Ano ang ibig sabihin ni Jesus sa “ang kaharian ng Diyos ay aalisin sa inyo”?

“Pakinggan ninyo ang isa pang talinghaga: May isang puno ng sambahayan, na nagtanim ng isang ubasan, at binakuran ito sa palibot, at humukay ng isang pisaan ng alak doon, at nagtayo ng isang moog, at pinaupahan ito sa mga magsasaka, at pumunta sa isang malayong lupain: At nang malapit na ang panahon ng pamumunga, ay sinugo niya ang kanyang mga alipin sa mga magsasaka, upang tanggapin ang mga bunga nito. At kinuha ng mga magsasaka ang kanyang mga alipin, at binugbog ang isa, at pinatay ang isa, at binato ang isa pa. Muli, ay nagsugo siya ng ibang mga alipin na higit na marami kaysa una: at ginawa rin nila sa kanila ang gayon. Ngunit sa kahuli-hulihan ay sinugo niya sa kanila ang kanyang anak, na nagsasabi, Igagalang nila ang aking anak. Ngunit nang makita ng mga magsasaka ang anak, ay nag-usap-usap sila, Ito ang tagapagmana; halikayo, patayin natin siya, at agawin natin ang kanyang mana. At kanilang hinuli siya, at itinapon sa labas ng ubasan, at pinatay. Pagdating nga ng panginoon ng ubasan, ano ang gagawin niya sa mga magsasakang yaon? Sinabi nila sa kanya, Lilipulin niya nang walang awa ang masasamang taong yaon, at paupahan niya ang kanyang ubasan sa ibang mga magsasaka, na magbibigay sa kanya ng mga bunga sa kanilang mga kapanahunan.”

“Sinabi sa kanila ni Jesus, Hindi pa ba ninyo nabasa kailanman sa mga kasulatan, Ang batong itinakuwil ng mga nagtayo ng bahay, ay siyang naging pangulo sa panulukan: ito'y gawa ng Panginoon, at kamangha-mangha sa ating mga mata? Kaya't sinasabi ko sa inyo, Ang kaharian ng Diyos ay aalisin sa inyo, at ibibigay sa isang bansang nagbubunga ng mga bunga nito.”

“At nang marinig ng mga punong saserdote at ng mga Pariseo ang kanyang mga talinghaga, ay napag-unawa nilang sila ang kanyang tinutukoy.”

“Ang bato na itinakwil ng mga nagtayo ay naging pangulo sa panulukan.”

“At nang makakita siya ng isang puno ng igos sa tabi ng daan, ay nilapitan niya ito, at walang nasumpungang anuman doon, kundi mga dahon lamang, at sinabi niya rito, Huwag nang magkaroon ng bunga sa iyo mula ngayon magpakailanman. At pagdaka'y natuyo ang puno ng igos.”

“Sinalita rin niya ang talinghagang ito; May isang taong may puno ng igos na nakatanim sa kanyang ubasan; at dumating siya at naghanap ng bunga roon, at walang nasumpungan. Nang magkagayo'y sinabi niya sa tagapag-alaga ng kanyang ubasan, Narito, tatlong taon na akong pumaparito na naghahanap ng bunga sa punong igos na ito, at walang nasusumpungan: putulin mo ito; bakit pa nito sinasayang ang lupa? At siya'y sumagot at sinabi sa kanya, Panginoon, pabayaan mo muna ito sa taong ito, hanggang sa mahukayan ko ang palibot nito, at malagyan ng pataba: At kung magbunga, mabuti: at kung hindi, saka mo na ito putulin.”

“Nasumpungan ko ang Israel na gaya ng mga ubas sa ilang; nakita ko ang inyong mga magulang na gaya ng unang hinog sa puno ng igos sa kanyang unang panahon: ngunit sila'y pumunta sa Baal-peor, at ibinukod ang kanilang sarili sa kahihiyang iyon; at ang kanilang mga karumal-dumal ay naging gaya ng kanilang iniibig.”

“Ito ang bato na itinakuwil ninyong mga tagapagtayo, na siyang naging pangulo sa panulukan.”

“Ngunit kayo'y isang lahing hirang, isang makaharing pagkasaserdote, isang bansang banal, isang bayang pag-aari ng Diyos; upang inyong ipahayag ang mga kapurihan niya na tumawag sa inyo mula sa kadiliman tungo sa kanyang kagila-gilalas na liwanag:”

“Kaya't sinabi niya kay Abraham, Palayasin mo ang aliping babaing ito at ang kanyang anak: sapagkat ang anak ng aliping babaing ito ay hindi magiging tagapagmanang kasama ng aking anak, ni Isaac nga.”

“At gagawin ko rin namang isang bansa ang anak ng aliping babae, sapagkat siya'y iyong binhi.”

“Bumangon ka, itindig mo ang bata, at hawakan mo siya sa iyong kamay; sapagkat gagawin ko siyang isang dakilang bansa.”

“At ang sinumang mahulog sa batong ito ay madudurog: ngunit ang sinumang kanyang mabagsakan, ay kanyang gigilingin na parang alabok.”

“Ang sinumang mahulog sa batong yaon ay madudurog; ngunit ang sinumang kanyang mabagsakan, ay kanyang gigilingin na parang alabok.”

“At sa mga araw ng mga haring ito ay magtatayo ang Diyos ng langit ng isang kaharian, na hindi kailanman mawawasak: at ang kaharian ay hindi iiwan sa ibang bayan, kundi dudurugin nito at lilipulin ang lahat ng kahariang ito, at ito'y tatayo magpakailanman. Yamang iyong nakita na ang bato ay natibag mula sa bundok nang hindi ng mga kamay, at dinurog nito ang bakal, ang tanso, ang putik, ang pilak, at ang ginto; ipinaalam ng dakilang Diyos sa hari ang mangyayari sa hinaharap: at ang panaginip ay tiyak, at ang kahulugan nito ay tapat.”

Isang salaysay na kasaysayan ng mga unang pagsakop ng mga Muslim. Inilalarawan nito ang pagbagsak ng Syria at Jerusalem, ang pagbagsak ng kabisera ng Persia na Ctesiphon kasama ang kayamanan ng hari noong dekada 630, at ang pagsakop sa Ehipto pagsapit ng unang bahagi ng dekada 640, lahat sa loob ng mga isang dekada pagkatapos ng pagkamatay ng Propeta (ﷺ).

Isinalaysay ni Abu Hurayra na inihambing ng Propeta (ﷺ) ang kanyang sarili at ang mga propeta bago siya sa isang lalaking nagtayo ng isang magandang bahay ngunit iniwang bakante ang lugar ng isang laryo sa isang sulok. Nilibot ito ng mga tao, hinangaan ito, at hiniling na sana ay nasa lugar ang laryo. Sinabi niya: ako ang laryong iyon, at ako ang huli sa mga propeta.