A është konflikti izraelito-palestinez një luftë fetare?

Një histori e Palestinës nën sundimin mysliman nga një historian izraelit i Genizës së Kajros. Gil shënon se nën sundimin bizantin hebrenjve nuk u lejohej të jetonin në Jeruzalem, dhe se një fragment i Genizës konfirmon se ishte Omeri ai që u dha hebrenjve leje të vendoseshin atje, pasi u pazarua me patriarkun në praninë e tij, kështu që shtatëdhjetë familje erdhën nga Tiberiada.

Një kronikë hebreje, në arabisht të shkruar me shkronja hebraike, për kthimin e hebrenjve në Jeruzalem pas çlirimit mysliman. Ajo tregon se prijësit hebrenj i kërkuan Omer ibn el-Hattabit leje të vendoseshin në qytet. Patriarku i krishterë ofroi pesëdhjetë familje dhe hebrenjtë kërkuan të paktën dyqind. Omeri vendosi për shtatëdhjetë, dhe shtatëdhjetë familje erdhën nga Tiberiada dhe rrethina e saj dhe u vendosën në jug të qytetit, pranë ujërave të Siloamit.

Një histori e hebrenjve nën sundimin osman dhe turk. Përshkruan si Sulltan Bajazidi II i mirëpriti hebrenjtë e dëbuar nga Spanja në vitin 1492, si u vendosën në Stamboll, Selanik dhe qytete të tjera osmane, dhe si bashkësia e tyre që fliste spanjisht vazhdoi të jetonte në Turqi deri në kohët moderne.

Një histori e hebrenjve sefardë: jeta e tyre në Spanjën myslimane dhe të krishterë, dëbimi i vitit 1492, dhe strehimi që shumë prej tyre gjetën në Perandorinë Osmane, ku bashkësi hebreje që flisnin spanjisht jetuan për shekuj me radhë.

Ekspozita e Yad Vashem për Shqipërinë, i vetmi vend me shumicë myslimane në Evropë, thotë se shqiptarët i strehuan hebrenjtë nën besën, kodin e tyre të mbajtjes së fjalës, dhe refuzuan të dorëzonin listat e hebrenjve. Ajo thotë se pothuajse të gjithë hebrenjtë brenda kufijve të Shqipërisë nën pushtimin gjerman u shpëtuan, dhe se në fund të luftës kishte më shumë hebrenj në Shqipëri se para saj.

Sionizmi politik modern, lëvizja për një shtet hebre, u themelua nga Theodor Herzl, një gazetar laik hebre austriak, me librin e tij Shteti hebre (1896). Ai lindi nga nacionalizmi evropian dhe antisemitizmi me të cilin përballeshin hebrenjtë në Evropë.

“Qeveria e Madhërisë së Tij e sheh me sy të mirë krijimin në Palestinë të një vatre kombëtare për popullin hebre, dhe do të bëjë përpjekjet e saj më të mira për ta lehtësuar arritjen e këtij qëllimi, duke qenë qartë e kuptueshme se nuk do të bëhet asgjë që mund të cenojë të drejtat civile dhe fetare të bashkësive johebreje ekzistuese në Palestinë, ose të drejtat dhe statusin politik që gëzojnë hebrenjtë në çdo vend tjetër.”

Regjistrimi i 23 tetorit 1922 numëroi 757.182 banorë në Palestinë: 590.890 myslimanë, 83.794 hebrenj dhe 73.024 të krishterë, me grupe më të vogla si druzët.

Kur UNRWA filloi punën në vitin 1950, ajo po u përgjigjej nevojave të rreth 750.000 refugjatëve palestinezë, njerëz që humbën shtëpitë dhe mjetet e jetesës në luftën e vitit 1948.

Më 25 shkurt 1994 Baruch Goldstein, një kolon nga Kiryat Arba dhe ndjekës i rabinit Meir Kahane, hapi zjarr mbi myslimanët që faleshin në Shpellën e Patriarkëve në Hebron. Ai vrau 29 besimtarë dhe plagosi rreth 125 para se ta mposhtnin dhe ta vrisnin. Izraeli e dënoi sulmin.

Kur UNRWA filloi punën në vitin 1950, ajo po u përgjigjej nevojave të rreth 750.000 refugjatëve palestinezë, njerëz që humbën shtëpitë dhe mjetet e jetesës në luftën e vitit 1948.

Sionizmi politik modern, lëvizja për një shtet hebre, u themelua nga Theodor Herzl, një gazetar laik hebre austriak, me librin e tij Shteti hebre (1896). Ai lindi nga nacionalizmi evropian dhe antisemitizmi me të cilin përballeshin hebrenjtë në Evropë.

“O besimtarë! Bëhuni të qëndrueshëm në urdhrat e Allahut dhe bëhuni dëshmues me drejtësi! Le të mos ju nxisë urrejtja ndaj njerëzve për të bërë padrejtësi. Bëhuni të drejtë, se kjo është më afër devotshmërisë dhe frikësojuni Allahut! Pa dyshim, Allahu është i Dijshëm për çdo gjë që punoni ju.”

“Sot ju janë lejuar gjërat e mira e të pastra. Ju janë lejuar edhe ushqimet e ithtarëve të Librit; po ashtu, edhe ushqimet tuaja janë të lejuara për ata. Të lejuara për ju janë femrat e ndershme besimtare dhe femrat e ndershme të atyre që u është dhënë Libri para jush, nëse ju u jepni pajën e kurorëzimit, duke u martuar me ato, e jo duke bërë kurvëri, as duke i marrë për dashnore. Kushdo që mohon besimin, veprat e tij do të zhvlerësohen dhe në jetën tjetër ai do të jetë i dështuar.”

“Allahu nuk ju ndalon të silleni mirë dhe të jeni të drejtë ndaj atyre që nuk luftojnë kundër jush për shkak të fesë dhe që nuk ju dëbojnë prej shtëpive tuaja. Me të vërtetë, Allahu i do të drejtët.”

Abdullah ibn Amri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kush vret një person që ka marrëveshje me myslimanët nuk do ta ndiejë aromën e Xhenetit, edhe pse aroma e tij arrin në një largësi dyzet vjetësh.