Si duhet t'i shohin myslimanët shokët e Profetit (ﷺ)?

“Sa u përket besimtarëve të parë, prej muhaxhirëve dhe ensarëve, Allahu është i kënaqur me ata dhe me të gjithë të tjerët që i pasuan me vendosmëri e përkushtim në besim; edhe ata janë të kënaqur me Atë. Allahu ka përgatitur për ata kopshte nëpër të cilat rrjedhin lumenj dhe ku do të jetojnë përgjithmonë. Kjo është fitorja madhështore!”

“Allahu është i kënaqur me ata besimtarë, kur t’u betuan për besnikëri nën hijen e pemës. Ai e dinte se ç’kishte në zemrat e tyre, prandaj u dha atyre qetësi dhe i shpërbleu me një fitore të afërt”

“Muhamedi është i Dërguar i Allahut. Ata që janë me të, janë të ashpër ndaj jobesimtarëve e të mëshirshëm midis tyre. I sheh ata si përkulen dhe bien në sexhde, duke kërkuar dhuntinë dhe kënaqësinë e Allahut. Në fytyrat e tyre shihen shenjat e sexhdes. Ky është përshkrimi i tyre në Teurat. Ndërsa në Ungjill, shembulli i tyre përshkruhet si një farë e mbjellë që lëshon filiza e forcohet e pastaj ngrihet e fortë me kërcellin e vet, duke i gëzuar mbjellësit. (Kështu përshkruhen ata) me qëllim që, nëpërmjet tyre, Ai t’i zemërojë mohuesit. Për ata midis tyre që besojnë dhe kryejnë vepra të mira, Allahu ka premtuar falje dhe shpërblim të madh.”

“Një pjesë e plaçkës i takon edhe mërgimtarëve të varfër, të cilët u përzunë nga vendlindja dhe pasuritë e tyre, duke kërkuar mirësinë dhe kënaqësinë e Allahut dhe duke ndihmuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij. Pikërisht ata janë besimtarët e sinqertë. Ndërsa ata që banojnë në Medinë dhe që e kanë pranuar besimin qysh më parë, i duan mërgimtarët që vijnë në Medinë dhe në zemrat e tyre nuk ndiejnë kurrfarë rëndimi, për atë, që u është dhënë atyre, por duan t’u bëjnë më mirë mërgimtarëve sesa vetes, edhe pse vetë janë nevojtarë. Kushdo që ruhet nga lakmia e vetvetes, me siguri që do të jetë fitues. Edhe ata që erdhën pas tyre, thonë: “O Zoti ynë, falna ne dhe vëllezërit tanë, të cilët kanë besuar para nesh dhe mos lejo që në zemrat tona të ketë asnjë të keqe ndaj besimtarëve! O Zoti ynë, Ti je vërtet i Butë dhe Mëshirëplotë!””

Ebu Seid el-Hudriu transmeton se Profeti (ﷺ) tha: mos i shani shokët e mi. Edhe sikur dikush prej jush të shpenzonte ar sa mali Uhud, nuk do të arrinte as një mudd, as gjysmën e tij, nga ajo që shpenzoi njëri prej tyre.

Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se njerëzit më të mirë janë brezi i tij, pastaj ata që i ndjekin, pastaj ata që ndjekin të tjerët.

Djali i Aliut, Ibn el-Hanefije, e pyeti babanë e tij se kush ishin njerëzit më të mirë pas të Dërguarit të Allahut (ﷺ). Aliu u përgjigj: Ebu Bekri, pastaj Omeri. Nga frika se Aliu do të përmendte më pas Othmanin, ai pyeti: pastaj ti? Aliu u përgjigj se ishte vetëm një njeri ndër myslimanët.

Ibn Abbasi transmeton se, kur trupi i Omerit u shtri dhe njerëzit u lutën për të, erdhi Aliu, kërkoi mëshirën e Allahut për Omerin dhe tha se asnjë njeri nuk kishte vepra që do t'i donte më shumë për ta takuar Allahun se ato të Omerit. Aliu tha se gjithmonë kishte menduar se Allahu do ta vendoste Omerin me dy shokët e tij, sepse e kishte dëgjuar shpesh Profetin (ﷺ) të thoshte: unë, Ebu Bekri dhe Omeri shkuam; unë, Ebu Bekri dhe Omeri hymë.

Omeri ndau rroba midis grave të Medinës, dhe mbeti një rrobë e mirë. Një burrë i tha t'ia jepte gruas së tij, mbesës së të Dërguarit të Allahut (ﷺ), duke nënkuptuar Umu Kulthumin, vajzën e Aliut. Omeri ia dha në vend të saj Umu Salitit, një gruaje nga ensarët që kishte mbartur kacekë uji për myslimanët në Uhud.

Ukbe ibn el-Harithi transmeton se pas namazit të ikindisë Ebu Bekri e pa el-Hasanin duke luajtur me djemtë dhe e ngriti mbi supe. Ai tha: i ngjan Profetit (ﷺ), jo Aliut. Aliu po buzëqeshte.

Ebu Bekri tha: ruajeni (nderojeni) Muhamedin (ﷺ) nëpërmjet familjes së tij.

Zejd ibn Erkami transmeton se te një vend uji i quajtur Hum, midis Mekës dhe Medinës, Profeti (ﷺ) e lavdëroi Allahun dhe tha se po linte dy gjëra të rënda ndër njerëzit: Librin e Allahut, që përmban udhëzim të drejtë dhe dritë, prandaj kapuni fort pas tij; dhe njerëzit e shtëpisë së tij, duke ua kujtuar njerëzve detyrat e tyre ndaj pjesëtarëve të familjes së tij. Zejdi tha se gratë e Profetit (ﷺ) janë nga shtëpia e tij, por shtëpia që nënkuptohet këtu janë ata të cilëve u është e ndaluar sadakaja: familja e Aliut, e Akilit, e Xhafer dhe e el-Abasit.

“Sigurisht, Ne e kemi shpallur Kuranin dhe, sigurisht, Ne do ta ruajmë atë.”

Ebu Hurejra transmeton se dikush i kërkoi të Dërguarit të Allahut (ﷺ) t'i mallkonte idhujtarët. Ai u përgjigj se nuk ishte dërguar si dikush që mallkon, por si mëshirë.

Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se njerëzit më të mirë janë brezi i tij, pastaj ata që i ndjekin, pastaj ata që ndjekin të tjerët.