Çfarë do të thotë adhurim në Islam?

Mbledh fjalorët klasikë arabë. Nën rrënjën '-b-d e jep 'abd si skllav ose shërbëtor, dhe 'ibade si bindje me nënshtrim dhe përulësi, shërbim ndaj Allahut dhe adhurim.

“Vetëm Ty të adhurojmë dhe vetëm prej Teje ndihmë kërkojmë.”

“Xhindet dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë.”

“Thuaj: “Në të vërtetë, namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime, i përkasin vetëm Allahut, Zotit të botëve. Ai nuk ka asnjë ortak. Kështu jam urdhëruar dhe unë jam i pari që i nënshtrohem Atij”.”

Omer ibn el-Hattabi e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte se veprat gjykohen sipas qëllimeve dhe secili merr atë që ka synuar. Një njeri që emigroi për përfitim të kësaj bote ose për të marrë një grua ka vetëm atë për të cilën emigroi.

Sa'd ibn Ebi Vakasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se njeriu shpërblehet për çdo gjë që shpenzon duke kërkuar kënaqësinë e Allahut, madje edhe për kafshatën që i vë në gojë gruas së tij.

“Me të vërtetë, Unë jam Allahu, s’ka zot tjetër përveç Meje, prandaj, vetëm Mua më adhuro dhe kryej faljen për të më kujtuar Mua!”

“O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi, ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të ruheni nga të këqijat.”

“O besimtarë, përmendeni shpesh Allahun”

“Ata i ka vënë poshtë djalli dhe i ka bërë që të harrojnë përmendjen e Allahut. Ata janë pala e djallit; në të vërtetë, pala e djallit janë humbësit.”

“Vërtet, djalli me pije alkoolike dhe me bixhoz kërkon që të fusë midis jush armiqësi e urrejtje dhe t’ju shmangë nga të kujtuarit e Allahut dhe kryerja e namazit. Prandaj, a po hiqni dorë?”

“Për ata që, kur bëjnë vepra të turpshme ose i bëjnë dëm vetes, e kujtojnë Allahun, i kërkojnë falje për gjynahet e tyre - e kush i fal gjynahet përveç Allahut? - dhe nuk ngulmojnë me vetëdije në gabimet që kanë bërë,”

“Atë e madhërojnë shtatë qiejt, Toka dhe gjithçka që gjendet në to. Dhe nuk ka asgjë që nuk e madhëron Atë, duke e lavdëruar, por ju (o njerëz) nuk e kuptoni madhërimin që i bëjnë ata. Ai, me të vërtetë, është i Butë dhe Falës.”

“atëherë madhëroje me falënderim Zotin tënd dhe kërko falje nga Ai; se Ai është vërtet Pranues i madh i pendimeve.”

“Ne nuk kemi nisur asnjë të dërguar para teje, që të mos i kemi shpallur se: “S’ka zot tjetër përveç Meje, andaj më adhuroni (vetëm) Mua!””

“Jo kushdo që më thotë: Zot, Zot, do të hyjë në mbretërinë e qiejve, por ai që bën vullnetin e Atit tim që është në qiej.”

“Shumë do të më thonë në atë ditë: Zot, Zot, a nuk kemi profetizuar në emrin tënd, a nuk kemi dëbuar demonë në emrin tënd dhe a nuk kemi bërë shumë vepra të mrekullueshme në emrin tënd? Dhe atëherë do t'u them haptazi: Unë nuk ju kam njohur kurrë; largohuni nga unë, ju që punoni paudhësi.”

“Prandaj kushdo që i dëgjon këto fjalë të mia dhe i zbaton, unë do ta krahasoj me një njeri të urtë që e ndërtoi shtëpinë e tij mbi shkëmb.”

“Dhe ja, një njeri erdhi dhe i tha: Mësues i mirë, ç'të mirë duhet të bëj që të kem jetën e përjetshme? Dhe ai i tha: Pse më quan të mirë? Askush nuk është i mirë përveç një të vetmi, domethënë Perëndisë; por, në qoftë se do të hysh në jetë, zbato urdhërimet.”

“Dhe ja, një ligjvënës u ngrit për ta vënë në provë dhe tha: Mësues, ç'duhet të bëj që të trashëgoj jetën e përjetshme? Ai i tha: Çfarë është shkruar në ligj? Si lexon? Dhe ai, duke u përgjigjur, tha: Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd, me gjithë forcën tënde dhe me gjithë mendjen tënde; dhe të afërmin tënd si veten. Dhe ai i tha: Ke dhënë përgjigje të drejtë; bëje këtë dhe do të jetosh.”

“Prandaj ai që do të shkelë një nga këto urdhërime më të vogla dhe do t'u mësojë njerëzve të bëjnë kështu, do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; ndërsa ai që do t'i zbatojë dhe do t'i mësojë, do të quhet i madh në mbretërinë e qiejve.”