A e adhurojnë myslimanët Muhamedin (ﷺ)?

“Thuaj: “Unë nuk mund t’i sjell vetes as dobi, as dëm, përveçse aq sa dëshiron Allahu. Sikur ta dija të padukshmen, do t’i shumoja të mirat dhe nuk do të më prekte asnjë e keqe. Unë jam vetëm paralajmërues dhe sjellës i lajmeve të mira për njerëzit që besojnë”.”

“Thuaj: “Unë jam vetëm një vdekatar si ju, që më është shpallur se Zoti juaj është një Zot i Vetëm. Kështu, kush shpreson takimin me Zotin e vet, le të bëjë vepra të mira dhe të mos i shoqërojë askënd në adhurim Zotit të vet!””

“Dhe Ne nuk të kemi dërguar ty (o Muhamed), veçse si mëshirë për botët.”

Omeri transmeton se e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte: mos më lavdëroni tepër, siç e lavdëruan tepër të krishterët birin e Merjemes; unë jam vetëm një rob, prandaj më quani robi i Allahut dhe i Dërguari i Tij.

Xhabiri transmeton se Profeti (ﷺ), kur ishte i sëmurë, e udhëhoqi namazin ulur, dhe njerëzit pas tij qëndronin në këmbë. Ai u bëri shenjë të uleshin, dhe pastaj u tha se gati sa bënë atë që bëjnë persianët dhe romakët, të cilët qëndrojnë para mbretërve të tyre ndërsa mbretërit ulen, dhe se nuk duhet ta bëjnë.

Aishja transmeton se, kur vdiq Profeti (ﷺ), Omeri ngulmonte se ai nuk kishte vdekur. Ebu Bekri hyri, ia zbuloi fytyrën dhe e puthi, pastaj doli dhe u tha njerëzve: kush e adhuronte Muhamedin, Muhamedi ka vdekur; kush e adhuronte Allahun, Allahu është i gjallë dhe nuk vdes kurrë. Pastaj recitoi Kuranin 39:30 dhe 3:144.

“Muhamedi është vetëm i Dërguar, para të cilit ka pasur edhe të dërguar të tjerë. Nëse ai vdes ose vritet, a mos do të ktheheni ju prapa? Kushdo që kthehet prapa, nuk i bën kurrfarë dëmi Allahut. Dhe Allahu do t’i shpërblejë falënderuesit.”

“Krijues i qiejve dhe i Tokës, Ai ju ka dhënë bashkëshorte nga vetja juaj për t’ju shumuar, si dhe bagëti në çifte. Asgjë nuk i shëmbëllen Atij. Ai i dëgjon të gjitha dhe i sheh të gjitha.”

Ibn Abbasi shpjegon se idhujt e popullit të Nuhut, Vedd, Suva, Jeguth, Jeuk dhe Nesr, mbanin emrat e burrave të drejtë. Kur ata burra vdiqën, populli i tyre ngriti statuja aty ku ata rrinin dhe i emëroi statujat me emrat e tyre. Statujat nuk u adhuruan në fillim; vetëm kur ai brez kishte vdekur dhe arsyeja për to ishte harruar, njerëzit filluan t'i adhurojnë.

Ibn Abbasi transmeton se kur Profeti (ﷺ) erdhi në Mekë nuk hyri në Qabe ndërsa kishte idhuj në të, dhe urdhëroi t'i nxirrnin. Mes gjërave që u hoqën ishin figura të Ibrahimit dhe Ismailit.

Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se bërësit e shëmbëlltyrave do të marrin dënimin më të rëndë nga Allahu.

“Nuk do të kesh perëndi të tjerë përpara meje. Nuk do të bësh për vete asnjë shëmbëlltyrë të gdhendur, as ngjashmëri të asnjë gjëje që është lart në qiell, ose poshtë në tokë, ose në ujin nën tokë: Nuk do të përkulesh para tyre dhe nuk do t'u shërbesh; sepse unë, ZOTI, Perëndia yt, jam një Perëndi xheloz, që e ndëshkoj paudhësinë e etërve mbi bijtë deri në brezin e tretë dhe të katërt të atyre që më urrejnë;”