Kush është Ngushëlluesi që premtoi Jezusi te Gjoni 14-16?

“Por Ngushëlluesi, që është Fryma e Shenjtë, të cilin Ati do ta dërgojë në emrin tim, ai do t'ju mësojë çdo gjë dhe do t'ju kujtojë të gjitha ato që ju kam thënë.”

“Djemtë e mi të vegjël, po jua shkruaj këto gjëra që të mos mëkatoni. Dhe nëse dikush mëkaton, kemi një avokat pranë Atit, Jezu Krishtin e drejtë.”

“Dhe unë do t'i lutem Atit, dhe ai do t'ju japë një Ngushëllues tjetër, që të qëndrojë me ju përgjithmonë.”

Një fjalor standard i krishterë i greqishtes së Dhiatës së Re. Shpjegon se greqishtja ka dy fjalë për ‘tjetër’: allos, një tjetër i të njëjtit lloj, dhe heteros, një tjetër i një lloji tjetër. Si shembull jep Gjonin 14:16: Krishti premtoi një Ngushëllues tjetër, allos, një tjetër si ai vetë, jo heteros.

Në shtojcën e tij për Paraklitin, Brown vëren se fjala gjendet vetëm në shkrimet e Gjonit, dhe se te 1 Gjoni 2:1 vetë Jezusi është një parakletos. Ai shënon se tradita e krishterë e njëson Paraklitin me Frymën e Shenjtë, por se studiues si Spitta, Delafosse, Windisch, Sasse, Bultmann dhe Betz dyshuan për këtë, duke sugjeruar se Parakliti ishte dikur një figurë shpëtimtare më vete, e ngatërruar më vonë me Frymën e Shenjtë. Vetë Brown e mban njësimin tradicional.

“Megjithatë unë po ju them të vërtetën: është mirë për ju që unë të shkoj, sepse, po të mos shkoj, Ngushëlluesi nuk do të vijë te ju; por, po të shkoj, do t'jua dërgoj.”

“Por tani po shkoj tek ai që më ka dërguar, dhe asnjë nga ju nuk më pyet: Ku po shkon?”

“Toka ishte pa trajtë dhe e zbrazët, dhe errësira mbulonte faqen e humnerës; dhe Fryma e Perëndisë fluturonte mbi sipërfaqen e ujërave.”

“Mos më dëbo nga prania jote dhe mos më hiq frymën tënde të shenjtë.”

“Sepse ai do të jetë i madh përpara Zotit; nuk do të pijë as verë, as pije dehëse, dhe do të mbushet me Frymën e Shenjtë që në barkun e nënës së tij.”

“Dhe Fryma e Shenjtë zbriti mbi të në trajtë trupore si një pëllumb, dhe nga qielli erdhi një zë që tha: Ti je Biri im i dashur, në ty jam kënaqur.”

“Dhe, si tha këtë, hukati mbi ta dhe u tha: Merrni Frymën e Shenjtë.”

“Jezusi i tha: Mos më prek, sepse nuk jam ngjitur ende tek Ati im; por shko te vëllezërit e mi dhe u thuaj atyre: Unë po ngjitem tek Ati im dhe Ati juaj, te Perëndia im dhe Perëndia juaj.”

“Atyre iu paraqit i gjallë pas mundimeve të tij me shumë prova të pagabueshme, duke u parë prej tyre për dyzet ditë dhe duke folur për gjërat që i përkasin mbretërisë së Perëndisë. Dhe, si u mblodh me ta, i urdhëroi të mos largoheshin nga Jeruzalemi, por të prisnin premtimin e Atit, që, tha ai, e keni dëgjuar prej meje.”

“Dhe, pasi tha këto gjëra, u ngrit lart ndërsa ata po shikonin; dhe një re e mori dhe e fshehu nga sytë e tyre.”

Një nga përkthimet më të hershme të Ungjijve, një palimpsest siriak i kopjuar rreth vitit 400 e.s. dhe i gjetur në Manastirin e Shën Katerinës në malin Sinai më 1892 nga motrat binjake Agnes Smith Lewis dhe Margaret Dunlop Gibson. Te Gjoni 14:26 e quan Paraklitin “Fryma”, pa fjalën “e Shenjtë”.

Në shtojcën e tij për Paraklitin, Brown vëren se fjala gjendet vetëm në shkrimet e Gjonit, dhe se te 1 Gjoni 2:1 vetë Jezusi është një parakletos. Ai shënon se tradita e krishterë e njëson Paraklitin me Frymën e Shenjtë, por se studiues si Spitta, Delafosse, Windisch, Sasse, Bultmann dhe Betz dyshuan për këtë, duke sugjeruar se Parakliti ishte dikur një figurë shpëtimtare më vete, e ngatërruar më vonë me Frymën e Shenjtë. Vetë Brown e mban njësimin tradicional.

“Por kur të vijë Ngushëlluesi që unë do t'ju dërgoj nga Ati, Fryma e së vërtetës, që del nga Ati, ai do të dëshmojë për mua;”

“Kam ende shumë gjëra për t'ju thënë, por tani nuk jeni në gjendje t'i mbani. Por kur të vijë ai, Fryma e së vërtetës, ai do t'ju udhëheqë në gjithë të vërtetën, sepse nuk do të flasë nga vetja, por do të thotë gjithçka që ka dëgjuar dhe do t'ju lajmërojë gjërat që do të vijnë. Ai do të më përlëvdojë, sepse do të marrë nga ajo që është imja dhe do t'jua lajmërojë.”

“Të dashur, mos i besoni çdo fryme, por provoni frymët nëse janë nga Perëndia, sepse shumë profetë të rremë kanë dalë në botë.”

“Ne jemi nga Perëndia; ai që e njeh Perëndinë na dëgjon; ai që nuk është nga Perëndia nuk na dëgjon. Nga kjo e njohim frymën e së vërtetës dhe frymën e gabimit.”

“Kam ende shumë gjëra për t'ju thënë, por tani nuk jeni në gjendje t'i mbani. Por kur të vijë ai, Fryma e së vërtetës, ai do t'ju udhëheqë në gjithë të vërtetën, sepse nuk do të flasë nga vetja, por do të thotë gjithçka që ka dëgjuar dhe do t'ju lajmërojë gjërat që do të vijnë. Ai do të më përlëvdojë, sepse do të marrë nga ajo që është imja dhe do t'jua lajmërojë.”

“Ai nuk flet sipas qejfit të vet, por ajo (që thotë) është vetëm shpallje hyjnore, që i vjen atij.”

“Thuaju (o Muhamed) atyre që janë armiq të Xhebrailit, se ai e ka zbritur Kuranin në zemrën tënde me lejen e Allahut, si vërtetues të librave të shenjtë të mëparshëm dhe si udhërrëfyes e lajm të mirë për besimtarët.”

“Sot jua përsosa fenë tuaj, e plotësova dhuntinë Time ndaj jush dhe zgjodha që Islami të jetë feja juaj.”

“O ithtarët e Librit! Mos e kaloni kufirin në besimin tuaj dhe për Allahun thoni vetëm të vërtetën! Mesihu - Isai, i biri i Merjemes, është vetëm i Dërguar i Allahut dhe Fjala e Tij, të cilën ia ka dërguar Merjemes, si dhe shpirt (i krijuar) nga Ai. Pra, besojini Allahut dhe të dërguarve të Tij! Dhe mos thoni: “Tre zota”! Hiqni dorë, se është më mirë për ju! Allahu është vetëm një Zot - qoftë lavdëruar Ai! Ai është tepër i lartësuar për të pasur fëmijë. E Tij është gjithçka që gjendet në qiej dhe në Tokë. Allahu mjafton për rregullimin e gjithësisë.”

“Ai do t’u flasë njerëzve qysh i vogël në djep edhe si njeri i rritur dhe do të jetë nga më të mirët.”

“(I mallkuam ata) për shkak të mosbesimit të tyre (ndaj Isait a.s.), për shkak të shpifjeve të mëdha që thanë kundër Merjemes”

“Allahu do të thotë: “O Isa, i biri Merjemes, kujtoje mirësinë Time ndaj teje dhe nënës sate: se si të forcova ty me Shpirtin e Shenjtë (Xhebrailin), kështu që ti u predikoje njerëzve, kur ishe foshnjë në djep dhe i rritur; se si të mësova Librin dhe Urtësinë, Teuratin dhe Ungjillin; se si me vullnetin Tim krijoje një figurë shpendi prej balte, pastaj fryje në të dhe ajo bëhej zog me vullnetin Tim; se si me vullnetin Tim i shëroje të lindurit të verbër e të lebrosurit; se si me vullnetin Tim i ngjallje të vdekurit; se si i pengova sulmet e bijve të Israilit kundër teje, atëherë kur iu solle atyre prova të qarta e mohuesit në radhët e tyre thanë: Kjo është vetëm magji e kulluar!”;”

“Unë nuk u kam thënë asgjë tjetër, përveç asaj që më ke urdhëruar Ti: “Adhuroni Allahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj!” Kam qenë dëshmitar, për sa kohë që kam jetuar midis tyre dhe, qëkurse më more mua, vetëm Ti ishe mbikëqyrës i tyre. Ti je Dëshmitar për çdo gjë.”

“Kujto kur Isai, i biri i Merjemes, tha: “O bijtë e Israilit, unë jam i dërguari i Allahut tek ju, për t’ju vërtetuar Teuratin e shpallur para meje dhe për t’ju sjellë lajmin e gëzueshëm për një të dërguar, emri i të cilit është Ahmed, që do të vijë pas meje”. Por, kur ai u solli atyre shenja të qarta, ata thanë: “Kjo është magji e hapur!””

“dhe që ndjekin të Dërguarin Tonë, Profetin që nuk di shkrim e lexim, të cilin ata do ta gjejnë të shënuar në shkrimet e tyre, në Teurat dhe Ungjill. Ai do t’i urdhërojë ata të bëjnë vepra të mira dhe do t’i ndalojë nga të këqijat; do t’ua lejojë të mirat e do t’ua ndalojë të këqijat, duke i liruar nga barrët e rënda dhe vështirësitë që kanë pasur. Prandaj, ata që do ta besojnë, përkrahin dhe nderojnë atë, duke ndjekur dritën që është zbritur me të, pikërisht ata janë të fituarit.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se ai ishte më i afërti i të gjithë njerëzve me të birin e Merjemes. Profetët janë vëllezër me një baba, tha ai, dhe midis tij dhe Isait nuk pati asnjë profet.