Përgjigje e shkurtër
Po. Kurani thotë se mëshira e Allahut (﷾) përfshin çdo gjë. Të gjitha suret e tij, përveç njërës nga 114, hapen duke e quajtur të Gjithëmëshirshëm, Mëshirëplotë. Ai përmend njerëzit që Allahu (﷾) i do. Mes tyre janë ata që bëjnë mirë, të drejtët, të duruarit, ata që mbështeten tek Ai dhe ata që i kthehen Atij me pendim. Profeti (ﷺ) tha se Allahu (﷾) është më i mëshirshëm me robërit e Tij sesa një nënë me fëmijën e saj. Ai tha gjithashtu se Allahu (﷾) shkroi në Librin e Tij se mëshira e Tij e mposht zemërimin e Tij. Edhe Dhiata e Re flet për gjykim dhe zjarr. Pra edhe ajo e bashkon dashurinë me drejtësinë. Përgjigjja e Islamit është mëshira dhe drejtësia së bashku. Dhe ai thotë hapur cila është më e madhe: mëshira.
Shpjegimi i plotë
Akuza: një Perëndi zemërimi
Një i krishterë ndonjëherë i thotë një myslimani: Perëndia juaj është Perëndi zemërimi, i yni është Perëndi dashurie. Vargu pas kësaj është 1 Gjonit 4:8, nga një letër në Dhiatën e Re. Ai thotë se Perëndia është dashuri.
“Ai që nuk do, nuk e ka njohur Perëndinë, sepse Perëndia është dashuri.”
Mëshira që përfshin çdo gjë
Kurani thotë se mëshira e Allahut (﷾) përfshin çdo gjë. Thotë se Ai ia ka bërë detyrim Vetes mëshirën. Ajeti i parë i Kuranit e quan të Gjithëmëshirshëm dhe Mëshirëplotë. Ai ajet përsëritet në krye të çdo sureje përveç njërës. Kurani e ndalon humbjen e shpresës në mëshirën e Tij, sepse Ai ua fal të gjitha mëkatet atyre që kthehen. Profeti (ﷺ) shtoi se kur Allahu (﷾) e përfundoi krijimin, shkroi se mëshira e Tij e mposht zemërimin e Tij. Ai mësoi gjithashtu se askush nuk hyn në Xhenet vetëm me veprat e tij, madje as ai vetë, por vetëm me mëshirën e Allahut (﷾). Pra veprat e mira janë rruga për në Xhenet, por hyrja është dhuratë e Allahut (﷾), kurrë një çmim që e paguajnë veprat.
“Na cakto të mira në këtë botë dhe në tjetrën, sepse veç tek Ti ne kthehemi. Allahu tha: Unë godas me dënimin Tim kë të dua, ndërsa mëshira Ime përfshin çdo gjë. Atë do t’ua jap atyre që ruhen nga gjynahet e japin zekatin, atyre që u besojnë shpalljeve Tona”
“Thuaj: “Kujt i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe në Tokë?” Përgjigju: “Allahut!” Ai ia ka bërë detyrim Vetes mëshirën dhe, me siguri, do t’ju tubojë në Ditën e Kiametit, për të cilën nuk ka pikë dyshimi. Ata që kanë humbur shpirtrat e tyre, në të vërtetë nuk do të besojnë asnjëherë.”
“Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit!”
“Thuaj: O robërit e Mi, që i keni bërë keq vetes me gjynahe, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut! Allahu, me siguri, i fal të gjitha gjynahet. Vërtet, Ai është Falësi i madh dhe Mëshirëploti.”
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: kur Allahu e përfundoi krijimin, shkroi në Librin e Tij, që është pranë Tij mbi Fron, se mëshira e Tij e mposht zemërimin e Tij. Sahih Muslimi 2751 ka të njëjtën thënie.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se askë nuk do ta shpëtojnë veprat e tij. Kur e pyetën nëse kjo e përfshinte edhe atë, tha: as mua, përveç nëse Allahu më mbulon me mëshirën e Tij. Pastaj u tha të bëjnë vepra të mira si duhet, me sinqeritet dhe me masë.
Kë do Allahu (﷾)
Kurani përmend njerëzit që Allahu (﷾) i do. Ata janë ata që bëjnë mirë, ata që gjykojnë me drejtësi dhe të devotshmit. Janë gjithashtu të duruarit, ata që mbështeten tek Ai dhe ata që i kthehen Atij me pendim dhe e mbajnë veten të pastër. Një nga emrat e Tij është el-Vedud, i Dashuri. Atyre që e ndjekin Profetin (ﷺ) u premtohet dashuria dhe falja e Tij.
“Shpenzojeni pasurinë në rrugën e Allahut dhe mos e çoni veten tuaj në shkatërrim, por bëni të mira; Allahu me të vërtetë i do bamirësit.”
“Ata janë dëgjues të gënjeshtrës dhe e hanë me kënaqësi të madhe atë që është e ndaluar. Nëse vijnë tek ti, gjykoji ata ose shmangu prej tyre! Nëse shmangesh nga ata, nuk mund të të dëmtojnë aspak. E, nëse i gjykon, gjykoji me drejtësi! Vërtet, Allahu i do të drejtët.”
“Përjashtim bëjnë ata idhujtarë, me të cilët keni lidhur marrëveshje e që nuk ju kanë shkelur asgjë prej saj dhe që nuk kanë ndihmuar askënd kundër jush. Respektojeni marrëveshjen me ta deri në fund. Me të vërtetë, Allahu i do ata që (i) frikësohen (Atij).”
“Sa e sa profetë bashkë me shumë besimtarë të vërtetë luftuan e megjithatë nuk u përkulën para goditjeve që morën në rrugën e Allahut, as nuk u dobësuan e as nuk u nënshtruan. Allahu i do të duruarit.”
“Në saje të mëshirës së Allahut, u solle butësisht me ta (o Muhamed). Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje. Prandaj falua atyre gabimin, kërkoi falje Allahut për ata dhe këshillohu me ata për çështje të ndryshme. Kur të vendosësh për diçka, mbështetu tek Allahu. Vërtet, Allahu i do ata që mbështeten tek Ai.”
“Të pyesin ty (Muhamed) për të përmuajshmet e femrave. Thuaju: “Ajo është gjendje e dëmshme.” Prandaj, gjatë kësaj kohe, mos iu afroni atyre (për marrëdhënie) derisa të pastrohen. Pasi të pastrohen, atëherë afrohuni tek ato ashtu si ju ka urdhëruar Allahu. Pa dyshim, Allahu i do ata që pendohen fort (për gjynahet) dhe ata që pastrohen.”
“Ai është Falësi i madh, i Dhembshuri,”
“Thuaju (o Muhamed): “Nëse ju e doni Allahun, atëherë më ndiqni mua, që Allahu t’ju dojë dhe t’jua falë gjynahet! Allahu është Falës i Madh dhe Mëshirëplotë”.”
Nëntëdhjetë e nëntë emrat e bukur
Kurani thotë se emrat më të bukur i përkasin Allahut (﷾), dhe u thotë besimtarëve ta thërrasin me ta. Profeti (ﷺ) tha se Allahu (﷾) ka nëntëdhjetë e nëntë emra, dhe se kush i njeh do të hyjë në Xhenet. Dijetarët myslimanë shohin dy familje mes emrave. Disa tregojnë bukurinë dhe mëshirën e Tij (xhemal): i Gjithëmëshirshmi, Mëshirëploti, Burimi i paqes. Të tjerë tregojnë fuqinë dhe madhështinë e Tij (xhelal): Sunduesi, i Papërballueshmi, Madhështori. Tre ajete në fund të sures el-Hashr, sures 59 të Kuranit, i vendosin të dyja familjet krah për krah. Shumë të krishterë sot flasin për Perëndinë kryesisht me një fjalë, dashuri. Islami e njeh me të gjithë emrat e Tij së bashku, dhe Kurani e vë mëshirën të parën mes tyre.
“Allahut i përkasin emrat më të bukur, andaj thirreni Atë (lutjuni Atij) me to dhe largohuni nga ata që i shtrembërojnë emrat e Tij. Ata do të ndëshkohen për çfarë kanë vepruar.”
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: Allahu ka nëntëdhjetë e nëntë emra, njëqind pa një, dhe kush i njeh do të hyjë në Xhenet.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: Allahu ka nëntëdhjetë e nëntë emra, njëqind pa një; kush i mëson përmendësh do të hyjë në Xhenet. Allahu është Një dhe e do numrin tek.
“Ai është Allahu, përveç të Cilit nuk ka Zot tjetër (të denjë për adhurim), Njohësi i së dukshmes dhe i së padukshmes, Ai është i Gjithëmëshirshmi, Mëshirëploti! Ai është Allahu, përveç të Cilit nuk ka Zot tjetër (të denjë për adhurim). Ai është Sunduesi, i Shenjti (i pastër nga çdo e metë), Paqëdhënësi, Dhënësi i sigurisë, Mbikëqyrësi mbi gjithçka, i Plotfuqishmi, Imponuesi, Madhështori. Qoftë i lartësuar Allahu mbi gjithçka që ia shoqërojnë Atij (në adhurim)! Ai është Allahu, Krijuesi, Zanafillësi, Ai që çdo gjëje i jep trajtë. Atij i përkasin emrat më të bukur; Atë e përlëvdon gjithçka që ndodhet në qiej dhe në Tokë, Ai është i Plotfuqishmi dhe i Urti.”
Figura të mëshirës nga Profeti (ﷺ)
Profeti (ﷺ) u dha shokëve të tij figura të mëshirës së Allahut (﷾). Në të parën, një nënë mes robërve të luftës ushqente me gji çdo fëmijë që gjente. Ajo nuk do ta hidhte kurrë fëmijën e saj në zjarr, dhe Allahu (﷾) është më i mëshirshëm se ajo. Në të dytën, Allahu (﷾) e ndau mëshirën në njëqind pjesë dhe zbriti në tokë vetëm një. E gjithë mirësia e krijesave vjen nga ajo pjesë e vetme. Në të tretën, Allahu (﷾) thotë se kush vjen tek Ai duke ecur, Ai shkon tek ai duke vrapuar. Kush e takon me mëkate që e mbushin tokën, por pa i shoqëruar Atij asgjë, takohet me një falje po aq të madhe.
Omeri transmeton se te Profeti (ﷺ) u sollën robër lufte, mes tyre një grua që kishte gjinjtë plot me qumësht; sa herë gjente një fëmijë mes robërve, e shtrëngonte në gji dhe e ushqente. Profeti pyeti nëse ajo do ta hidhte ndonjëherë fëmijën e vet në zjarr. Ata thanë jo. Ai tha: Allahu është më i mëshirshëm me robërit e Tij sesa kjo grua me fëmijën e saj.
Ebu Hurejra e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte se Allahu e ndau mëshirën në njëqind pjesë, nëntëdhjetë e nëntë i mbajti pranë Vetes dhe një pjesë e zbriti në tokë; nga ajo pjesë e vetme të gjitha krijesat tregojnë mëshirë ndaj njëra-tjetrës, aq sa një pelë e ngre thundrën nga mëza e saj nga frika se mos e shkel. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2752.
Profeti (ﷺ) transmeton se Allahu thotë: Unë jam ashtu siç më mendon robi Im, dhe jam me të kur më kujton; nëse afrohet te Unë një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah, dhe nëse vjen te Unë duke ecur, Unë shkoj te ai duke vrapuar. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2675.
Ebu Dherri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Allahu thotë: kush sjell një vepër të mirë, do të ketë dhjetë të ngjashme me të ose më shumë; kush më afrohet një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah; kush vjen te Unë duke ecur, Unë vij te ai duke vrapuar; dhe kush Më takon me mëkate që do ta mbushnin tokën, por pa Më shoqëruar asgjë, Unë do ta takoj me një falje po aq të madhe.
Mëshira dhe drejtësia krah për krah
Kurani e vendos mëshirën dhe dënimin bashkë në dy ajete të shkurtra. Ai nuk e fsheh asnjërën. Myslimani nuk ka pretenduar kurrë se Allahu (﷾) është vetëm zemërim, ose vetëm dashuri. Shkrimi i tij i thotë të dyja, dhe thotë cila është më e madhe.
“Lajmëroji robërit e Mi (o Muhamed) se, vërtet, Unë jam Falësi i madh, Mëshirëploti, dhe se dënimi Im është vërtet dënimi i dhembshëm!”
“Na cakto të mira në këtë botë dhe në tjetrën, sepse veç tek Ti ne kthehemi. Allahu tha: Unë godas me dënimin Tim kë të dua, ndërsa mëshira Ime përfshin çdo gjë. Atë do t’ua jap atyre që ruhen nga gjynahet e japin zekatin, atyre që u besojnë shpalljeve Tona”
Gjykimi në Dhiatën e Re
As Dhiata e Re nuk e paraqet Perëndinë si vetëm dashuri. Te Zbulesa, libri i fundit i Dhiatës së Re, kalorësi që quhet Fjala e Perëndisë shtyp butin e verës së zemërimit të Perëndisë së Plotfuqishëm. Letra e dytë drejtuar Thesalonikasve e përshkruan Zotin Jezus duke u kthyer në flakë zjarri, duke u hakmarrë. Te Mateu, vetë Jezusi u thotë atyre që janë në të majtë të tij të largohen në zjarrin e përjetshëm. Ungjilli sipas Gjonit thotë se çdo gjykim i është dhënë Birit. Pavli, një misionar i krishterë i shekullit të parë, madje e vendos Krishtin në shkretëtirë me Izraelin. Atje, thotë ai, ata që e tunduan u shkatërruan nga gjarpërinjtë. Nëse Jezusi është Perëndi, siç besojnë të krishterët, atëherë Perëndia që ata e quajnë dashuri është edhe ky gjykatës. Islami nuk tallet me këtë, sepse gjykimi është i vërtetë. Profeti (ﷺ) tha se i biri i Merjemes do të kthehet dhe do të sundojë me drejtësi. Myslimanët besojnë se ai kthehet si rob i Allahut (﷾), jo si Perëndi.
“Dhe ishte veshur me një rrobë të zhytur në gjak, dhe emri i tij quhet Fjala e Perëndisë.”
“Dhe nga goja e tij del një shpatë e mprehtë, që me të të godasë kombet; dhe ai do t'i sundojë me një shufër hekuri; dhe ai shtyp butin e verës së tërbimit dhe të zemërimit të Perëndisë së Plotfuqishëm.”
“Dhe juve që jeni të shtrënguar, prehje bashkë me ne, kur Zoti Jezus të shfaqet nga qielli me engjëjt e fuqisë së tij, në flakë zjarri, duke u hakmarrë kundër atyre që nuk e njohin Perëndinë dhe atyre që nuk i binden ungjillit të Zotit tonë Jezu Krisht; të cilët do të ndëshkohen me shkatërrim të përjetshëm, larg nga prania e Zotit dhe nga lavdia e fuqisë së tij;”
“Atëherë do t'u thotë edhe atyre që do të jenë në të majtë: Largohuni nga unë, të mallkuar, në zjarrin e përjetshëm, të përgatitur për djallin dhe për engjëjt e tij.”
“Sepse Ati nuk gjykon askënd, por ia ka dhënë çdo gjykim Birit,”
“As të mos e tundojmë Krishtin, ashtu si e tunduan disa prej tyre dhe u shkatërruan nga gjarpërinjtë.”
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) u betua se i biri i Merjemes së shpejti do të zbresë mes myslimanëve si sundimtar i drejtë. Ai do ta thyejë kryqin, do ta vrasë derrin dhe do ta heqë xhizjen, dhe pasuria do të jetë aq e bollshme sa askush nuk do ta pranojë. Pastaj Ebu Hurejra recitoi Kuranin 4:159: nuk ka asnjë nga ithtarët e Librit që nuk do të besojë në të para vdekjes së tij.
Falje që nuk kërkon flijim
Jezusi tregoi një shëmbëlltyrë në të cilën një bir i humbur kthehet në shtëpi. I ati vrapon ta takojë dhe e fal. Askush nuk ndëshkohet në vend të birit. Profeti (ﷺ) mësoi të njëjtën të vërtetë: Allahu (﷾) shkon duke vrapuar te ai që ecën drejt Tij. Letra drejtuar Hebrenjve, një letër e Dhiatës së Re, thotë se pa derdhje gjaku nuk ka falje. Megjithatë në shëmbëlltyrë ati fal pa asnjë flijim për mëkatin. Kurani e mëson faljen ashtu siç e përshkruan shëmbëlltyra.
“Dhe ai u ngrit dhe shkoi te i ati. Por ndërsa ishte ende shumë larg, i ati e pa dhe u prek nga dhembshuria, vrapoi, i ra në qafë dhe e puthi.”
Ebu Dherri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Allahu thotë: kush sjell një vepër të mirë, do të ketë dhjetë të ngjashme me të ose më shumë; kush më afrohet një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah; kush vjen te Unë duke ecur, Unë vij te ai duke vrapuar; dhe kush Më takon me mëkate që do ta mbushnin tokën, por pa Më shoqëruar asgjë, Unë do ta takoj me një falje po aq të madhe.
“Dhe pothuajse të gjitha gjërat pastrohen sipas ligjit me gjak; dhe pa derdhje gjaku nuk ka heqje të mëkatit.”
Vargu që përmendin të krishterët, me përgjigje
Romakëve 5:8 — kapitulli 5, vargu 8
“Por Perëndia e tregon dashurinë e tij ndaj nesh në këtë, se kur ishim akoma mëkatarë, Krishti vdiq për ne.”
Cituar për
Perëndia i do mëkatarët para se të ndryshojnë, ndërsa Kurani thotë se Allahu i do vetëm ata që bëjnë mirë.
Përgjigjja
Mëshira e Kuranit nuk është vetëm për ata që e meritojnë. Allahu (﷾) u jep jetë dhe furnizim besimtarit dhe mohuesit njësoj. Për dhuratat e Tij, thotë ai, Ai u jep falas të gjithëve, “edhe këta, edhe ata”. Mëshira e Tij përfshin çdo gjë. Kurani i thërret edhe ata që i kanë bërë keq vetes të kthehen pa e humbur shpresën. Dhe Ai i do ata që i kthehen Atij me pendim, pra mëkatarët që kthehen. Vetë Jezusi e lidh dashurinë e Atit me bindjen: “ai që më do mua do të jetë i dashur nga Ati im” (Gjoni 14:21).
Ku përfundon — Kurani ia ofron mëshirën e Allahut (﷾) çdo mëkatari që kthehet, dhe vetë Jezusi e lidh dashurinë e Atit me zbatimin e urdhërimeve të tij (Gjoni 14:21).
Këndvështrime
E krishterë
Perëndia është dashuri, dhe dashuria e Tij tregohet mbi të gjitha te kryqi. Disa të krishterë e vënë këtë përballë asaj që e shohin si një Perëndi zemërimi në Islam.
1 Gjonit 4:8 thotë se Perëndia është dashuri.
Kundërpërgjigje
E pranojmë: edhe Islami thotë se Allahu (﷾) do; el-Vedud, i Dashuri, është emri i Tij, jo një humor kalimtar. Por ‘Perëndia është dashuri’ nuk ka nënkuptuar kurrë dashuri pa gjykim: e njëjta Dhiatë e Re e tregon Jezusin duke u kthyer në flakë zjarri. Të dy shkrimet e bashkojnë dashurinë me drejtësinë, dhe Profeti (ﷺ) tha cila mbizotëron: mëshira.
Çfarë thotë edhe Dhiata e Re
Dhiata e Re e paraqet Jezusin që kthehet si gjykatës, në zjarr dhe në luftë. Pra ajo nuk e mbështet pretendimin se Perëndia i krishterë është vetëm dashuri, ndërsa Perëndia i Islamit është zemërim.
Te Mateu, Jezusi i dërgon ata që janë në të majtë të tij në zjarrin e përjetshëm. Gjoni thotë se çdo gjykim i është dhënë Birit.
Zbulesa dhe 2 Thesalonikasve e paraqesin kthimin e Krishtit me zemërim, flakë zjarri dhe hakmarrje.
Shëmbëlltyra e birit të humbur tregon falje pa asnjë flijim për mëkatin, gjë që nuk përputhet mirë me Hebrenjve 9:22.
Pikëpamja islame
Allahu (﷾) është Mëshirëploti dhe i Dashuri. Mëshira e Tij përfshin çdo gjë dhe e mposht zemërimin e Tij, siç mësojnë Kurani dhe Profeti (ﷺ), dhe Ai është gjithashtu i drejtë.
Kurani thotë se mëshira e Allahut (﷾) përfshin çdo gjë.
Profeti (ﷺ) mësoi se Allahu (﷾) shkroi në Librin e Tij se mëshira e Tij e mposht zemërimin e Tij.
Profeti (ﷺ) mësoi se Allahu (﷾) është më i mëshirshëm me robërit e Tij sesa një nënë me fëmijën e saj.
Kurani përmend ata që Allahu (﷾) i do, dhe u premton dashurinë e Tij atyre që e ndjekin Profetin (ﷺ).
Emrat më të bukur i përkasin Allahut (﷾). Profeti (ﷺ) mësoi se Ai ka nëntëdhjetë e nëntë emra, emra mëshire dhe emra madhështie njësoj.
Allahu (﷾) shkon duke vrapuar te robi që ecën drejt Tij. Ai fal edhe mëkate që e mbushin tokën, përveç shoqërimit të ortakëve me Të.
Allahu (﷾) ua fal të gjitha mëkatet atyre që pendohen, pa pasur nevojë për asnjë flijim në vend të tyre.