Çfarë është taki'ja dhe a gënjejnë myslimanët për besimin e tyre?

“Kushdo që mohon Allahun, pas pranimit të besimit, (do të dënohet ashpër), përveç atij që është i detyruar me forcë, ndërkohë që zemra e tij është plot besim. Ndërsa ata që ia hapin zemrën mosbesimit, do të kenë mbi vete zemërimin e Allahut dhe një dënim të madh.”

Ibn Kethiri e shpjegon përjashtimin në 16:106 si atë që thotë fjalë mohimi sepse detyrohet me rrahje e keqtrajtim, ndërsa zemra e tij i refuzon ato dhe qëndron e qetë me besimin. Ai thotë se dijetarët ranë dakord që një person i detyruar në këtë mënyrë mund ose t'u bindet për ta shpëtuar veten, ose të refuzojë, siç refuzoi Bilali, që thoshte ‘Një, Një’ ndërsa e torturonin me një shkëmb të madh mbi gjoks në vapë, dhe se është më mirë që myslimani të qëndrojë i patundur në fenë e tij edhe nëse i kushton jetën.

“Besimtarët të mos i marrin për miq e mbrojtës mohuesit, në vend të besimtarëve. Ata që veprojnë kështu, nuk kanë çfarë të shpresojnë tek Allahu, vetëm nëse këtë e bëjnë (me gojë e jo me zemër) për t’u ruajtur nga ata. Allahu ju paralajmëron që t’i ruheni Vetes së Tij, sepse të gjithë do të ktheheni tek Allahu.”

Ibn Kethiri e shpjegon përjashtimin në 3:28, ‘për t'u ruajtur’, si për besimtarët që, në disa vende apo kohë, kanë frikë për sigurinë e tyre nga ata që u janë armiqësorë. Këta besimtarë mund të tregojnë miqësi nga jashtë për ta mbrojtur veten, por kurrë nga brenda.

“Por një njeri besimtar, nga të afërmit e Faraonit, i cili fshihte besimin e vet, tha: “Vallë, do të vrisni një njeri vetëm se thotë Allahu është Zoti im”, ndërkohë që ai ju ka sjellë shenja të qarta prej Zotit tuaj?! Nëse është gënjeshtar, atij i përket dënimi i gënjeshtrës së vet e, nëse është i drejtë, atëherë ju do t’ju godasë diçka prej asaj me të cilën ju kërcënohet ai. Vërtet, Allahu nuk e udhëzon në rrugë të drejtë atë që e tepron me të këqija dhe është gënjeshtar.”

Ibn Kethiri e shpjegon përjashtimin në 16:106 si atë që thotë fjalë mohimi sepse detyrohet me rrahje e keqtrajtim, ndërsa zemra e tij i refuzon ato dhe qëndron e qetë me besimin. Ai thotë se dijetarët ranë dakord që një person i detyruar në këtë mënyrë mund ose t'u bindet për ta shpëtuar veten, ose të refuzojë, siç refuzoi Bilali, që thoshte ‘Një, Një’ ndërsa e torturonin me një shkëmb të madh mbi gjoks në vapë, dhe se është më mirë që myslimani të qëndrojë i patundur në fenë e tij edhe nëse i kushton jetën.

“O besimtarë! Frikësojuni Allahut dhe bëhuni me ata që janë të sinqertë (në fjalë dhe në vepra)!”

“O besimtarë, frikësojuni Allahut dhe thoni vetëm të vërtetën.”

“Mos e përzieni të vërtetën me të pavërtetën, dhe të vërtetën mos e fshihni me vetëdije.”

Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se sinqeriteti të çon te mirësia dhe mirësia te Xheneti, dhe njeriu vazhdon të thotë të vërtetën derisa bëhet i sinqertë. Gënjeshtra të çon te ligësia dhe ligësia te Zjarri, dhe njeriu vazhdon të gënjejë derisa regjistrohet tek Allahu si gënjeshtar.

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se shenjat e hipokritit janë tri: kur flet gënjen, kur jep premtim e shkel dhe kur i besohet tradhton besimin.

“O besimtarë! Bëhuni të qëndrueshëm në urdhrat e Allahut dhe bëhuni dëshmues me drejtësi! Le të mos ju nxisë urrejtja ndaj njerëzve për të bërë padrejtësi. Bëhuni të drejtë, se kjo është më afër devotshmërisë dhe frikësojuni Allahut! Pa dyshim, Allahu është i Dijshëm për çdo gjë që punoni ju.”

“Mos iu qasni pasurisë së jetimit, veçse me qëllim të mirë, derisa të arrijë moshën e pjekurisë. Dhe përmbushni zotimet. Me të vërtetë, për zotimet do të jeni përgjegjës.”

Umu Kulthum bint Ukbe transmeton se Profeti (ﷺ) tha se ai që bën pajtim mes njerëzve duke përcjellë fjalë të mira ose duke thënë gjëra të mira nuk është gënjeshtar.