Sino ang Propeta Muhammad (ﷺ)?

Itinatala nito na si Muhammad (ﷺ) ay ipinanganak sa Makkah sa Taon ng Elepante, na inilalagay ng tradisyong Muslim sa mga 570 CE; na ang kanyang amang si Abdullah ay namatay bago siya ipinanganak at ang kanyang inang si Amina noong siya ay anim na taong gulang; na pinalaki siya ng kanyang lolong si Abd al-Muttalib at pagkatapos ay ng kanyang tiyuhing si Abu Talib; na nakipagkalakalan siya para kay Khadija, isang iginagalang na babaeng mangangalakal ng Makkah, at pinakasalan siya noong siya ay dalawampu't limang taong gulang.

Iniuulat nito na bago ang kanyang misyon, si Muhammad (ﷺ) ay kilala sa Quraysh bilang al-Amin, ang mapagkakatiwalaan. Nang mag-away ang mga angkan kung sino ang magbabalik ng Itim na Bato sa kinalalagyan nito sa muling pagtatayo ng Ka'ba, nagkasundo silang tanggapin ang hatol ng unang lalaking papasok, at siya iyon. Iniiwan ng mga tao ng Makkah ang kanilang mahahalagang bagay sa kanyang pag-iingat, at sa Hijra ay pinaiwan niya si Ali upang ibalik ang mga ito sa kanilang mga may-ari.

“Hindi ba nakatagpo Siya sa iyo na isang ulila kaya kumanlong Siya sa iyo? Nakatagpo Siya sa iyo na isang nalilingat kaya nagpatnubay Siya [sa iyo]. Nakatagpo Siya sa iyo na isang naghihikahos kaya nagpasapat Siya.”

Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.

“Bumasa ka sa ngalan ng Panginoon mo na lumikha, lumikha sa tao mula sa isang malalinta. Bumasa ka at ang Panginoon mo ay ang Pinakamapagbigay, na nagturo sa pamamagitan ng panulat, nagturo sa tao ng hindi nito nalaman.”

Itinatala nito ang pag-uusig sa mga Muslim sa Makkah: ang boykot ng Quraysh sa angkan ng Propeta (ﷺ), ang magkalapit na pagkamatay ng kanyang asawang si Khadija at ng kanyang tiyuhin at tagapagtanggol na si Abu Talib, at ang kanyang paglalakbay sa Ta'if, kung saan tinanggihan siya ng mga pinuno at pinasugod sa kanya ang mga hampaslupa ng bayan habang siya ay paalis.

Itinatala nito ang paglikas (Hijra) sa Madinah matapos magbalak ang Quraysh na patayin ang Propeta (ﷺ), at ang kanyang pamumuno sa pamayanan doon. Itinatala rin nito ang kanyang pagbabalik sa Makkah noong 630 sa pangunguna ng isang malaking hukbo, na pumasok nang halos walang labanan, at ang kanyang pagpapatawad sa Quraysh na lumaban sa kanya sa loob ng maraming taon, maliban sa iilang binanggit ang pangalan.

Isinalaysay ni Ibn Abbas na umalis ang Propeta (ﷺ) mula sa Madinah patungong Makkah noong Ramadan kasama ang sampung libong lalaki, walo at kalahating taon pagkatapos ng kanyang paglikas sa Madinah.

Isinalaysay ni Abdullah (ibn Mas'ud) na nang pumasok ang Propeta (ﷺ) sa Mecca sa araw ng pagsakop, may 360 diyus-diyusan na nakatayo sa palibot ng Ka'ba. Pinalo niya ang mga ito ng isang patpat na nasa kanyang kamay, habang sinasabi na dumating na ang katotohanan at ang kasinungalingan ay hindi na muling magsisimula ni babalik.

“Sabihin mo: “Dumating ang katotohanan at naparam ang kabulaanan. Tunay na ang kabulaanan ay laging napaparam.””

“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”

Sinabi ng isang Hudyong lalaki kay Umar ibn al-Khattab na kung ang talatang “Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo” ay ibinaba sa mga Hudyo, gagawin nilang kapistahan ang araw na iyon. Sumagot si Umar na alam na alam ng mga Muslim kung kailan at saan ito bumaba: sa isang Biyernes, habang nakatayo ang Propeta (ﷺ) sa Arafat noong paglalakbay-banal.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na binabalikan ni Gabriel ang Qur'an kasama ang Propeta (ﷺ) minsan bawat taon, at dalawang ulit sa taon ng kanyang pagkamatay.

Isinalaysay ni Aisha na namatay ang Propeta (ﷺ) sa edad na animnapu't tatlo.

Sinabi ni Aisha sa kanyang pamangking si Urwa na maaaring lumipas ang tatlong bagong buwan, dalawang buwan, nang walang apoy na sinisindihan upang magluto sa mga bahay ng Propeta (ﷺ). Nabubuhay sila sa datiles at tubig, at sa kaunting gatas na ipinapadala sa kanila ng mga kapitbahay na Ansari.

Isinalaysay ni Sahl ibn Sa'd na mula nang isugo ni Allah ang Propeta (ﷺ) bilang sugo hanggang sa kunin Niya siya, hindi kailanman nakakita ang Propeta ng tinapay na gawa sa pinong puting harina, o kahit ng isang salaan; kumakain sila ng sebada, na hinihipan palayo ang mga ipa.

Isinalaysay ni Aisha na ang pamilya ni Muhammad (ﷺ) ay hindi kailanman nakakain nang busog ng tinapay na sebada nang dalawang magkasunod na araw hanggang sa mamatay ang Propeta.

Isinalaysay ni Aisha na ang kutson ng Propeta (ﷺ) ay isang lalagyang balat na pinalamanan ng hibla ng palma.

Tinanong ni al-Aswad si Aisha kung ano ang ginagawa ng Propeta (ﷺ) sa bahay. Sinabi niya na abala siya sa paglilingkod sa kanyang pamilya, at kapag dumating ang oras ng pagdarasal ay lumalabas siya upang magdasal.

Isinalaysay ni al-Bara na sa araw ng mga Magkakaanib ay nakita niya ang Propeta (ﷺ) na nagbubuhat ng lupa, natatakpan ng alikabok ang kanyang tiyan, habang hinuhukay ang hukay.

Isinalaysay ni Jabir na ang Propeta (ﷺ), nang may sakit, ay namuno sa pagdarasal nang nakaupo, at nakatayo ang mga tao sa likod niya. Sinenyasan niya silang umupo, at pagkatapos ay sinabi sa kanila na muntik na nilang gawin ang ginagawa ng mga Persiano at Romano, na nakatayo sa harap ng kanilang mga hari habang nakaupo ang mga hari, at na hindi nila ito dapat gawin.

Isinalaysay ni Aisha na nang mamatay ang Propeta (ﷺ), ang kanyang baluti ay hawak ng isang Hudyong lalaki bilang sangla para sa tatlumpung takal ng sebada.

Isinalaysay ni Amr ibn al-Harith na nang mamatay ang Propeta (ﷺ) ay wala siyang iniwang pera, walang alipin at wala nang iba pa, maliban sa kanyang puting mola, sa kanyang mga sandata at sa isang piraso ng lupang ibinigay niya bilang kawanggawa.

Iniuulat nito na isinugo ng Quraysh si Utba ibn Rabi'a sa Propeta (ﷺ) na may alok: kung pera ang gusto niya, gagawin nila siyang pinakamayaman sa kanila; kung karangalan ang gusto niya, gagawin nila siyang kanilang pinuno; kung paghahari ang gusto niya, gagawin nila siyang kanilang hari; kung siya ay sinasapian ng isang espiritu, babayaran nila ang paggamot. Pinakinggan siya ng Propeta hanggang matapos, pagkatapos ay binigkas ang simula ng Surat Fussilat. Bumalik si Utba at sinabi sa Quraysh na nakarinig siya ng mga salitang hindi tulad ng tula, pangkukulam o panghuhula, at pinayuhan silang hayaan na lamang siya.

Tinanong ni Aisha ang Propeta (ﷺ) kung nakaranas na siya ng araw na mas mahirap kaysa sa Uhud. Binanggit niya ang araw na iniharap niya ang kanyang panawagan kay Ibn Abd Yalil, isang pinuno ng Ta'if, at tinanggihan siya. Habang umaalis siya nang may lungkot, dumating si Gabriel kasama ang Anghel ng mga Bundok, na nag-alok na ibagsak ang dalawang malaking bundok sa mga tumanggi sa kanya. Tumanggi ang Propeta at sinabing umaasa siya na ang kanilang mga inapo ay sasamba kay Allah lamang.

“Hindi Kami nagsugo sa iyo maliban sa kalahatan para sa mga tao bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam.”

“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”

“Pagkatapos nagkasi Kami sa iyo na sumunod ka sa kapaniwalaan ni Abraham bilang makatotoo. Hindi siya noon kabilang sa mga tagapagtambal.”

“Tunay na ikaw ay talagang nasa isang kaasalang sukdulan.”

“Talaga ngang nagkaroon para sa inyo sa Sugo ni Allāh ng isang magandang huwaran para sa sinumang naging nag-aasam [sa pakikipagkita] kay Allāh at sa Huling Araw at nag-alaala kay Allāh nang madalas.”

“Sabihin mo: “Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang Diyos ninyo ay Diyos na nag-iisa lamang. Kaya ang sinumang naging nag-aasam ng pakikipagkita sa Panginoon niya ay gumawa siya ng gawang maayos at huwag siyang magtambal sa pagsamba sa Panginoon Niya ng isa man.””

Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

Isang salaysay na kasaysayan ng mga unang pagsakop ng mga Muslim. Sinusundan nito ang mga ito pakanluran sa Hilagang Aprika hanggang sa Espanya, mula 711, at pasilangan sa Gitnang Asya at Sind, kaya sa loob ng isang siglo pagkatapos ng pagkamatay ng Propeta (ﷺ), umabot ang pamamahala ng mga Muslim mula Espanya hanggang Gitnang Asya at sa lambak ng Indus.

Isang talambuhay na isinulat ng isang Kristiyanong mananalaysay ng Islam sa University of Edinburgh. Nangangatwiran si Watt na ang kahandaan ni Muhammad (ﷺ) na magtiis ng pag-uusig dahil sa kanyang mga paniniwala, ang mataas na moral na pagkatao ng mga lalaking naniwala sa kanya, at ang kadakilaan ng kanyang mga nagawa ay pawang nagpapatunay sa kanyang saligang katapatan.