Maikling sagot
Ang Propeta Muhammad (ﷺ) ay malumanay, mapagpakumbaba at mapagpatawad, at itinuro niya na ang mabuting kaasalan ang puso ng pananampalataya. Sinabi ng kanyang asawang si Aisha na ang kanyang kaasalan ay ang Qur'an: isinabuhay niya ang itinuro niya. Sinabi niya na hindi kailanman pinalo nito ang isang babae o isang katulong, at hindi kailanman naghiganti para sa sarili. Naglingkod si Anas sa kanya nang sampung taon at hindi kailanman pinagalitan kahit minsan. Bagaman namumuno siya sa isang estado, tumulong siya sa gawaing-bahay at nagbuhat ng lupa sa tabi ng kanyang mga tauhan. Dinalaw niya ang mga maysakit, kahit ang isang batang Hudyong naglingkod sa kanya. Nang itaboy siya ng isang pinuno ng Ta'if, nag-alok ang isang anghel na lipulin ang mga taong tumanggi sa kanya. Tumanggi siya at umasa na sasambahin ng kanilang mga anak ang Diyos (﷾). Ang isang mabuting salita ay kawanggawa, sabi niya, at tinitingnan ng Diyos (﷾) ang mga puso, hindi ang mga mukha. Tinatawag siya ng Qur'an na isang magandang huwaran para sa mga mananampalataya.
Buong paliwanag
Ang sinasabi ng Qur'an tungkol sa kanya
Sinasabi ng Qur'an sa Propeta (ﷺ) na nasa isang kaasalang sukdulan siya. Sinasabi nito na ang kanyang kabanayaran ay isang awa mula sa Diyos (﷾), at na iiwan sana siya ng mga tao kung naging mabagsik siya. Tinatawag siya nito na isang magandang huwaran para sa sinumang umaasa sa Diyos (﷾), at isang awa sa lahat ng nilalang.
“Tunay na ikaw ay talagang nasa isang kaasalang sukdulan.”
“Kaya dahil nga sa awa mula kay Allāh ay nagbanayad ka sa kanila. Kung sakaling ikaw ay naging isang mabagsik na magaspang ang puso ay talaga sanang nagkahiwa-hiwalay sila mula sa paligid mo. Kaya magpaumanhin ka sa kanila, humingi ka ng tawad para sa kanila at makipagsanggunian ka sa kanila sa usapin. Kaya kapag nagtika ka ay manalig ka kay Allāh; tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nananalig.”
“Talaga ngang nagkaroon para sa inyo sa Sugo ni Allāh ng isang magandang huwaran para sa sinumang naging nag-aasam [sa pakikipagkita] kay Allāh at sa Huling Araw at nag-alaala kay Allāh nang madalas.”
“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”
Ang mga namuhay kasama niya
Iisang kuwento ang isinasalaysay ng mga taong nakakita sa Propeta (ﷺ) sa bahay. Sinabi ng kanyang asawang si Aisha na ang kanyang kaasalan ay ang Qur'an. Sinabi niya na hindi kailanman pinalo nito ang isang babae o isang katulong, at hindi kailanman naghiganti para sa sarili. Sinabi ni Anas, na naglingkod sa kanya mula pagkabata, na sa loob ng sampung taon ay hindi siya kailanman kinausap nang may pagkainip kahit minsan.
Tinanong ni Sa'd ibn Hisham si Aisha tungkol sa pagkatao ng Propeta (ﷺ). Tinanong siya ni Aisha kung hindi ba niya binabasa ang Qur'an, at sinabing ang pagkatao ng Propeta ay ang Qur'an.
Isinalaysay ni Aisha na ang Propeta (ﷺ) ay hindi kailanman nanakit ng sinuman sa pamamagitan ng kanyang kamay, maging babae o lingkod, maliban kapag nakikipaglaban sa landas ni Allah. Hindi siya kailanman naghiganti para sa anumang ginawa sa kanya, maliban kung may nilabag na bagay na ginawang sagrado ni Allah; kung gayon ay kumikilos siya alang-alang kay Allah.
Isinalaysay ni Aisha na tuwing binibigyan ang Propeta (ﷺ) ng pagpipilian sa pagitan ng dalawang bagay ay pinipili niya ang mas madali, maliban kung ito ay kasalanan. Hindi siya kailanman naghiganti para sa sarili niya, kundi kapag nilabag lamang ang mga hangganang itinakda ni Allah.
Isinalaysay ni Anas na naglingkod siya sa Propeta (ﷺ) sa loob ng sampung taon, at ni minsan ay hindi siya sinabihan ng Propeta ng kahit isang salita ng pagkainip, ni tinanong kung bakit niya ginawa ang isang bagay o kung bakit hindi niya ginawa.
| Sino | Ang sinabi nila |
|---|---|
| Aisha, ang kanyang asawa | Ang Qur'an ang kanyang pag-uugali. |
| Aisha | Hindi siya kailanman nanakit ng babae o ng lingkod, at hindi kailanman naghiganti para sa kanyang sarili. |
| Anas, na naglingkod sa kanya | Sa loob ng sampung taon ay hindi siya kailanman pinagsalitaan nang may pagkainip. |
Mapagpakumbaba sa kapangyarihan
Pinaglingkuran ng Propeta (ﷺ) ang kanyang pamilya sa bahay. Nagbuhat siya ng lupa kasama ng kanyang mga kasamahan nang hukayin nila ang trintsera sa palibot ng Medina. Dinalaw niya ang isang batang Hudyong naglingkod sa kanya nang magkasakit ang bata. Minsan ay natagpuan siya ni Umar, isang nangungunang kasamahan, sa isang hubad na banig ng dahon ng palma, na nakabakat ang mga marka nito sa kanyang tagiliran. Umiyak si Umar, dahil namumuhay sa karangyaan sina Caesar at Khosrau (ang mga pinuno ng Roma at Persia). Sumagot ang Propeta (ﷺ) na maaaring sa kanila ang mundong ito. Namatay siya na nakasangla ang kanyang baluti kapalit ng sebada. Hindi man lamang niya hinayaang tumayo ang kanyang mga tagasunod sa harap niya gaya ng pagtayo ng mga Persiyano at mga Romano sa harap ng kanilang mga hari. Sinabihan niya silang huwag siyang purihin nang labis gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria. Isa lamang siyang lingkod, kaya tawagin nila siyang lingkod ni Allah (﷾) at Kanyang Sugo.
Tinanong ni al-Aswad si Aisha kung ano ang ginagawa ng Propeta (ﷺ) sa bahay. Sinabi niya na abala siya sa paglilingkod sa kanyang pamilya, at kapag dumating ang oras ng pagdarasal ay lumalabas siya upang magdasal.
Isinalaysay ni al-Bara na sa araw ng mga Magkakaanib ay nakita niya ang Propeta (ﷺ) na nagbubuhat ng lupa, natatakpan ng alikabok ang kanyang tiyan, habang hinuhukay ang hukay.
Isinalaysay ni Anas na nagkasakit ang isang Hudyong batang lalaki na naglilingkod sa Propeta (ﷺ), at dinalaw siya ng Propeta. Naupo siya sa tabi ng ulo nito at inanyayahan ito sa Islam; tumingin ang bata sa kanyang ama, na nagsabi sa kanya na sumunod, at tinanggap niya ito.
Natagpuan ni Umar ang Propeta (ﷺ) na nakahiga sa isang banig na dahon ng palma na walang anuman sa pagitan niya at nito, na may unang balat na pinalamanan ng hibla ng palma sa ilalim ng kanyang ulo. Nang makita ang mga marka ng banig sa kanyang tagiliran, umiyak si Umar, na nagsasabing namumuhay sa karangyaan sina Caesar at Khosrau samantalang siya ay namumuhay sa kasalatan. Itinanong ng Propeta kung hindi ba siya kuntento na sa kanila ang mundong ito at sa mga mananampalataya ang Kabilang-buhay.
Isinalaysay ni Aisha na nang mamatay ang Propeta (ﷺ), ang kanyang baluti ay hawak ng isang Hudyong lalaki bilang sangla para sa tatlumpung takal ng sebada.
Isinalaysay ni Jabir na ang Propeta (ﷺ), nang may sakit, ay namuno sa pagdarasal nang nakaupo, at nakatayo ang mga tao sa likod niya. Sinenyasan niya silang umupo, at pagkatapos ay sinabi sa kanila na muntik na nilang gawin ang ginagawa ng mga Persiano at Romano, na nakatayo sa harap ng kanilang mga hari habang nakaupo ang mga hari, at na hindi nila ito dapat gawin.
Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.
Awa sa mga nagkasala sa kanya
Tinanong ang Propeta (ﷺ) kung may araw bang mas mahirap kaysa sa Uhud (isang labanan malapit sa Medina). Sinabi niya na ang pinakamasamang ginawa sa kanya ng sarili niyang bayan ay dumating sa araw na itinaboy siya ng isang pinuno ng Ta'if. Ang Ta'if ay isang bayan malapit sa Mecca. Umalis siya sa malalim na kalungkutan. Nag-alok ang isang anghel na pabagsakin ang dalawang bundok ng Mecca sa kanyang bayan, na tumanggi sa kanya. Tumanggi siya, at sinabing umaasa siyang sasambahin ng kanilang mga anak ang Diyos (﷾) lamang. Minsan ay hinila siya ng isang beduino (isang Arabe ng disyerto) sa kanyang balabal nang napakalakas na nag-iwan ito ng marka sa kanyang balikat at humingi ng pera. Ngumiti ang Propeta (ﷺ) at ipinag-utos na bigyan ito ng regalo.
Tinanong ni Aisha ang Propeta (ﷺ) kung nakaranas na siya ng araw na mas mahirap kaysa sa Uhud. Binanggit niya ang araw na iniharap niya ang kanyang panawagan kay Ibn Abd Yalil, isang pinuno ng Ta'if, at tinanggihan siya. Habang umaalis siya nang may lungkot, dumating si Gabriel kasama ang Anghel ng mga Bundok, na nag-alok na ibagsak ang dalawang malaking bundok sa mga tumanggi sa kanya. Tumanggi ang Propeta at sinabing umaasa siya na ang kanilang mga inapo ay sasamba kay Allah lamang.
Isinalaysay ni Anas na hinila ng isang bedouin ang balabal ng Propeta (ﷺ) nang napakagaspang kaya nag-iwan ng marka ang laylayan nito sa kanyang balikat, at hiniling na bigyan siya ng bahagi ng yamang ibinigay sa kanya ni Allah. Lumingon sa kanya ang Propeta, ngumiti, at iniutos na bigyan siya ng regalo.
Tinanggihan siya ng isang pinuno ng Ta'if
Ang pinakamasamang ginawa sa kanya ng sarili niyang mga tao.
Umalis siya nang may malalim na lungkot
Nag-alok ang isang anghel na ibagsak sa kanila ang dalawang bundok ng Mecca
Tumanggi siya
Umaasa siyang sasambahin ng kanilang mga anak ang Diyos (﷾) lamang.
Ang itinuro niya
Itinuro ng Propeta (ﷺ) na ang pinakamabubuting tao ay ang pinakamabuti sa kaasalan, at na iisang katawan ang mga mananampalataya. Walang sinumang tunay na sumasampalataya hangga't hindi niya ninanais para sa kanyang kapatid ang ninanais niya para sa kanyang sarili. Ang sinumang hindi naaawa sa iba ay hindi kaaawaan. Walang kabaitang maliit, kahit isang masayang mukha, at ang isang mabuting salita ay kawanggawa. Mabuti ang isang mananampalataya sa kanyang kapitbahay. Tinitingnan ng Diyos (﷾) ang mga puso at mga gawa, hindi ang mga mukha at yaman. Binabayaran ang isang manggagawa bago matuyo ang kanyang pawis. Pinatawad ang isang lalaki dahil nagbigay siya ng tubig sa isang nauuhaw na aso.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr na ang Propeta (ﷺ) ay hindi kailanman bastos o mahalay sa pananalita, at sinasabi niya noon na ang pinakamabuti sa mga tao ay ang may pinakamabuting pagkatao.
Isinalaysay ni Nu'man ibn Bashir na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mga mananampalataya, sa kanilang pag-ibig, awa at kabaitan sa isa't isa, ay gaya ng iisang katawan: kapag sumasakit ang isang bahagi, nakikibahagi ang buong katawan sa kawalan ng tulog at lagnat nito.
Isinalaysay ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman sa inyo ang may pananampalataya hangga't hindi niya hinihiling para sa kanyang kapatid ang hinihiling niya para sa kanyang sarili.
Isinalaysay ni Jarir ibn Abdullah na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang hindi maawain sa iba ay hindi kaaawaan.
Isinalaysay ni Abu Dharr na sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na huwag maliitin ang anumang mabuting gawa, kahit ang pagsalubong sa kanyang kapatid nang may masayang mukha.
Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na may kawanggawang dapat ibigay para sa bawat kasukasuan ng katawan araw-araw: ang makatarungang paghatol sa pagitan ng dalawang tao ay kawanggawa, ang pagtulong sa isang lalaki na makasakay sa kanyang sasakyan o pagbuhat ng kanyang dala-dalahan ay kawanggawa, ang isang mabuting salita ay kawanggawa, ang bawat hakbang patungo sa pagdarasal ay kawanggawa, at ang pag-aalis ng isang nakapipinsalang bagay sa daan ay kawanggawa.
Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang naniniwala kay Allah at sa Huling Araw ay dapat magsalita ng mabuti o manahimik, dapat maging mabait sa kanyang kapitbahay, at dapat parangalan ang kanyang panauhin.
Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ): hindi tinitingnan ni Allah ang inyong mga mukha o ang inyong yaman, kundi tinitingnan Niya ang inyong mga puso at ang inyong mga gawa.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ): ibigay ang sahod ng manggagawa bago matuyo ang kanyang pawis.
Isinalaysay ni Abu Huraira na nagkuwento ang Propeta (ﷺ) tungkol sa isang nauuhaw na lalaking uminom mula sa isang balon, at pagkatapos ay nakakita ng isang asong dumidila ng putik dahil sa uhaw. Muli siyang bumaba, pinuno ng tubig ang kanyang sapatos at pinainom ang aso, at pinasalamatan siya ni Allah at pinatawad. Nang tanungin kung may gantimpala ba sa kabaitan sa mga hayop, sinabi ng Propeta na may gantimpala sa kabaitan sa bawat buhay na nilalang.
Sinaktan ba niya kailanman si Aisha?
Sahih Muslim 974 — Kitab al-Jana'iz (Ang Aklat ng mga Libing), hadith 974
Isinalaysay ni Aisha na isang gabi ay tahimik na lumabas ang Propeta (ﷺ), at sinundan niya ito sa libingan ng al-Baqi', kung saan nanalangin ito para sa mga patay. Tumakbo siya pauwi nang nauna rito, at nang matagpuan siya nitong humihingal at nalaman ang ginawa niya, itinulak siya nito sa dibdib nang nasaktan siya, at itinanong kung inaakala ba niyang pakikitunguhan siya nang hindi makatarungan ni Allah at ng Kanyang Sugo. Pagkatapos ay sinabi nito sa kanya na tinawag siya ni Gabriel upang manalangin para sa mga tao ng al-Baqi'.
Sinipi para sa
Si Aisha mismo ang nagsasabi na tinulak niya ang dibdib nito at nasaktan ito, kaya pinalo nga niya ang isang babae.
Ang tugon
Ang salita ni Aisha ay lahada, isang tulak sa dibdib. Nasaktan siya, at sinasabi niya iyon. Ngunit isa lamang itong tulak habang kinakausap niya siya, hindi isang palo. Si Aisha mismo ang nagsasalaysay ng dalawang ulat: ang tulak na ito, at na hindi niya kailanman pinalo ng kanyang kamay ang isang babae o isang katulong.
Kung saan ito humahantong — Ang iisang tulak sa dibdib, na isinalaysay mismo ni Aisha, ay hindi ang palo ng kamay na sinasabi niyang hindi kailanman ginawa nito sa isang babae.
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Ang Propeta Muhammad (ﷺ) ang huwaran ng pag-uugali na itinakda ng Diyos (﷾) para sa mga mananampalataya. Inilalarawan ng mga pinakamalapit sa kanya ang isang lalaking malumanay sa bahay, mapagpakumbaba sa kapangyarihan at mapagpatawad sa kanyang mga kaaway. Ginagawa ng kanyang mga kasabihan ang mabuting kaasalan na panukat ng pananampalataya.
Sinasabi ng Qur'an na nasa isang kaasalang sukdulan ang Propeta (ﷺ) at isa siyang magandang huwaran para sa mga mananampalataya.
Inilarawan ni Aisha ang kanyang kaasalan bilang ang Qur'an mismo.
Hindi niya kailanman pinalo ang isang babae o isang katulong, at hindi kailanman naghiganti para sa sarili. Kumilos lamang siya kapag nilabag ang mga hangganan ng Diyos (﷾).
Naglingkod si Anas sa kanya nang sampung taon nang hindi kailanman kinausap nang may pagkainip kahit minsan.
Pinaglingkuran niya ang kanyang pamilya sa bahay, nagbuhat ng lupa sa trintsera at dinalaw ang isang maysakit na batang Hudyong katulong.
Tinanggihan niya ang mga karangalan ng isang hari at nagbabala laban sa labis na papuri sa kanya.
Inialok sa kanya ang paglipol sa mga tao ng Mecca na tumanggi sa kanya. Sa halip ay umasa siya na sasambahin ng kanilang mga anak ang Diyos (﷾) lamang.
Itinuro niya na ang pinakamabubuting tao ay ang may pinakamabuting kaasalan.
Itinuro niya na tinitingnan ng Diyos (﷾) ang mga puso at mga gawa, hindi ang mga mukha at yaman.
Itinuro niya na may gantimpala sa kabaitan sa bawat buhay na nilalang.