Përgjigje e shkurtër
Islami mëson se të gjithë myslimanët janë një umet i vetëm, si një trup. Kurani u thotë të mbahen bashkë dhe të mos përçahen. Profeti (ﷺ) tha se besimtarët janë si një trup: kur dhemb një pjesë, e ndien i gjithë trupi. Janë si një ndërtesë, tullat e së cilës e mbajnë njëra-tjetrën. Kurani paralajmëron se grindjet e bëjnë një popull të humbasë guximin dhe forcën. Atëherë pse janë të përçarë myslimanët sot? Jo sepse kanë Kurane të ndryshme apo namaze të ndryshme: çdo mysliman lexon të njëjtin Kuran dhe kthehet nga e njëjta Qabe. Shumë nga ndarjet janë ndarje kufijsh, sundimtarësh dhe krenarie. Profeti (ﷺ) parathoshi një kohë kur myslimanët do të ishin shumë, por të dobët, si shkuma mbi një përmbytje, dhe e përmendi shkakun: dashurinë për dynjanë dhe urrejtjen e vdekjes. Pra shërimi qëndron në zemër, dhe në bërjen e asaj që kërkon Kurani: pajtimin e vëllezërve. Çdo mysliman ka një pjesë: të shkojë në xhaminë e lagjes, të përcjellë atë që di, të ofrojë aftësitë e veta, të punojë me të tjerët, dhe të fillojë sot.
Shpjegimi i plotë
Një trup, një ndërtesë
Profeti (ﷺ) tha se besimtarët, në dashurinë, mëshirën dhe mirësinë ndaj njëri-tjetrit, janë si një trup. Kur dhemb një pjesë, i gjithë trupi rri pa gjumë me ethe. Tha gjithashtu se besimtari për besimtarin është si një ndërtesë pjesët e së cilës e mbajnë njëra-tjetrën, dhe i ndërthuri gishtat për ta treguar. Kurani thotë: “besimtarët janë vëllezër”. Thotë se Allahu (﷾) i bëri njerëzit popuj e fise që ta njohin njëri-tjetrin.
Numan ibn Beshiri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se besimtarët, në dashurinë, mëshirën dhe mirësinë ndaj njëri-tjetrit, janë si një trup: kur dhemb një pjesë, i gjithë trupi e ndan pagjumësinë dhe ethet e saj.
Ebu Musa transmeton se Profeti (ﷺ) tha se besimtari për besimtarin është si një ndërtesë pjesët e së cilës e mbajnë njëra-tjetrën, dhe i bashkoi duart me gishtat e ndërthurur.
“Në të vërtetë, besimtarët janë vëllezër, andaj pajtojini vëllezërit tuaj midis tyre dhe kijeni frikë Allahun, në mënyrë që ju të mëshiroheni.”
“Vërtet, ky është besimi juaj - besimi i vetëm, e Unë jam Zoti juaj, andaj më adhuroni Mua!”
“O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe për Atë asgjë nuk është e fshehtë.”
Ummeti, bashkësia myslimane
Besimtarët janë vetëm një vëllazëri
Një trup
Kur dhemb një pjesë, e ndien i gjithë trupi
Një ndërtesë
Çdo tullë i mban të tjerat
Një drejtim
Çdo namaz kthehet nga e njëjta Qabe
Të urdhëruar të mbahen bashkë
Kurani thotë: “Të gjithë mbahuni fort për litarin e Allahut (Kuranin) dhe mos u përçani!” U kujton myslimanëve të parë se kishin qenë armiq, dhe Allahu (﷾) ua bashkoi zemrat. Paralajmëron: “Mos u bëni si ata që, pasi u erdhën provat e qarta, u përçanë dhe u grindën.” Thotë se i njëjti urdhër iu dha Nuhut, Ibrahimit, Musait dhe Isait: ta mbajnë fenë dhe “mos u përçani në të”.
“Të gjithë mbahuni fort për litarin e Allahut (Kuranin) dhe mos u përçani! Kujtoni dhuntinë e Allahut për ju, sepse, kur ishit në armiqësi, Ai i pajtoi zemrat tuaja e, në saje të dhuntisë së Tij, u bëtë vëllezër. Dhe ju ishit buzë greminës së zjarrit, ndërsa Ai ju shpëtoi prej saj. Kështu, Allahu jua shpjegon shpalljet e Veta, që ju të drejtoheni në udhën e drejtë.”
“Mos u bëni si ata që, pasi u erdhën provat e qarta, u përçanë dhe u grindën. Për këta do të ketë dënim të madh”
“Ai ka urdhëruar për ju atë Fe, të cilën ta zbuloi ty (o Muhamed) dhe që pati urdhëruar për Nuhun, Ibrahimin, Musain dhe Isain, duke thënë: “Qëndroni në fenë e drejtë dhe mos u përçani në të!” Por për idhujtarët është e rëndë ajo, në të cilën po i fton ti. Allahu zgjedh për këtë fe kë të dojë dhe udhëzon drejt saj këdo që kthehet tek Ai me pendim.”
Pse Islami u jep njerëzve të vet vetëm një emër, ‘mysliman’?
Grindjet ia marrin një populli forcën
Kurani thotë: “mos u grindni ndërmjet jush, sepse do të humbni guximin e do t’ju lërë fuqia”. Kështu e lidh forcën e një populli me unitetin e tij. Në haxhin e tij të fundit Profeti (ﷺ) i tha turmës se gjaku, pasuria dhe nderi i tyre ishin të shenjta për njëri-tjetrin. I paralajmëroi të mos ktheheshin pas tij në mohues, duke i prerë qafën njëri-tjetrit. U tha të pranishmëve t'ua përcillnin këtë të munguarve.
“Bindjuni Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe mos u grindni ndërmjet jush, sepse do të humbni guximin e do t’ju lërë fuqia. Bëhuni të durueshëm, se Allahu, me të vërtetë, është me të durueshmit.”
Ibn Abbasi transmeton se në Ditën e Kurbanit Profeti (ﷺ) i pyeti njerëzit çfarë dite, çfarë qyteti dhe çfarë muaji ishte, dhe ata u përgjigjën se secili ishte i shenjtë. Ai tha se gjaku, pasuria dhe nderi i tyre janë po aq të shenjta për njëri-tjetrin sa ajo ditë, në atë qytet, në atë muaj, dhe e përsëriti shumë herë. Pastaj e ngriti kokën dhe tha: O Allah, a nuk e përcolla? Ibn Abbasi shton se porosia e tij për ummetin e vet ishte që të pranishmit t'ua përcillnin të munguarve, dhe që të mos ktheheshin pas tij në mohues, duke i prerë qafat njëri-tjetrit.
Ebu Bekra transmeton hutben e Profetit (ﷺ) në Ditën e Kurbanit. Ai pyeti çfarë dite, çfarë muaji dhe çfarë qyteti ishte, dhe heshti çdo herë derisa ata menduan se do t'i vinte një emër të ri. Pastaj tha se gjaku dhe pasuria e tyre janë po aq të shenjta për njëri-tjetrin sa ajo ditë, në atë muaj, në atë qytet, derisa ta takojnë Zotin e tyre. Pyeti nëse e kishte përcjellë mesazhin; ata thanë po, dhe ai tha: O Allah, dëshmo. U tha të pranishmëve t'ua përcillnin të munguarve, sepse ai të cilit i tregohet mund ta kuptojë më mirë se ai që e dëgjoi, dhe i paralajmëroi të mos ktheheshin pas tij në mohues, duke i prerë qafat njëri-tjetrit.
Shumë në numër, të lehtë si shkuma
Profeti (ﷺ) tha se do të vinte një kohë kur popujt do ta thërrisnin njëri-tjetrin kundër myslimanëve, ashtu si ngrënësit e thërrasin njëri-tjetrin te një pjatë. E pyetën nëse myslimanët do të ishin pak atëherë. Ai tha jo, do të ishin shumë, por si shkuma që mbart një përmbytje. Armiqtë e tyre do të pushonin së frikësuari prej tyre, dhe dobësia, uehn, do të hynte në zemrat e tyre. Kur e pyetën çfarë është uehn, ai tha: dashuria për dynjanë dhe urrejtja e vdekjes. Kjo nuk do të thotë të kërkosh vdekjen: Profeti (ﷺ) ndaloi madje edhe dëshirimin e saj. Do të thotë t'i ngjitesh kësaj bote dhe ta harrosh tjetrën. Disa e lexojnë këtë si një dënim me dobësi për myslimanët. Por hadithi përmend një shkak, dhe shkaku është në zemër. Kurani thotë se Allahu (﷾) nuk e ndryshon gjendjen e një populli derisa ata të ndryshojnë atë që kanë në vetvete.
Theubani transmeton se Profeti (ﷺ) tha se popujt së shpejti do ta thërrasin njëri-tjetrin kundër umetit të tij, ashtu si ngrënësit e thërrasin njëri-tjetrin te një pjatë. Kur e pyetën nëse kjo do të ndodhte sepse do të ishin pak, ai tha jo: do të ishin shumë, por si shkuma që mbart një përmbytje. Allahu do ta hiqte frikën prej tyre nga zemrat e armiqve të tyre dhe do të vinte në zemrat e tyre uehn, dobësi. Kur e pyetën çfarë është uehn, ai tha: dashuria për dynjanë dhe urrejtja e vdekjes.
Enesi transmeton se Profeti (ﷺ) tha që askush prej jush të mos e dëshirojë vdekjen për shkak të një dëmi që e ka goditur. Nëse duhet ta dëshirojë, le të thotë: ‘O Allah, më mbaj gjallë për sa kohë që jeta është më e mirë për mua, dhe merrmë kur vdekja është më e mirë për mua’.
“Njeriu ka përcjellës (engjëj), para tij dhe pas tij, që e mbikëqyrin atë me urdhrin e Allahut. Me të vërtetë, Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli, derisa ata të ndryshojnë ç’kanë në vetvete. Kur Ai dëshiron ta ndëshkojë një popull, askush nuk mund ta pengojë Atë; dhe ata, përveç Tij, s’kanë asnjë ndihmës.”
Shumë në numër
Jo pak, por si shkuma mbi një përmbytje
Shkaku
Vehni: dashuria për dynjanë dhe urrejtja e vdekjes
Shërimi
Allahu (﷾) nuk e ndryshon gjendjen e një populli derisa ata ta ndryshojnë atë që kanë në zemrat e tyre
Çfarë ndajnë të gjithë myslimanët
Myslimanët në çdo vend lexojnë të njëjtin Kuran. Bëjnë të njëjtin dëshmim, se nuk ka zot tjetër përveç Allahut (﷾) dhe se Muhamedi (ﷺ) është i Dërguari i Allahut (﷾). Falen pesë herë në ditë dhe kthehen nga e njëjta Qabe, kudo që të jenë. Agjërojnë të njëjtin muaj të Ramazanit dhe japin të njëjtin zekat. Çdo vit njerëz nga çdo vend shkojnë në të njëjtin Haxh. Pra vetë besimi është një. Myslimanët vërtet ndryshojnë, dhe disa janë ndarë në sekte, gjë që Kurani e ndalon. Por shumë nga ndarjet më të hidhura sot janë midis shteteve dhe sundimtarëve.
Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Islami është ndërtuar mbi pesë: të dëshmosh se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, të falësh namazin, të japësh zekatin, të kryesh haxhin dhe të agjërosh muajin e Ramazanit.
Ebu Hurejra e dëgjoi Profetin (ﷺ) të pyeste nëse do të mbetej ndonjë papastërti mbi dikë që lahej pesë herë në ditë në një lumë para derës së tij. Ata thanë se nuk do të mbetej asnjë gjurmë. Ai tha se ky është shembulli i pesë namazeve, me të cilat Allahu i fshin veprat e këqija. Gjithashtu në Sahih Muslim 667.
“Ne të pamë ty (Muhamed) që vazhdimisht drejtoje shikimin nga qielli. Mirë pra, Ne do të të kthejmë ty nga kibla që të kënaq ty. Prandaj, ktheje fytyrën tënde nga Xhamia e Shenjtë (Qabeja)! Dhe kudo që të gjendeni, kthejeni fytyrën tuaj nga ajo anë! Pa dyshim, ata që u është dhënë Libri (Teurati), e dinë se drejtimi nga Qabeja është e vërteta prej Zotit të tyre. Allahu nuk është i pakujdesshëm ndaj punëve që ata bëjnë.”
“Thirri njerëzit për haxhillëk: ata do të vijnë në këmbë dhe me deve prej të gjitha viseve të largëta,”
I njëjti Kuran
E njëjta dëshmi besimi
Pesë namaze të përditshme drejt së njëjtës Qabe
I njëjti muaj i Ramazanit
I njëjti haxh, nga çdo vend
Të kesh mendim tjetër nuk do të thotë të përçahesh
Dijetarët gjithmonë kanë pasur mendime të ndryshme për hollësitë. Profeti (ﷺ) tha se një gjykatës që përpiqet të gjejë vendimin e drejtë ka dy shpërblime kur e qëllon, dhe prapë një shpërblim kur gabon. Pra një ndryshim i sinqertë për një hollësi, si midis medhhebeve, nuk është përçarja që ndalon Kurani. Kurani thotë se kur besimtarët kanë mendime të ndryshme, duhet t'ia drejtojnë çështjen Allahut (﷾) dhe të Dërguarit të Tij (ﷺ). Ajo që ndalon është t'i kthesh ndryshimet në grupe, “ku çdo grup është i kënaqur me atë që ka”. Kur dy nga sahabët e tij thirrën emrat e grupeve të tyre në një grindje, Profeti (ﷺ) e quajti atë thirrjen e kohës së injorancës.
Amr ibn el-Asi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kur një gjykatës përpiqet të arrijë vendimin e drejtë dhe e qëllon, ka dy shpërblime, dhe kur përpiqet dhe gabon, ka prapë një shpërblim.
“O besimtarë! Bindjuni Allahut, bindjuni të Dërguarit dhe atyre që drejtojnë punët tuaja. Nëse nuk pajtoheni në ndonjë gjë, drejtojuni Allahut dhe të Dërguarit, nëse besoni Allahun dhe Ditën e Kiametit. Kjo për ju është më e mira dhe shpjegimi më i bukur.”
“Me të vërtetë, ti s’ke të bësh fare me ata që e përçajnë fenë e tyre dhe shndërrohen në sekte. Te Allahu është puna e tyre e pastaj Ai do t’u tregojë çfarë patën punuar.”
“Drejtojuni Atij me pendesë, frikësojuni Atij dhe falni namazin e mos u bëni si ata, që i shoqërojnë Atij diçka tjetër (në adhurim), si ata, që fenë e vet e kanë përçarë dhe janë ndarë në grupe, e ku çdo grup është i kënaqur me atë që ka.”
Xhabiri transmeton se në një fushatë një muhaxhir e goditi me shaka një burrë nga ensarët. Ensariu thirri ensarët për ndihmë dhe muhaxhiri thirri muhaxhirët. Profeti (ﷺ) doli dhe pyeti pse po ngrinin thirrjen e kohës së injorancës, dhe u tha ta lënë, sepse ishte një thirrje e keqe.
Pse janë të përçarë myslimanët sot
Shumë vende myslimane e fituan pavarësinë në shekullin e 20-të. Disa shtete arabe u përpoqën pastaj të bashkoheshin. Egjipti dhe Siria u bënë një shtet më 1958, por Siria doli pas një grushti shteti më 1961. Më 1969 vendet myslimane themeluan Organizatën e Bashkëpunimit Islam; sot ka 57 anëtarë. Më 1974 prijësit e Tunizisë dhe të Libisë ranë dakord të bashkoheshin, por plani u braktis pothuajse menjëherë. Shumë nga grindjet që atëherë kanë qenë midis vetë myslimanëve, siç e parashikoi Kurani se mund të ndodhte. Ky është dështim i njerëzve, jo i mësimit.
Egjipti dhe Siria u bashkuan në një shtet të vetëm, Republikën e Bashkuar Arabe, në shkurt 1958. Siria doli nga bashkimi pas një grushti shteti më 28 shtator 1961.
U themelua në Rabat të Marokut, më 25 shtator 1969, pas një zjarri në Xhaminë el-Aksa në Jeruzalem në gusht 1969. Ka 57 shtete anëtare dhe e quan veten zëri i përbashkët i botës myslimane.
Në janar 1974, në Xherba, prijësit e Libisë dhe të Tunizisë ranë dakord t'i bashkonin dy vendet e tyre në një. Tunizia u tërhoq pak më vonë, dhe bashkimi nuk u zbatua kurrë.
“Nëse dy palë besimtarësh bëjnë luftë midis tyre, pajtojini ata. Por, nëse njëra palë sulmon tjetrën, atëherë luftoni kundër sulmuesit, derisa të kthehet në urdhrat e Allahut. E, nëse kthehet, atëherë pajtojini ata midis tyre, me drejtësi dhe paanësi, sepse Allahu i do ata që veprojnë me drejtësi.”
- 1958
Egjipti dhe Siria
Bashkohen si një shtet
- 1961
Siria largohet
Pas një grushti shteti
- 1969
OBI
E themeluar në Rabat; 57 anëtarë sot
- 1974
Tunizia dhe Libia
Bien dakord të bashkohen; plani braktiset
Kur besimtarët luftojnë
Kurani nuk shtiret sikur besimtarët nuk grinden kurrë. Thotë: “Nëse dy palë besimtarësh bëjnë luftë midis tyre, pajtojini ata.” Nëse njëra palë vazhdon të sulmojë, të tjerët duhet ta ndalin, me forcë nëse duhet, derisa të kthehet në urdhrin e Allahut (﷾). Pastaj duhet t'i pajtojnë “me drejtësi dhe paanësi”. Ajeti pasues i quan prapë të dyja palët vëllezër. Pra kur myslimanët luftojnë njëri-tjetrin, Kurani e përmend detyrën e çdo myslimani tjetër: pajtimin, me drejtësi.
“Nëse dy palë besimtarësh bëjnë luftë midis tyre, pajtojini ata. Por, nëse njëra palë sulmon tjetrën, atëherë luftoni kundër sulmuesit, derisa të kthehet në urdhrat e Allahut. E, nëse kthehet, atëherë pajtojini ata midis tyre, me drejtësi dhe paanësi, sepse Allahu i do ata që veprojnë me drejtësi.”
“Në të vërtetë, besimtarët janë vëllezër, andaj pajtojini vëllezërit tuaj midis tyre dhe kijeni frikë Allahun, në mënyrë që ju të mëshiroheni.”
Pajtojini
Nëse njëra palë vazhdon të sulmojë, ndaleni, me forcë nëse duhet
Pastaj pajtojini me drejtësi, dhe jini të paanshëm
Mos harroni se janë vëllezër
Si e trajtojnë myslimanët njëri-tjetrin
Uniteti fillon me mënyrën si e trajton një mysliman tjetrin. Profeti (ﷺ) tha se askush prej jush nuk beson vërtet derisa t'i dëshirojë vëllait të tij atë që dëshiron për vete. Tha se myslimani nuk i bën padrejtësi vëllait të vet dhe nuk e braktis në duart e një padrejti, dhe kush ia lehtëson vështirësinë një vëllai, Allahu (﷾) ia lehtëson të tijën. Ndaloi dyshimin, spiunimin, zilinë, urrejtjen dhe ndërprerjen e lidhjeve me njëri-tjetrin: “jini vëllezër”. Kurani thotë ta kthesh të keqen me më të mirën, dhe një armik mund të bëhet mik i ngushtë.
Enesi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se askush prej jush nuk ka besim derisa t'i dëshirojë vëllait të tij atë që dëshiron për vete.
Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se myslimani është vëlla i myslimanit: nuk i bën padrejtësi dhe nuk ia dorëzon atij që i bën padrejtësi. Kush ia plotëson nevojën vëllait të vet, Allahu ia plotëson nevojën e tij; kush e çliron një mysliman nga një vështirësi, Allahu e çliron atë nga një vështirësi në Ditën e Ringjalljes; dhe kush ia mbulon një myslimani një të metë, Allahu ia mbulon të tijën atë Ditë.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: ruhuni nga dyshimi, sepse dyshimi është fjala më e rreme. Mos kërkoni të metat e të tjerëve, mos spiunoni, mos e kini zili, mos e urreni dhe mos e braktisni njëri-tjetrin, dhe jini vëllezër, robër të Allahut.
“Nuk barazohet e mira me të keqen! Të keqen ktheje me të mirë e atëherë armiku yt do të të bëhet menjëherë mik i ngushtë.”
Nuk ka vend për dëshpërim
Profeti (ﷺ) tha se kur një njeri thotë se njerëzit janë shkatërruar, ai vetë është më i shkatërruari prej tyre. Kurani u thotë besimtarëve: “Mos u ligështoni dhe mos u pikëlloni”. Pra një mysliman nuk heq dorë nga umeti i tij. Punon për ta ndrequr, duke filluar nga vetja.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: kur një njeri thotë se njerëzit janë shkatërruar, ai vetë është më i shkatërruari prej tyre. Një transmetues nuk ishte i sigurt për një zanore, e cila do ta bënte: ai është ai që i shkatërron.
“Mos u ligështoni dhe mos u pikëlloni, sepse ju, gjithsesi jeni më të lartët, nëse jeni besimtarë të vërtetë.”
“Njeriu ka përcjellës (engjëj), para tij dhe pas tij, që e mbikëqyrin atë me urdhrin e Allahut. Me të vërtetë, Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli, derisa ata të ndryshojnë ç’kanë në vetvete. Kur Ai dëshiron ta ndëshkojë një popull, askush nuk mund ta pengojë Atë; dhe ata, përveç Tij, s’kanë asnjë ndihmës.”
Çfarë mund të bëjë një mysliman
Çfarë mund të bëjë një mysliman për gjithë umetin? E para, mos thuaj se umeti është shkatërruar; numëro atë që i ka dhënë Allahu (﷾): “Edhe nëse përpiqeni t’i numëroni dhuntitë e Allahut, nuk do të mund t’i numëroni dot.” E dyta, përcill atë që di për fenë. Profeti (ﷺ) tha të përcillet ajo që ai mësoi, qoftë edhe një ajet i vetëm. E treta, mëso si jetojnë myslimanët në vende të tjera, sepse një trup e ndien dhimbjen e çdo pjese. E katërta, ofro aftësinë që ke: një mësues, një mjek, një programues dhe një ndërtues shërbejnë secili në një mënyrë tjetër. E pesta, puno me të tjerët: “Ndihmojeni njëri-tjetrin në punë të mira dhe në të ruajturit nga të këqijat”. E gjashta, fito një jetesë të ndershme. Profeti (ﷺ) tha se askush nuk ha ushqim më të mirë se ai që e fiton me duart e veta. E shtata, vazhdo. Kurani thotë se “njeriu do të ketë vetëm atë për të cilën ka punuar”, dhe se për atë që përpiqet për Jetën tjetër “përpjekja e tij do të shpërblehet”. Përfundimi është i Allahut (﷾): “Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai.”
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: kur një njeri thotë se njerëzit janë shkatërruar, ai vetë është më i shkatërruari prej tyre. Një transmetues nuk ishte i sigurt për një zanore, e cila do ta bënte: ai është ai që i shkatërron.
“Ai ju jep gjithçka që i kërkoni. Edhe nëse përpiqeni t’i numëroni dhuntitë e Allahut, nuk do të mund t’i numëroni dot. Njeriu është vërtet i padrejtë dhe mosmirënjohës.”
Abdullah ibn Amri transmeton se Profeti (ﷺ) tha: përcillni atë që keni marrë prej meje, qoftë edhe një ajet të vetëm; mund t'i tregoni lajmet e bijve të Izraelit dhe nuk ka asgjë të keqe në këtë; dhe kush gënjen qëllimisht për mua, do ta zërë vendin e tij në Zjarr.
Numan ibn Beshiri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se besimtarët, në dashurinë, mëshirën dhe mirësinë ndaj njëri-tjetrit, janë si një trup: kur dhemb një pjesë, i gjithë trupi e ndan pagjumësinë dhe ethet e saj.
“O besimtarë! Mos e cenoni shenjtërinë e simboleve të Allahut, as të muajve të mëdhenj, as të kurbanit të Qabesë, as të kurbaneve të shënuara me gjerdan, as (mos i pengoni) ata që janë nisur të vizitojnë Shtëpinë e Shenjtë, duke kërkuar mirësinë dhe kënaqësinë e Zotit të vet. Pas heqjes së Ihramit, gjuani. Dhe, të mos ju nxisë urrejtja ndaj disa njerëzve, që ju penguan të vizitoni Qabenë, pra, kurrsesi të mos ju nxisë që t’i sulmoni! Ndihmojeni njëri-tjetrin në punë të mira dhe në të ruajturit nga të këqijat dhe jo në gjynahe dhe armiqësi! Frikësojuni Allahut, sepse Ai dënon ashpër.”
El-Miqdami transmeton se Profeti (ﷺ) tha se askush nuk ka ngrënë kurrë ushqim më të mirë se ai që e ka fituar me punën e duarve të veta, dhe se profeti Davudi hante nga ajo që fitonte me mundin e tij.
“dhe se njeriu do të ketë vetëm atë për të cilën ka punuar; se përpjekjet e tij do të shihen”
“Sa për atë që dëshiron botën tjetër dhe përpiqet për të me gjithë shpirt e duke qenë besimtar, përpjekja e tij do të shpërblehet.”
“dhe do t’i japë risk prej nga nuk e pret. Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai. Allahu e përmbush me siguri vendimin e Tij dhe për çdo gjë Ai ka caktuar masë.”
Numëroni dhuntitë e Allahut (﷾); mos e quani kurrë bashkësinë të shkatërruar
Përcillni atë që dini, qoftë edhe një ajet
Mësoni si jetojnë myslimanët në vende të tjera
Ofroni aftësinë që keni
Punoni me të tjerët në atë që është e mirë
Fitoni bukën me ndershmëri
Vazhdoni, dhe ia lini Allahut (﷾) rezultatin
Fillo sot
Çdo hap i hedhur për hir të Allahut (﷾) ka vlerë. Profeti (ﷺ) tregoi se Allahu (﷾) thotë: nëse robi Im vjen tek Unë duke ecur, Unë shkoj tek ai duke vrapuar. Kurani thotë se ata që përpiqen për çështjen e Allahut (﷾), Ai me siguri do t'i udhëzojë drejt udhëve të Tij. Pra bëj një gjë këtë javë. Shko në xhaminë e lagjes: Profeti (ﷺ) tha se namazi me xhemat është njëzet e shtatë shkallë më i mirë se namazi i falur vetëm. Përshëndete një mysliman që nuk e njeh. Pajto dy që janë grindur. Plotësoja nevojën një vëllai, ose përcill një ajet. Asnjë e mirë, “qoftë sa një thërrmijë”, nuk humbet. Dhe mos u ndal: “Bëhuni të durueshëm dhe nxiteni njëri-tjetrin të jeni të tillë; bëhuni të vendosur”.
Profeti (ﷺ) transmeton se Allahu thotë: Unë jam ashtu siç më mendon robi Im, dhe jam me të kur më kujton; nëse afrohet te Unë një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah, dhe nëse vjen te Unë duke ecur, Unë shkoj te ai duke vrapuar. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2675.
“Ata që luftojnë për çështjen Tonë, sigurisht, Ne do t’i udhëzojmë drejt udhëve Tona. Vërtet, Allahu është me punëmirët!”
Muslimi jep zinxhirin: Jahja ibn Jahja, që ia lexoi Malikut, nga Nafiu, nga Ibn Omeri, se Profeti (ﷺ) tha se namazi me xhemat është njëzet e shtatë shkallë më i mirë se namazi i falur vetëm.
Abdullah ibn Amri transmeton se një burrë e pyeti Profetin (ﷺ) cilat cilësi të Islamit janë më të mirat. Ai u përgjigj: t'i ushqesh njerëzit dhe t'i përshëndesësh me selam si ata që i njeh, ashtu edhe ata që nuk i njeh.
“Në të vërtetë, besimtarët janë vëllezër, andaj pajtojini vëllezërit tuaj midis tyre dhe kijeni frikë Allahun, në mënyrë që ju të mëshiroheni.”
Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se myslimani është vëlla i myslimanit: nuk i bën padrejtësi dhe nuk ia dorëzon atij që i bën padrejtësi. Kush ia plotëson nevojën vëllait të vet, Allahu ia plotëson nevojën e tij; kush e çliron një mysliman nga një vështirësi, Allahu e çliron atë nga një vështirësi në Ditën e Ringjalljes; dhe kush ia mbulon një myslimani një të metë, Allahu ia mbulon të tijën atë Ditë.
Abdullah ibn Amri transmeton se Profeti (ﷺ) tha: përcillni atë që keni marrë prej meje, qoftë edhe një ajet të vetëm; mund t'i tregoni lajmet e bijve të Izraelit dhe nuk ka asgjë të keqe në këtë; dhe kush gënjen qëllimisht për mua, do ta zërë vendin e tij në Zjarr.
“kush ka bërë ndonjë të mirë, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë, e kush ka bërë ndonjë të keqe, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë.”
“O besimtarë! Bëhuni të durueshëm dhe nxiteni njëri-tjetrin të jeni të tillë; bëhuni të vendosur dhe vigjilentë (në vepra të mira dhe në ruajtjen e kufijve) dhe kijeni frikë Allahun, që të shpëtoni!”
Shkoni në xhaminë e lagjes
Përshëndetni një mysliman që nuk e njihni
Pajtoni dy veta që janë grindur
Plotësoni nevojën e një vëllai
Përcillni një ajet
Këndvështrime
Kritikët: myslimanët janë shumë të përçarë
Disa thonë se po të ishte i vërtetë Islami, njerëzit e tij nuk do të ishin kaq të përçarë dhe nuk do të luftonin njëri-tjetrin.
Myslimanët janë ndarë në grupe dhe vende rivale.
Kundërpërgjigje
Shumë nga ndarjet janë ndarje vendesh dhe sundimtarësh. Çdo mysliman lexon ende të njëjtin Kuran, falet drejt së njëjtës Qabe dhe mban të njëjtat pesë shtylla. Vetë Kurani urdhëron unitetin dhe ndalon ndarjen në grupe.
Myslimanët luftojnë njëri-tjetrin, prandaj Islami nuk mund të jetë fe vëllazërie.
Kundërpërgjigje
Një mësim nuk provohet i rremë kur njerëzit nuk e zbatojnë. Kurani e parashikoi se besimtarët mund të luftonin, dhe urdhëroi të tjerët t'i pajtonin me drejtësi. Paralajmëron se grindjet ia marrin forcën një populli.
Pikëpamja islame
Myslimanët janë një umet i vetëm, si një trup. Kurani i urdhëron të mbahen bashkë, ndalon ndarjen në grupe, dhe u thotë të pajtohen kur grinden. Besimi që ndajnë është një; ajo që i ndan është kryesisht politika dhe dashuria për dynjanë.
Profeti (ﷺ) tha se besimtarët janë si një trup, dhe si një ndërtesë pjesët e së cilës e mbajnë njëra-tjetrën.
Kurani i urdhëron besimtarët të mbahen fort bashkë dhe të mos përçahen.
Kurani paralajmëron se grindjet e bëjnë një popull të humbasë guximin dhe forcën.
Profeti (ﷺ) e përmendi shkakun e dobësisë së myslimanëve kur janë shumë: dashurinë për dynjanë dhe urrejtjen e vdekjes.
Kurani i urdhëron besimtarët të pajtojnë, me drejtësi, dy grupe besimtarësh që luftojnë.