Paano manamit ang mga Muslim, at anong mga kagandahang-asal ang itinuturo ng Islam?

“O mga anak ni Adan, nagpababa nga Kami sa inyo ng kasuutan na magbabalot sa kahubaran ninyo at bilang gayak. Ang kasuutan ng pangingilag magkasala, iyon ay higit na mabuti. Iyon ay kabilang sa mga tanda ni Allāh, nang sa gayon sila ay magsasaalaala.”

“Sabihin mo sa mga lalaking mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila at mag-ingat sila ng mga ari nila. Iyon ay higit na busilak para sa kanila. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang niyayari nila.”

“Sabihin mo sa mga babaing mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila, mangalaga sila sa mga ari nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa nakalitaw na mula rito, magpaabot sila ng mga belo nila sa mga dibdib nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa mga asawa nila, o mga ama nila, o mga ama ng mga asawa nila, o mga lalaking anak nila, o mga lalaking anak ng mga asawa nila, o mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga babaing kapatid nila, o mga kapwa babae nila, o mga [aliping] minay-ari ng mga kanang kamay nila, o mga tagapaglingkod na hindi mga may pagnanasa kabilang sa mga lalaki, o mga batang lalaking hindi nakabatid sa mga kahubaran ng mga babae. Huwag silang magpadyak ng mga paa nila upang malaman ang ikinukubli nila mula sa gayak nila. Magbalik-loob kayo kay Allāh nang lahatan, O mga mananampalataya, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”

Iniuulat ni al-Tabari mula kay Ibn Abbas at sa iba pa sa mga unang henerasyon na ang gayak na maaaring iwanang nakalitaw ng isang babae, “sa nakalitaw na mula rito”, ay ang kanyang mukha at ang kanyang mga kamay, at hinuhusgahan niyang ito ang pinakamatibay sa mga pagbasa.

Itinatala ng ensiklopedya ng batas Islamiko ng Kuwait na ang malaking karamihan ng mga hurista ay naninindigang ang bahagi ng katawan ng lalaki na dapat niyang takpan ('awra) ay ang nasa pagitan ng pusod at tuhod.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na inilarawan ng Propeta (ﷺ) ang dalawang uri ng mga taga-Apoy na hindi pa niya nakikita: mga lalaking may mga latigong gaya ng buntot ng baka na nanghahagupit ng mga tao, at mga babaeng nakadamit ngunit mukhang hubad, nahihilig sa mali at umaakay sa iba rito.

Isinalaysay ni Abu Musa na sinabi ng Propeta (ﷺ): ginawang ipinahihintulot ang ginto at seda para sa mga babae ng aking pamayanan at ipinagbawal sa mga lalaki nito.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na ipinagbawal ng Propeta (ﷺ) ang pagsusuot ng singsing na ginto.

Isinalaysay ni Anas ibn Malik na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang magsuot ng seda sa mundong ito ay hindi magsusuot nito sa Kabilang-buhay.

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang may kasimbigat ng isang atomo ng kapalaluan sa kanyang puso ang papasok sa Paraiso. Sinabi ng isang lalaki na gusto ng mga tao na maganda ang kanilang damit at sapatos. Sumagot ang Propeta na si Allah ay maganda at iniibig ang kagandahan; ang kapalaluan ay ang pagtanggi sa katotohanan at ang pagmamaliit sa mga tao.

“Huwag kang mag-iwas ng pisngi mo sa mga tao at huwag kang maglakad sa lupa dala ng pagpapakatuwa [sa sarili]. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa bawat hambog na mayabang.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na nang likhain ni Allah si Adan, sinabihan Niya ito na batiin ang isang pangkat ng mga anghel at pakinggan ang kanilang sagot, sapagkat iyon ang magiging pagbati ng kanyang mga anak. Sinabi ni Adan ang “As-salamu alaikum” (sumainyo ang kapayapaan), at sumagot sila ng “As-salamu alaika wa rahmatullah” (sumaiyo ang kapayapaan at ang awa ni Allah), na idinagdag ang awa ni Allah.

“Kapag binati kayo ng isang pagbati ay bumati kayo ng higit na maganda kaysa roon o gumanti [man lamang] kayo roon. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay laging Mapagtuos.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ): hindi kayo papasok sa Paraiso hangga't hindi kayo naniniwala, at hindi kayo maniniwala hangga't hindi kayo nag-iibigan sa isa't isa. Pagkatapos ay sinabi niya na ang bagay na nagpapaibig sa mga tao sa isa't isa ay ang pagpapalaganap ng pagbati ng kapayapaan sa kanila.

Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr na may isang lalaking nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung aling mga gawa ng Islam ang pinakamabuti. Sinabi niya: ang pakainin ang mga tao, at batiin ang mga kilala mo at ang mga hindi mo kilala.

“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga tagapagpanatili ng pagkamakatarungan, mga saksi para kay Allāh kahit pa laban sa mga sarili ninyo o mga magulang at mga pinakamalapit na kaanak. Kung naging isang mayaman o isang maralita, si Allāh ay higit na karapat-dapat sa kanilang dalawa. Kaya huwag kayong sumunod sa pithaya, na baka lumihis kayo. Kung magbabaluktot kayo [ng pagsasaksi] o aayaw kayo, tunay na si Allāh laging sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid.”

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga mapagpanatili para kay Allāh, mga saksi sa pagkamakatarungan. Huwag ngang mag-udyok sa inyo ang pagkasuklam sa ilang tao upang hindi kayo magmakatarungan. Magmakatarungan kayo; ito ay pinakamalapit sa pangingilag magkasala. Mangilag kayong magkasala kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo.”

“Kapighatian ay ukol sa mga tagapag-umit-umit, na kapag nagpatakal sila sa mga tao ay nagpapalubus-lubos sila, at kapag tumakal sila sa mga ito o tumimbang sila sa mga ito ay nanlulugi sila.”

“Ang pagsasamabuting-loob ay hindi na magbaling kayo ng mga mukha ninyo sa harap ng silangan at kanluran, subalit ang pagsasamabuting-loob ay ang sinumang sumampalataya kay Allāh, sa Huling Araw, sa mga anghel, sa kasulatan, at sa mga propeta; nagbigay ng yaman, sa kabila ng pagkaibig dito, sa mga may pagkakamag-anak, sa mga ulila, sa mga dukha, sa kinapos sa daan, sa mga nanghihingi, at alang-alang sa pagpapalaya ng mga alipin; [ang] nagpanatili ng dasal; [ang] nagbigay ng zakāh; at ang mga tumutupad sa kasunduan sa kanila kapag nakipagkasunduan sila; at [lalo na] ang mga matiisin sa kadahupan at kariwaraan, at sa sandali ng labanan. Ang mga iyon ay ang mga nagpakatotoo [sa pananampalataya nila] at ang mga iyon ay ang mga tagapangilag magkasala.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang katapatan ay humahantong sa kabutihan at ang kabutihan sa Paraiso, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsasabi ng totoo hanggang sa siya ay maging tapat. Ang pagsisinungaling ay humahantong sa kasamaan at ang kasamaan sa Apoy, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsisinungaling hanggang sa maitala siya sa harap ni Allah bilang isang sinungaling.

Isinalaysay nina Rafi ibn Khadij at Sahl ibn Abi Hathma na nang dumating ang isang pangkat ng mga lalaki sa Propeta (ﷺ) tungkol sa isang pagpatay, at nagsimulang magsalita ang pinakabata sa kanila, sinabi ng Propeta: hayaang mauna ang pinakamatanda.

Isinalaysay ni Abu Huraira na hinagkan ng Propeta (ﷺ) ang kanyang apong si al-Hasan ibn Ali habang nakaupo kasama niya si al-Aqra ibn Habis. Sinabi ni al-Aqra na may sampu siyang anak at hindi pa niya nahahagkan ang alinman sa kanila. Tumingin sa kanya ang Propeta at sinabing ang sinumang hindi maawain sa iba ay hindi kaaawaan.

Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na patuloy siyang hinihimok ni Gabriel na pakitunguhan nang mabuti ang mga kapitbahay, nang labis kaya inakala niyang gagawin ni Gabriel na tagapagmana ang mga kapitbahay.

“Sumamba kayo kay Allāh at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman. Sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda, at sa may pagkakamag-anak, mga ulila, mga dukha, kapit-bahay na may pagkakamag-anak, kapit-bahay na malayo, kasamahan sa tabi, kinapos sa daan, at minay-ari ng mga kanang kamay ninyo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa sinumang naging isang hambog na mayabang.”

“O mga sumampalataya, huwag manuya ang ilang lalaki sa ilang lalaki: baka ang mga [tinutuyang] ito ay higit na mabuti kaysa sa kanila [na nanunuya]; at huwag [manuya] ang ilang babae sa ilang babae: baka ang mga [tinutuyang] ito ay higit na mabuti sa kanila [na nanunuya]. Huwag kayong manuligsa sa isa’t isa sa inyo at huwag kayong magtawagan ng mga [masamang] taguri. Kay saklap bilang pangalan ang kasuwailan matapos ng pananampalataya [sa Islām]. Ang sinumang hindi nagbalik-loob, ang mga iyon ay ang mga tagalabag sa katarungan.”

“O mga sumampalataya, umiwas kayo sa maraming pagpapalagay; tunay na ang ilan sa pagpapalagay ay kasalanan. Huwag kayong maniktik. Huwag manlibak ang ilan sa inyo ang iba pa. Iibigin ba ng isa sa inyo na kumain ng laman ng kapatid niya kapag patay na? Nasuklam kayo rito”

“Kapighatian ay ukol sa bawat palalibak na mapanirang-puri,”

“Taglay ni Allāh ang mga pangalang pinakamagaganda kaya dumalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito. Hayaan ninyo ang mga lumalapastangan sa mga pangalan Niya; gagantihan sila sa dati nilang ginagawa.”

Isinalaysay ni Anas ibn Malik na sinabi ng Propeta (ﷺ): huwag kayong magkamuhian sa isa't isa, huwag kayong mainggit sa isa't isa, at huwag kayong magtalikuran sa isa't isa; maging mga alipin kayo ni Allah, magkakapatid. Hindi ipinahihintulot sa isang Muslim na hindi pansinin ang kanyang kapatid nang higit sa tatlong araw.

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang may kasimbigat ng isang atomo ng kapalaluan sa kanyang puso ang papasok sa Paraiso. Sinabi ng isang lalaki na gusto ng mga tao na maganda ang kanilang damit at sapatos. Sumagot ang Propeta na si Allah ay maganda at iniibig ang kagandahan; ang kapalaluan ay ang pagtanggi sa katotohanan at ang pagmamaliit sa mga tao.

“Huwag kang mag-iwas ng pisngi mo sa mga tao at huwag kang maglakad sa lupa dala ng pagpapakatuwa [sa sarili]. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa bawat hambog na mayabang.”

“Gayundin naman, na ang mga babae ay gumayak ng mahinhing kasuotan, na may kahihiyan at kahinahunan; hindi ng tirintas na buhok, o ginto, o mga perlas, o mamahaling damit; Kundi (ang nararapat sa mga babaing nagpapahayag ng kabanalan) ng mabubuting gawa.”