A u duhet myslimanëve një prift për t'iu afruar Allahut ose për t'u falur?

“Kur robërit e Mi (besimtarë) të pyesin për Mua, (thuaju se) Unë jam afër, i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua. Prandaj, le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua, për të qenë në rrugë të drejtë.”

“Ne e kemi krijuar njeriun dhe, Ne e dimë ç’i pëshpërit atij shpirti i vet. Ne jemi më pranë tij se damari i qafës së vet.”

“Zoti juaj ka thënë: “Lutmuni Mua, se do t’ju përgjigjem! Me të vërtetë, ata që tregohen mendjemëdhenj e nuk duan të Më adhurojnë, do të hyjnë në Xhehenem të poshtëruar”!”

“Ata thanë: “O Zoti ynë! Ne e kemi futur veten në gjynah, prandaj, nëse Ti nuk na fal dhe nuk na mëshiron, ne vërtet që do të jemi nga të humburit”.”

“Ademi mësoi disa fjalë (se si të kërkonte falje) nga Zoti i tij, kështu që Ai ia pranoi pendimin. Sigurisht, Ai i pranon shumë pendimet, Ai është Mëshirëploti.”

“Thuaj: O robërit e Mi, që i keni bërë keq vetes me gjynahe, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut! Allahu, me siguri, i fal të gjitha gjynahet. Vërtet, Ai është Falësi i madh dhe Mëshirëploti.”

“Nuk pranohet pendimi i atyre që vazhdimisht bëjnë të këqija e, kur u afrohet vdekja, atëherë thonë: “Unë tani me të vërtetë po pendohem”. As për ata që vdesin duke qenë jobesimtarë. Për këta, Ne kemi përgatitur dënim të dhembshëm.”

“Fale namazin në mëngjes e mbrëmje dhe në një kohë të natës, sepse veprat e mira i shlyejnë veprat e këqija. Kjo këshillë vlen për ata që i pranojnë këshillat.”

Ebu Hurejra e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte se Allahu e ndau mëshirën në njëqind pjesë, nëntëdhjetë e nëntë i mbajti pranë Vetes dhe një pjesë e zbriti në tokë; nga ajo pjesë e vetme të gjitha krijesat tregojnë mëshirë ndaj njëra-tjetrës, aq sa një pelë e ngre thundrën nga mëza e saj nga frika se mos e shkel. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2752.

Profeti (ﷺ) transmeton se Allahu thotë: Unë jam ashtu siç më mendon robi Im, dhe jam me të kur më kujton; nëse afrohet te Unë një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah, dhe nëse vjen te Unë duke ecur, Unë shkoj te ai duke vrapuar. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2675.

Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ), duke treguar atë që tha Zoti i tij, mësoi: një vepër e mirë e synuar por e pabërë shkruhet si një vepër e mirë e plotë; nëse bëhet, shkruhet dhjetë deri në shtatëqind herë, ose më shumë; një vepër e keqe e synuar por e pabërë shkruhet si një vepër e mirë e plotë; nëse bëhet, shkruhet vetëm si një vepër e keqe. Gjithashtu te Sahih Muslimi 131.

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se askë nuk do ta shpëtojnë veprat e tij. Kur e pyetën nëse kjo e përfshinte edhe atë, tha: as mua, përveç nëse Allahu më mbulon me mëshirën e Tij. Pastaj u tha të bëjnë vepra të mira si duhet, me sinqeritet dhe me masë.

En-Nu'man ibn Beshiri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se lutja është vetë adhurim, dhe pastaj recitoi ajetin në të cilin Allahu thotë: lutmuni Mua dhe Unë do t'ju përgjigjem (Kurani 40:60).

“Vetëm Ty të adhurojmë dhe vetëm prej Teje ndihmë kërkojmë.”

“Në të vërtetë, ata që iu luteni ju, në vend të Allahut, janë robër si ju. Thirrini ata dhe le t’ju përgjigjen, nëse thoni të vërtetën!”

“Vetëm Allahut i takon adhurimi i vërtetë. Sa për ata që marrin mbrojtës të tjerë, përveç Tij, duke thënë: “Ne u lutemi atyre vetëm që të na afrojnë tek Allahu”, Allahu me siguri që do t’i gjykojë për mospajtimet që kanë pasur. Vërtet, Allahu nuk e udhëzon atë që është gënjeshtar e mohues.”

“Thuaj: “Unë nuk mund t’i sjell vetes as dobi, as dëm, përveçse aq sa dëshiron Allahu. Sikur ta dija të padukshmen, do t’i shumoja të mirat dhe nuk do të më prekte asnjë e keqe. Unë jam vetëm paralajmërues dhe sjellës i lajmeve të mira për njerëzit që besojnë”.”

Ebu Hurejra transmeton se kur zbriti ajeti “Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm” (Kurani 26:214), Profeti (ﷺ) thirri Kurejshët, xhaxhain e tij el-Abbasin, hallën e tij Safijen dhe vajzën e tij Fatimen, duke i thënë secilit se nuk mund ta ndihmonte aspak kundër Allahut; Fatimja mund t'i kërkonte çfarë të donte, por ai nuk mund ta ndihmonte aspak kundër Allahut.

“Atë ditë nuk do të bëjë dobi ndërmjetësimi i askujt, përveç ndërmjetësimit të atij, që i jep leje i Gjithëmëshirshmi dhe që i është pranuar fjala.”

“Atyre që do t'ua falni mëkatet, do t'u jenë falur; dhe atyre që do t'ua mbani, do t'u jenë mbajtur.”

“Sepse ka një Perëndi të vetëm dhe një ndërmjetës të vetëm midis Perëndisë dhe njerëzve: njeriu Krisht Jezus;”

“Por ti, kur lutesh, hyr në dhomëzën tënde dhe, si ta kesh mbyllur derën, lutju Atit tënd që është në fshehtësi; dhe Ati yt, që sheh në fshehtësi, do të ta shpërblejë haptazi.”

“Dhe na i fal borxhet tona, sikurse edhe ne ua falim borxhlinjve tanë.”

“Dhe ai u ngrit dhe shkoi te i ati. Por ndërsa ishte ende shumë larg, i ati e pa dhe u prek nga dhembshuria, vrapoi, i ra në qafë dhe e puthi.”

“Kurse tagrambledhësi, duke qëndruar larg, nuk donte as sytë t'i ngrinte drejt qiellit, por rrihte gjoksin duke thënë: O Perëndi, ki mëshirë për mua mëkatarin! Unë po ju them se ky u kthye në shtëpinë e vet i shfajësuar më tepër se tjetri; sepse kushdo që lartëson veten do të ulet, dhe kush ul veten do të lartësohet.”