A nuk janë të gjitha fetë shtigje drejt të njëjtit Zot?

“E quajnë Indra, Mitra, Varuna, Agni, dhe ai është Garutmani qiellor me krahë fisnikë. Atij që është Një, të urtët i japin shumë tituj: e quajnë Agni, Jama, Matarishvan.”

“Unë u shërbej njerëzve në mënyrën në të cilën më afrohen. Në çdo mënyrë, o bir i Prithës! njerëzit ndjekin shtegun tim.”

“Ne nuk besojmë vetëm në tolerancën universale, por i pranojmë të gjitha fetë si të vërteta.”

“Do t'ju citoj, vëllezër, disa vargje nga një himn që e mbaj mend se e kam përsëritur që nga fëmijëria ime më e hershme, dhe që përsëritet çdo ditë nga miliona qenie njerëzore: “Ashtu si rrjedhat e ndryshme, që i kanë burimet në vende të ndryshme, e përziejnë të gjitha ujin e tyre në det, kështu, o Zot, shtigjet e ndryshme që marrin njerëzit sipas prirjeve të ndryshme, sado të ndryshme që duken, të shtrembra a të drejta, të gjitha të çojnë te ti.””

“Kuvendi i tanishëm, që është një nga asambletë më madhështore të mbajtura ndonjëherë, është në vetvete një justifikim, një shpallje para botës e doktrinës së mrekullueshme të predikuar në Gita: ‘Kushdo që vjen tek unë, përmes cilësdo forme që e arrij, të gjithë po përpiqen përmes shtigjeve që në fund të çojnë gjithmonë tek unë.’”

“Në ditët e tij të fundit ai po mendonte të praktikonte mësimet e krishterimit. E kishte parë Jezusin në një vegim, dhe për tri ditë nuk mund të mendonte për asgjë dhe të fliste për asgjë tjetër veç Jezusit dhe dashurisë së Tij. Kishte këtë veçori në të gjitha vegimet e tij: i shihte gjithmonë jashtë vetes, por kur zhdukeshin dukej sikur kishin hyrë në të. Kjo ishte e vërtetë për Ramën, për Shivën, për Kalin, për Krishnën, për Jezusin dhe për çdo zot, hyjneshë apo profet tjetër. Pas gjithë këtyre vegimeve dhe realizimeve të tij të feve të ndryshme, ai arriti në përfundimin se të gjitha fetë janë të vërteta, megjithëse secila prej tyre merr parasysh vetëm një aspekt të Akhanda Saçidanandës, d.m.th. ekzistencës, dijes dhe lumturisë së pandarë dhe të përjetshme. Secila nga këto fe të ndryshme i dukej një rrugë për të arritur te ai Një.”

Biografia e botuar nga urdhri i Ramakrishnës thotë se realizimi i tij i Advaitës i kishte dhënë mendjes së tij një gjerësi që i pranonte të gjitha format e fesë si po aq rrugë për të arritur përsosmërinë. Pak më pas, duke besuar se edhe Islami ishte një mjet për ta realizuar Zotin, ai mori inicimin nga Govinda Rai, një kshatriu që ishte bërë mysliman dhe ndoshta ndiqte sufitë. Sipas fjalëve të tij të transmetuara, ai përsëriste emrin e Allahut, e vishte rrobën si myslimanët, e falte namazin rregullisht dhe nuk kishte asnjë dëshirë qoftë edhe t'i vizitonte perënditë hindu; pas tri ditësh ai e arriti qëllimin e atij përkushtimi. Libri thotë se ai pa së pari një person të ndritshëm me mjekër të gjatë dhe me pamje të rëndë. Pastaj mendja e tij, duke kaluar nëpër realizimin e Brahmanit me atribute, u zhyt më në fund në Brahmanin pa atribute. Shton se ai e mori Islamin pasi kishte arritur përsosmërinë në Advaita, të cilën e quan bazën që qëndron nën të gjitha besimet.

“Sa herë që, o pasardhës i Bharatës! devotshmëria venitet dhe padevotshmëria merr epërsi, unë e krijoj veten. Unë lind epokë pas epoke, për mbrojtjen e të mirëve, për shkatërrimin e keqbërësve dhe për vendosjen e devotshmërisë.”

“Dhe Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne, (dhe ne pamë lavdinë e tij, lavdi si i vetëmlinduri prej Atit,) plot hir dhe të vërtetë.”

“Thuaj: “Ai është Allahu, Një dhe i Vetëm! Allahu është Absoluti, të Cilit i përgjërohet gjithçka në amshim. Ai as nuk lind, as nuk është i lindur. Dhe askush nuk është i barabartë (a i krahasueshëm) me Atë!””

“Ashtu si një njeri, duke i hedhur rrobat e vjetra, vesh të tjera e të reja, ashtu edhe ai që banon në trup (vetja), duke i hedhur trupat e vjetër, shkon në të tjerë e të rinj.”

“Kur i vjen vdekja ndonjërit prej tyre (jobesimtarëve), ai thotë: “O Zoti im, më kthe, që të bëj vepra të mira në botën që kam lënë!” Kurrsesi! Me të vërtetë, kjo është një fjalë të cilën ai (kot) e thotë! Prapa (vdekjes së) tyre do të ketë një (kohë) ndarëse, deri në ditën kur do të ringjallen.”

“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”

“Duke dëshiruar suksesin e veprimeve, njerëzit në këtë botë i adhurojnë hyjnitë, sepse në këtë botë të të vdekshmëve suksesi që prodhon veprimi fitohet shpejt.”

“Ata që janë privuar nga dija prej dëshirave të ndryshme u drejtohen hyjnive të tjera, duke ndjekur rregulla të ndryshme dhe të kontrolluar nga natyrat e tyre. Cilëndo formë (hyjnie) që dëshiron ta adhurojë me besim ndonjë adhurues, ndaj asaj forme unë ia bëj besimin të qëndrueshëm. I pajisur me atë besim, ai kërkon ta kënaqë (hyjninë në) atë (formë), dhe merr prej saj ato gjëra të dobishme që dëshiron, (megjithëse ato) jepen në të vërtetë nga unë. Por fryti i (marrë) kështu prej tyre, që kanë pak gjykim, është kalimtar. Ata që i adhurojnë hyjnitë shkojnë te hyjnitë, dhe adhuruesit e mi, gjithashtu, vijnë tek unë.”

“Edhe ata, o bir i Kuntit! që duke qenë adhurues të hyjnive të tjera adhurojnë me besim, më adhurojnë vetëm mua, (por) në mënyrë të parregullt. Sepse unë jam shijuesi dhe zoti i të gjitha flijimeve. Por ata nuk më njohin vërtet, prandaj bien. Ata që bëjnë zotime për perënditë shkojnë te perënditë; ata që bëjnë zotime për shpirtrat e të parëve shkojnë te shpirtrat e të parëve; ata që adhurojnë bhutat shkojnë te bhutat; dhe po ashtu ata që më adhurojnë mua vijnë tek unë.”

“D.m.th. kthehen në botën e të vdekshmëve.”

“Ata që i njohin tri (degët e) dijes, që pinë lëngun e Somës, mëkatet e të cilëve janë larë, ofrojnë flijime dhe më luten për një kalim në qiell; dhe, duke arritur në botën e shenjtë të zotit të perëndive, shijojnë në krahinat qiellore kënaqësitë qiellore të perëndive. Dhe pasi e kanë shijuar atë botë të madhe qiellore, hyjnë në botën e të vdekshmëve kur merita (e tyre) shterohet. Kështu ata që dëshirojnë objekte dëshire dhe u drejtohen urdhëresave të tri (Vedave), marrin (si fryt) të shkuarit dhe të ardhurit. Atyre njerëzve që më adhurojnë, duke medituar për mua dhe për askënd tjetër, dhe që janë vazhdimisht të përkushtuar, unë u jap dhurata të reja dhe u ruaj atë që kanë fituar.”

“Nga këta, ai që zotëron dijen, që është gjithmonë i përkushtuar, dhe adhurimi i të cilit (i drejtohet) vetëm një (Qenieje), çmohet më i larti. Sepse për njeriun me dije unë jam i dashur mbi të gjitha, dhe ai është i dashur për mua. Të gjithë këta janë fisnikë. Por njeriun me dije unë e mbaj si vetveten time. Sepse ai, me veten e tij të përkushtuar ndaj abstraksionit, më ka marrë mua si qëllimin mbi të cilin nuk ka asgjë më të lartë. Në fund të shumë jetëve, njeriu me dije më afrohet mua, (duke besuar) se Vasudeva është gjithçka. Një njeri i tillë me shpirt të lartë është shumë i vështirë të gjendet.”

“Duke i braktisur të gjitha detyrat, eja tek unë si strehimi (yt) i vetëm. Unë do të të çliroj nga të gjitha mëkatet. Mos u pikëllo.”

“ata u quajtën arhata, nga shprehja që ai kishte përdorur: ‘Ju jeni të denjë (arhatha) për këtë doktrinë të madhe’; domethënë, për doktrinat e rreme që ai i bindi t'i përqafonin. Armiqtë e perëndive, të shtyrë kështu të braktisnin fenë e Vedave nga personi mashtrues i dërguar nga Vishnu, u bënë nga ana e tyre mësues të të njëjtave herezi dhe i shthurën të tjerët; dhe këta, nga ana e tyre, duke ua përcjellë parimet e tyre të tjerëve, prej të cilëve ato u përhapën edhe më tej, Vedat u braktisën brenda një kohe të shkurtër nga shumica e racës daitja.”

“Pastaj, kur të fillojë Kali, Ai do të lindë ndër kikatët si Buda, bir i Anxhanës, për t'i mashtruar armiqtë e perëndive.”

“Kështu, pohimi i atyre (advaita-vadinëve), në etjen e tyre për t'u bërë një me Zotin Suprem, se përsosmëria supreme e Vishnut është si një mirazh, është sikur të prisnin gjuhën në përpjekje për të marrë një banane të mirë, sepse del se, duke e fyer këtë Vishnu suprem, ata duhet të hyjnë në ferrin e errësirës së verbër (andha-tamasa).”

“S’ka detyrim në fe, sepse tashmë është dalluar e drejta nga e shtrembra! Ai që mohon idhujt (dhe gjithçka që adhurohet në vend të Allahut) dhe beson në Allahun, ka siguruar lidhjen më të fortë, e cila nuk këputet kurrë. Allahu dëgjon dhe di gjithçka.”

“Thuaj: “O ju jobesimtarë! Unë nuk adhuroj çfarë ju adhuroni dhe ju nuk jeni adhurues të Atij që unë adhuroj. Unë nuk do të jem kurrë adhurues i atyre që ju i adhuroni dhe as ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj! Ju keni fenë tuaj, ndërsa unë kam fenë time!””

“Mos i shani idhujt që ata i adhurojnë në vend të Allahut, në mënyrë që ata të mos e shajnë Allahun armiqësisht nga padija. Kështu, Ne ia paraqesim të bukura çdo populli veprat e veta. Pastaj, ata do të kthehen te Zoti i tyre, i Cili do t’i lajmërojë për gjithçka që kanë bërë.”

“Allahu nuk ju ndalon të silleni mirë dhe të jeni të drejtë ndaj atyre që nuk luftojnë kundër jush për shkak të fesë dhe që nuk ju dëbojnë prej shtëpive tuaja. Me të vërtetë, Allahu i do të drejtët.”

“Thuaj: “Thirrni Allahun ose thirrni të Gjithëmëshirshmin, me cilindo emër që ta thirrni ju Atë, Ai ka emrat më të bukur. Gjatë namazit, mos lexo (Kuran) me zë të lartë dhe as me zë tepër të ulët, por kërko një rrugë të mesme.””

“Allahut i përkasin emrat më të bukur, andaj thirreni Atë (lutjuni Atij) me to dhe largohuni nga ata që i shtrembërojnë emrat e Tij. Ata do të ndëshkohen për çfarë kanë vepruar.”

“Ne nuk kemi nisur asnjë të dërguar para teje, që të mos i kemi shpallur se: “S’ka zot tjetër përveç Meje, andaj më adhuroni (vetëm) Mua!””

“Ne të kemi dërguar ty me të Vërtetën, për të sjellë lajme të mira dhe për të paralajmëruar; nuk ka pasur asnjë popull që të mos i ketë ardhur paralajmërues.”

“Edhe para teje (o Muhamed) Ne kemi nisur të dërguar, për disa prej të cilëve të kemi treguar ty e për disa të tjerë nuk të kemi treguar. Asnjë i dërguar nuk mund të sjellë ndonjë mrekulli, veçse me lejen e Allahut. Dhe kur të vijë urdhri i Allahut, do të gjykohet me drejtësi e atëherë, jobesimtarët kokëfortë do të shkatërrohen.”

“Nëse ju dyshoni në atë që ia kemi zbritur robit tonë (Muhamedit a.s.), atëherë hartoni një sure të ngjashme me atë që ia kemi shpallur atij! Thirrni në ndihmë edhe dëshmitarët tuaj (që i adhuroni) në vend të Allahut, nëse jeni të sinqertë.”

“Sigurisht, Ne e kemi shpallur Kuranin dhe, sigurisht, Ne do ta ruajmë atë.”