Përgjigje e shkurtër
Profeti Muhamed (ﷺ) ishte i butë, i përulur dhe falës, dhe mësonte se morali i mirë është zemra e besimit. Gruaja e tij Aishja tha se morali i tij ishte Kurani: ai e jetonte atë që mësonte. Ajo tha se ai nuk goditi kurrë një grua apo një shërbëtor, dhe nuk u hakmor kurrë për veten e tij. Enesi i shërbeu dhjetë vjet dhe nuk u qortua asnjëherë. Megjithëse udhëhiqte një shtet, ai ndihmonte në punët e shtëpisë dhe mbartte dhé krah njerëzve të tij. I vizitonte të sëmurët, madje edhe një djalë hebre që i kishte shërbyer. Kur një prijës i Taifit e largoi, një engjëll i ofroi ta shkatërronte popullin që e kishte refuzuar. Ai refuzoi dhe shpresoi që fëmijët e tyre ta adhuronin Allahun (﷾). Një fjalë e mirë është sadaka, tha ai, dhe Allahu (﷾) shikon zemrat, jo fytyrat. Kurani e quan atë një shembull të mrekullueshëm për besimtarët.
Shpjegimi i plotë
Çfarë thotë Kurani për të
Kurani i thotë Profetit (ﷺ) se ai qëndron në një shkallë madhore morali. Thotë se butësia e tij ishte mëshirë nga Allahu (﷾), dhe se njerëzit do ta kishin lënë sikur të kishte qenë i ashpër. E quan një shembull të mrekullueshëm për këdo që shpreson tek Allahu (﷾), dhe mëshirë për të gjitha krijesat.
“se ti je me virtyte madhore.”
“Në saje të mëshirës së Allahut, u solle butësisht me ta (o Muhamed). Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje. Prandaj falua atyre gabimin, kërkoi falje Allahut për ata dhe këshillohu me ata për çështje të ndryshme. Kur të vendosësh për diçka, mbështetu tek Allahu. Vërtet, Allahu i do ata që mbështeten tek Ai.”
“Në të Dërguarin e Allahut ka një shembull të mrekullueshëm për atë, që shpreson tek Allahu dhe Dita e Fundit dhe e përmend shumë Allahun.”
“Dhe Ne nuk të kemi dërguar ty (o Muhamed), veçse si mëshirë për botët.”
Ata që jetuan me të
Njerëzit që e panë Profetin (ﷺ) në shtëpi tregojnë të njëjtën histori. Gruaja e tij Aishja tha se morali i tij ishte Kurani. Ajo tha se ai nuk goditi kurrë një grua apo një shërbëtor, dhe nuk u hakmor kurrë për veten e tij. Enesi, që i shërbeu që në fëmijëri, tha se në dhjetë vjet nuk iu fol asnjëherë me padurim.
Sad ibn Hishami e pyeti Aishen për moralin e Profetit (ﷺ). Ajo e pyeti nëse nuk e lexonte Kuranin, dhe tha se morali i Profetit ishte Kurani.
Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) nuk goditi kurrë askënd me dorën e tij, as grua, as shërbëtor, përveçse kur luftonte në rrugën e Allahut. Nuk u hakmor kurrë për asgjë që iu bë atij, përveçse kur cenohej diçka që Allahu e kishte bërë të shenjtë; atëherë vepronte për hir të Allahut.
Aishja transmeton se sa herë që Profetit (ﷺ) i jepej zgjedhja midis dy gjërave, ai zgjidhte më të lehtën, përveç nëse ishte mëkat. Nuk u hakmor kurrë për veten e tij, vetëm kur cenoheshin kufijtë që kishte vënë Allahu.
Enesi transmeton se i shërbeu Profetit (ﷺ) dhjetë vjet, dhe Profeti nuk i tha asnjëherë qoftë edhe një fjalë padurimi, as nuk e pyeti pse kishte bërë diçka apo pse nuk e kishte bërë.
| Kush | Çfarë thanë |
|---|---|
| Aishja, gruaja e tij | Karakteri i tij ishte Kurani. |
| Aishja | Nuk goditi kurrë një grua apo një shërbëtor, dhe nuk u hakmor kurrë për veten. |
| Enesi, që i shërbeu | Në dhjetë vjet nuk iu foli asnjëherë me padurim. |
I përulur në pushtet
Profeti (ﷺ) i shërbente familjes së tij në shtëpi. Mbartte dhé me sahabët e tij kur gërmuan hendekun rreth Medinës. Vizitoi një djalë hebre që i kishte shërbyer kur djali u sëmur. Omeri, një sahabi i shquar, e gjeti një herë mbi një rrogoz të zhveshur prej gjethesh palme, me shenjat e tij të ngulitura në brinjë. Omeri qau, sepse Cezari dhe Kisrai (sundimtarët e Romës dhe të Persisë) jetonin në luks. Profeti (ﷺ) u përgjigj se ata mund ta kishin këtë botë. Ai vdiq me parzmoren e tij të lënë peng për elb. Nuk i linte as ndjekësit e tij të qëndronin në këmbë para tij ashtu si qëndronin persianët dhe romakët para mbretërve të tyre. U tha të mos e lavdëronin tepër, siç i lavdëruan tepër të krishterët birin e Merjemes. Ai ishte vetëm një rob, ndaj duhej ta quanin robi i Allahut (﷾) dhe i Dërguari i Tij.
El-Esvedi e pyeti Aishen se çfarë bënte Profeti (ﷺ) në shtëpi. Ajo tha se ai merrej me shërbimin e familjes së tij, dhe kur vinte koha e namazit dilte të falej.
El-Bera transmeton se ditën e Aleatëve ai e pa Profetin (ﷺ) duke mbartur dhé, me pluhurin që i mbulonte barkun, ndërsa gërmohej hendeku.
Enesi transmeton se një djalë hebre që i shërbente Profetit (ﷺ) u sëmur, dhe Profeti shkoi ta vizitonte. U ul pranë kokës së tij dhe e ftoi në Islam; djali e shikoi të atin, i cili i tha të bindej, dhe ai e pranoi.
Omeri e gjeti Profetin (ﷺ) të shtrirë mbi një rrogoz prej gjethesh palme, pa asgjë midis tij dhe rrogozit, me një jastëk lëkure të mbushur me fije palme nën kokë. Kur pa shenjat e rrogozit në brinjën e tij, Omeri qau dhe tha se Cezari dhe Kisrai jetonin në luks, ndërsa ai jetonte në skamje. Profeti e pyeti nëse nuk ishte i kënaqur që ata ta kishin këtë botë dhe besimtarët Jetën tjetër.
Aishja transmeton se kur vdiq Profeti (ﷺ), parzmorja e tij ishte e zotëruar nga një hebre si garanci për tridhjetë masa elbi.
Xhabiri transmeton se Profeti (ﷺ), kur ishte i sëmurë, e udhëhoqi namazin ulur, dhe njerëzit pas tij qëndronin në këmbë. Ai u bëri shenjë të uleshin, dhe pastaj u tha se gati sa bënë atë që bëjnë persianët dhe romakët, të cilët qëndrojnë para mbretërve të tyre ndërsa mbretërit ulen, dhe se nuk duhet ta bëjnë.
Omeri transmeton se e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte: mos më lavdëroni tepër, siç e lavdëruan tepër të krishterët birin e Merjemes; unë jam vetëm një rob, prandaj më quani robi i Allahut dhe i Dërguari i Tij.
Mëshirë ndaj atyre që i bënë padrejtësi
Profeti (ﷺ) u pyet nëse ndonjë ditë kishte qenë më e vështirë se Uhudi (një betejë pranë Medinës). Ai tha se më e keqja që i bëri ndonjëherë populli i vet erdhi ditën kur një prijës i Taifit e largoi. Taifi është një qytet pranë Mekës. Ai u largua me pikëllim të thellë. Një engjëll i ofroi t'i rrëzonte dy malet e Mekës mbi popullin e tij, që e kishte refuzuar. Ai refuzoi, dhe tha se shpresonte që fëmijët e tyre ta adhuronin vetëm Allahun (﷾). Një herë një beduin (arab i shkretëtirës) e tërhoqi nga manteli aq fort sa i la shenjë në sup dhe i kërkoi para. Profeti (ﷺ) buzëqeshi dhe urdhëroi që t'i jepej një dhuratë.
Aishja e pyeti Profetin (ﷺ) nëse kishte njohur ndonjë ditë më të vështirë se Uhudi. Ai përmendi ditën kur ia paraqiti thirrjen e tij Ibn Abd Jalilit, një prijësi të Taifit, dhe u refuzua. Ndërsa largohej i pikëlluar, erdhi Xhibrili me Engjëllin e Maleve, i cili ofroi t'i rrëzonte dy malet e mëdha mbi ata që e kishin refuzuar. Profeti nuk pranoi dhe tha se shpresonte që pasardhësit e tyre do ta adhuronin vetëm Allahun.
Enesi transmeton se një beduin e tërhoqi mantelin e Profetit (ﷺ) aq ashpër sa buza e tij i la shenjë në sup, dhe kërkoi t'i jepej diçka nga pasuria që Allahu i kishte dhënë. Profeti u kthye nga ai, buzëqeshi dhe urdhëroi që t'i jepej një dhuratë.
Një prijës i Taifit e përzë
Gjëja më e keqe që i bëri ndonjëherë populli i tij.
Largohet në pikëllim të thellë
Një engjëll ofron t’i rrëzojë mbi ta dy malet e Mekës
Ai refuzon
Shpreson që fëmijët e tyre ta adhurojnë vetëm Allahun (﷾).
Çfarë mësoi
Profeti (ﷺ) mësoi se njerëzit më të mirë janë më të mirët në moral, dhe se besimtarët janë një trup. Askush nuk beson me të vërtetë derisa t'i dëshirojë vëllait të tij atë që dëshiron për vete. Kush nuk është i mëshirshëm me të tjerët nuk do të trajtohet me mëshirë. Asnjë mirësi nuk është e vogël, madje as një fytyrë e qeshur, dhe një fjalë e mirë është sadaka. Besimtari është i mirë me fqinjin e tij. Allahu (﷾) shikon zemrat dhe veprat, jo fytyrat dhe pasurinë. Punëtorit i paguhet para se t'i thahet djersa. Një burrë u fal sepse i dha ujë një qeni të etur.
Abdullah ibn Amri transmeton se Profeti (ﷺ) nuk ishte kurrë i vrazhdë apo i ndyrë në të folur, dhe thoshte se njerëzit më të mirë janë ata me moralin më të mirë.
Numan ibn Beshiri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se besimtarët, në dashurinë, mëshirën dhe mirësinë ndaj njëri-tjetrit, janë si një trup: kur dhemb një pjesë, i gjithë trupi e ndan pagjumësinë dhe ethet e saj.
Enesi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se askush prej jush nuk ka besim derisa t'i dëshirojë vëllait të tij atë që dëshiron për vete.
Xherir ibn Abdullahu transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kush nuk është i mëshirshëm me të tjerët nuk do të trajtohet me mëshirë.
Ebu Dherri transmeton se Profeti (ﷺ) i tha të mos e mendonte asnjë vepër të mirë të vogël, madje as takimin e vëllait të tij me fytyrë të qeshur.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se për çdo nyje të trupit çdo ditë detyrohet një sadaka: të gjykosh drejt midis dy njerëzve është sadaka, ta ndihmosh një njeri të hipë në kafshën e tij ose t'ia ngresh plaçkat është sadaka, një fjalë e mirë është sadaka, çdo hap drejt namazit është sadaka, dhe heqja e diçkaje të dëmshme nga rruga është sadaka.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kush beson në Allahun dhe në Ditën e Fundit, le të flasë mirë ose le të heshtë, le të jetë i mirë me fqinjin e tij, dhe le ta nderojë mysafirin e tij.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: Allahu nuk shikon fytyrat tuaja as pasurinë tuaj, por shikon zemrat dhe veprat tuaja.
Abdullah ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha: jepjani punëtorit pagën para se t'i thahet djersa.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tregoi për një burrë të etur që piu nga një pus, pastaj pa një qen që lëpinte baltën nga etja. Ai zbriti përsëri, mbushi këpucën me ujë dhe i dha qenit të pinte, dhe Allahu e falënderoi dhe e fali. Kur e pyetën nëse ka shpërblim për mirësinë ndaj kafshëve, Profeti tha se ka shpërblim për mirësinë ndaj çdo gjallese.
A e goditi ndonjëherë Aishen?
Sahih Muslimi 974 — Kitab el-Xhenaiz (Libri i xhenazeve), hadithi 974
Aishja transmeton se një natë Profeti (ﷺ) doli në heshtje, dhe ajo e ndoqi deri në varrezat e Bakias, ku ai u lut për të vdekurit. Ajo vrapoi në shtëpi para tij, dhe kur ai e gjeti pa frymë dhe mësoi çfarë kishte bërë, i dha një shtytje në gjoks që e lëndoi, dhe e pyeti nëse mendonte se Allahu dhe i Dërguari i Tij do t'i bënin padrejtësi. Pastaj i tregoi se Xhibrili e kishte thirrur të dilte për t'u lutur për banorët e Bakias.
Cituar për
Vetë Aishja thotë se ai e goditi në gjoks dhe e lëndoi, ndaj ai e goditi një grua.
Përgjigjja
Fjala e Aishes është lehede, një shtytje në gjoks. E lëndoi, dhe ajo e thotë këtë. Por ishte një shtytje e vetme ndërsa ai po i fliste, jo një goditje. Vetë Aishja i transmeton të dyja: këtë shtytje, dhe se ai nuk goditi kurrë një grua apo një shërbëtor me dorën e tij.
Ku përfundon — Një shtytje e vetme në gjoks, e treguar nga vetë Aishja, nuk është goditja me dorë që ajo thotë se ai nuk ia dha kurrë një gruaje.
Këndvështrime
Pikëpamja islame
Profeti Muhamed (ﷺ) është modeli i sjelljes që Allahu (﷾) ua caktoi besimtarëve. Më të afërmit e tij përshkruajnë një njeri që ishte i butë në shtëpi, i përulur në pushtet dhe falës ndaj armiqve të tij. Thëniet e tij e bëjnë moralin e mirë masën e besimit.
Kurani thotë se Profeti (ﷺ) qëndron në një shkallë madhore morali dhe është një shembull i mrekullueshëm për besimtarët.
Aishja e përshkroi moralin e tij si vetë Kuranin.
Ai nuk goditi kurrë një grua apo një shërbëtor, dhe nuk u hakmor kurrë për veten e tij. Vepronte vetëm kur cenoheshin kufijtë e Allahut (﷾).
Enesi i shërbeu dhjetë vjet pa iu folur asnjëherë me padurim.
I shërbente familjes së tij në shtëpi, mbartte dhé te hendeku dhe vizitoi një djalë shërbëtor hebre të sëmurë.
I refuzoi nderimet e një mbreti dhe paralajmëroi kundër lavdërimit të tepruar të vetes.
Iu ofrua shkatërrimi i popullit të Mekës që e kishte refuzuar. Në vend të kësaj ai shpresoi që fëmijët e tyre ta adhuronin vetëm Allahun (﷾).
Mësoi se njerëzit më të mirë janë ata me moralin më të mirë.
Mësoi se Allahu (﷾) shikon zemrat dhe veprat, jo fytyrat dhe pasurinë.
Mësoi se ka shpërblim për mirësinë ndaj çdo krijese të gjallë.