para sa sinuman. Ganito rin ang sinasabi ni Pablo, na bawat tao ay may sariling kaloob mula sa Diyos (﷾). Si Pedro, na pinaniniwalaan ng mga Katoliko na unang Papa, ay may asawa. Pinagaling ni Jesus ang ina ng kanyang asawa. Sinasabi ni Pablo na isinasama ni Pedro at ng iba pang mga pinuno ng unang simbahan ang kanilang mga asawa. At pinahihintulutan ng sulat kay Timoteo na maging lalaking may asawa ang isang obispo, ang asawa ng isang babae. Hindi nag-asawa si Jesus, ngunit hindi niya kailanman ginawang tuntunin para sa kanyang mga tagasunod ang selibato. Isang lalaking may asawa ang kanyang pangunahing alagad. Wala sa Bibliya ang tuntuning walang paring maaaring mag-asawa.
“Sapagkat may mga eunuko, na ipinanganak nang gayon mula sa tiyan ng kanilang ina: at may mga eunuko, na ginawang eunuko ng mga tao: at may mga eunuko, na ginawa ang kanilang sarili na eunuko alang-alang sa kaharian ng langit. Ang may kayang tumanggap nito, ay tanggapin niya.”
“Sapagkat ibig ko sanang ang lahat ng tao ay maging gaya ko. Ngunit ang bawat tao ay may kanyang sariling kaloob mula sa Diyos, ang isa ay sa ganitong paraan, at ang iba ay sa ganoong paraan. Sinasabi ko nga sa mga walang asawa at sa mga balo, Mabuti sa kanila kung manatili silang gaya ko.”
“At nang dumating si Jesus sa bahay ni Pedro, ay nakita niya ang biyenang babae nito na nakahiga, at nilalagnat.”
“Wala ba kaming karapatang magsama ng isang kapatid na babae, isang asawa, gaya rin ng ibang mga apostol, at ng mga kapatid ng Panginoon, at ni Cefas?”
“Ang obispo nga ay kinakailangang walang kapintasan, asawa ng isang babae, mapagpuyat, mahinahon, mahusay ang pag-uugali, mapagpatuloy, may kakayahang magturo;”
| Pinagmulan | Ang sinasabi nito |
|---|---|
| Qur'an 57:27 | Inimbento ng mga tao ang monastisismo; hindi ito itinakda ng Diyos (﷾). |
| Sahih al-Bukhari 5063 | Nagdasal at natulog, nag-ayuno at kumain, at nag-asawa ang Propeta (ﷺ): ang sinumang tumatalikod sa kanyang daan ay hindi kabilang sa kanya. |
| Mateo 19:12 | ‘Ang makatatanggap nito ay tanggapin niya’: isang kaloob para sa ilan, hindi isang tuntunin. |
| Mateo 8:14 | May asawa si Pedro: natagpuan ni Jesus ang biyenan nito na may lagnat sa kanyang bahay. |
| 1 Corinto 9:5 | Pablo: may kasamang asawa ang ibang mga apostol, ang mga kapatid ng Panginoon at si Pedro (Cefas). |
| 1 Timoteo 3:2 | Dapat ang isang obispo ay ‘asawa ng isang babae lamang’. |
Talata por talata
Mateo 19:12 — kabanata 19, talata 12
“Sapagkat may mga eunuko, na ipinanganak nang gayon mula sa tiyan ng kanilang ina: at may mga eunuko, na ginawang eunuko ng mga tao: at may mga eunuko, na ginawa ang kanilang sarili na eunuko alang-alang sa kaharian ng langit. Ang may kayang tumanggap nito, ay tanggapin niya.”
Sinipi para sa
Pinararangalan ni Jesus ang mga tumatalikod sa pag-aasawa alang-alang sa kaharian ng langit, kaya mas mataas na daan ang buhay ng selibato.
Ang tugon
Tinatapos ni Jesus ang kasabihan sa ‘Ang makatatanggap nito ay tanggapin niya.’ Ginagawa niya itong usapin para sa iilang makakakaya nito, hindi isang batas. May asawa ang kanyang pangunahing alagad na si Pedro.
Kung saan ito humahantong — Pinahihintulutan ng talata ang selibato para sa ilan. Hindi nito hinihingi ito sa sinumang pinuno ng simbahan.
1 Mga Taga-Corinto 7:7-8 — kabanata 7, talata 7-8
“Sapagkat ibig ko sanang ang lahat ng tao ay maging gaya ko. Ngunit ang bawat tao ay may kanyang sariling kaloob mula sa Diyos, ang isa ay sa ganitong paraan, at ang iba ay sa ganoong paraan. Sinasabi ko nga sa mga walang asawa at sa mga balo, Mabuti sa kanila kung manatili silang gaya ko.”
Sinipi para sa
Nanatiling walang asawa si Pablo at nagnais na gawin din ito ng iba.
Ang tugon
Si Pablo mismo, isang Kristiyanong misyonero ng unang siglo, ang nagsasabi sa parehong sipi na bawat tao ay may sariling kaloob mula sa Diyos (﷾). Sa ibang bahagi ay sinasabi niya na isinasama ni Pedro at ng iba pang mga pinuno ng unang simbahan ang kanilang mga asawa. Pinahihintulutan ng sulat kay Timoteo na maging lalaking may asawa ang isang obispo at hinihiling lamang na siya ay maging asawa ng isang babae.
Kung saan ito humahantong — Itinuturing ng Bagong Tipan na karaniwan ang pag-aasawa para sa mga pinuno ng simbahan at mga obispo, at hindi nito kailanman ipinagbabawal ito sa kanila.
Mga pananaw
Katoliko at Ortodokso
Isang mataas na tawag ang selibatong malayang pinili alang-alang sa kaharian ng langit. Nananata nito ang mga monghe at madre. Hinihingi ito ng Simbahang Katolikong Latin sa mga pari nito.
Pinuri ni Jesus ang mga ginawang bating ang sarili alang-alang sa kaharian ng langit.
Pagtutol
Nagsasalita nga si Jesus tungkol sa mga tumatalikod sa pag-aasawa alang-alang sa kaharian ng langit. Tinatawag niya itong kaloob para sa mga may kakayahang tumanggap nito. Hindi maaaring maging tuntunin para sa isang buong pagkapari ang kaloob para sa ilan, at may asawa ang kanyang pangunahing alagad na si Pedro. Lumalampas pa ang Islam: tinanggihan ng Propeta (ﷺ) kahit ang isang kasamahang humingi ng pahintulot na talikuran ang pag-aasawa.
Nagnais si Pablo na sana ang lahat ay walang asawa gaya niya.
Pagtutol
Sinabi nga ni Pablo na nais niyang ang lahat ay maging gaya niya. Ngunit sa parehong sipi ay sinasabi niya na bawat tao ay may sariling kaloob mula sa Diyos (﷾). Sinasabi rin niya na isinasama ni Pedro at ng iba pang mga pinuno ng unang simbahan ang kanilang mga asawa. Pinahihintulutan ng sulat kay Timoteo na maging asawa ang isang obispo. Nag-asawa ang Propeta (ﷺ), na nagsabi sa tatlong lalaking naghahanap ng dagdag na pagsamba na higit siyang natatakot sa Diyos (﷾) kaysa sa kanila. Sa Islam ay bahagi ng pagsamba ang pag-aasawa, hindi karibal nito.
Itinatali ng Simbahang Katolikong Latin ang mga klerigo nito, bilang tuntunin, sa selibato.
Pagtutol
Sumasang-ayon ang mga Katoliko na isa itong tuntunin ng simbahan, hindi utos ng Bibliya. Ngunit ipinagbabawal ng Qur'an ang paggawang bawal sa mga kaaya-ayang bagay na ipinahintulot ng Diyos (﷾). Sinasabi nito na inimbento ng mga tao ang monastisismo at hindi isinatungkulin ng Diyos (﷾). Ang pag-aasawa ay isang bagay na ipinahintulot ng Diyos (﷾), kaya walang simbahang maaaring magbawal nito sa mga naglilingkod sa Kanya.
Ang pananaw ng Islam
Hindi kailanman isinatungkulin ng Diyos (﷾) ang monastisismo. Nag-asawa ang Propeta (ﷺ) at ipinagbawal sa kanyang mga tagasunod ang pagtalikod sa pag-aasawa para sa pagsamba. Sinabi niya na ang sinumang tumalikod sa kanyang paraan ay hindi kabilang sa kanya.
Sinasabi ng Qur'an na inimbento ng mga tao ang monastisismo at hindi isinatungkulin ng Diyos (﷾).
Ipinagbabawal ng Qur'an sa mga mananampalataya na gawing bawal ang ipinahintulot ng Diyos (﷾).
Tinanggihan ng Propeta (ﷺ) ang isang panatang hindi kailanman mag-asawa at sinabing ang sinumang tumalikod sa kanyang paraan ay hindi kabilang sa kanya.
Sinasabi ng Qur'an na nagsugo ang Diyos (﷾) ng mga sugo bago ang Propeta (ﷺ) at binigyan sila ng mga asawa at mga anak.
May asawa si Pedro. Sinasabi ni Pablo na isinasama ni Pedro at ng iba pang mga pinuno ng unang simbahan ang kanilang mga asawa. Ang isang obispo ay dapat maging asawa ng isang babae.