Përgjigje e shkurtër
Jo, jo si i dashur apo e dashur. Islami e ruan afërsinë dhe marrëdhënien seksuale për martesën, dhe u thotë besimtarëve as të mos i afrohen seksit jashtë saj. Por askujt nuk i kërkohet të martohet me një të panjohur. Një burrë dhe një grua që po mendojnë seriozisht të martohen me njëri-tjetrin mund të takohen ballë për ballë dhe të flasin, për sa kohë që nuk mbeten kurrë vetëm. Dikush nga familja e saj ulet me ta si shoqërues. Zakonisht ky është një i afërm i ngushtë mashkull me të cilin ajo nuk mund të martohet kurrë (mahrem), si babai, vëllai apo xhaxhai i saj. Ai kujdeset për të, e ndihmon ta gjykojë burrin dhe e mban takimin të ndershëm. Islami i rregullon gjërat në këtë mënyrë për ta ruajtur seksin për martesën. Kjo i mbron njerëzit nga përdorimi dhe braktisja, nga një fëmijë që vjen pa një baba të përkushtuar dhe një nënë e lënë ta rritë vetëm, nga zemrat e thyera që lënë pas ndarjet, dhe nga infeksionet që përcillen me seksin. Nëse të dy përshtaten, martohen. Dashuria nuk është problemi. Islami pranon se të gjithë kemi dëshira dhe kemi nevojë për dashuri e shoqëri, sepse Zoti na krijoi kështu. Ndaj i nxit njerëzit të martohen kur janë gati në trup dhe në mendje dhe kur e lejon ligji i vendit të tyre, dhe i jep dashurisë një shtëpi të sigurt në martesë, ku Kurani thotë se Zoti vë dashuri dhe mëshirë midis burrit dhe gruas.
Shpjegimi i plotë
Jo si i dashur apo e dashur
Kurani nuk e ndalon vetëm seksin jashtë martesës. Ai thotë: “Dhe mos iu qasni kurvërisë, se ajo është shfrenim dhe rrugë e shëmtuar!” Pra, Islami e mbyll edhe rrugën, jo vetëm fundin e saj. Kur Kurani flet për martesën, thotë se burri duhet të kërkojë grua me ndershmëri, “e jo duke bërë kurvëri, as duke i marrë për dashnore”. Arabishtja flet për marrjen e shokëve të fshehtë. Kjo është afër asaj që njerëzit sot e quajnë i dashur apo e dashur. Kurani u thotë gjithashtu burrave besimtarë, dhe pastaj grave besimtare, të ulin shikimin dhe ta ruajnë nderin. Ndaj një marrëdhënie private dhe romantike pa plan apo premtim martese nuk është rruga islame.
“Dhe mos iu qasni kurvërisë, se ajo është shfrenim dhe rrugë e shëmtuar!”
“Sot ju janë lejuar gjërat e mira e të pastra. Ju janë lejuar edhe ushqimet e ithtarëve të Librit; po ashtu, edhe ushqimet tuaja janë të lejuara për ata. Të lejuara për ju janë femrat e ndershme besimtare dhe femrat e ndershme të atyre që u është dhënë Libri para jush, nëse ju u jepni pajën e kurorëzimit, duke u martuar me ato, e jo duke bërë kurvëri, as duke i marrë për dashnore. Kushdo që mohon besimin, veprat e tij do të zhvlerësohen dhe në jetën tjetër ai do të jetë i dështuar.”
“Thuaju besimtarëve që të ulin shikimet e tyre (nga e ndaluara) dhe ta ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme)! Kjo është më mirë për ta! Me të vërtetë, Allahu është i Dijshëm për atë që bëjnë ata.”
“Thuaju besimtareve që të ulin shikimet e tyre (nga e ndaluara), ta ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme) dhe të mos i shfaqin stolitë e tyre, përveç atyre që janë të dukshme. Le t’i mbulojnë kraharorët me mbulesat e tyre (të kokës) dhe të mos ua shfaqin stolitë e tyre, përveçse bashkëshortëve të tyre ose baballarëve të tyre, ose vjehërrve të tyre, ose bijve të tyre, ose djemve të bashkëshortëve të tyre, ose vëllezërve apo djemve të vëllezërve të tyre, ose djemve të motrave a grave të tyre, ose atyre që i kanë nën zotërim (si skllave), ose shërbëtorëve që nuk kanë epsh ndaj femrave apo fëmijëve që nuk i dinë ngacmimet e femrave. Dhe të mos i rrahin këmbët (për tokë), në mënyrë që të mos duken stolitë e tyre të fshehta. Të gjithë ju, o besimtarë, kthehuni tek Allahu të penduar, që të arrini shpëtimin!”
Takimi me një shoqërues
Islami nuk u kërkon njerëzve të martohen symbyllur. Një njeri i tha Profetit (ﷺ) se kishte rënë dakord të martohej me një grua. Profeti (ﷺ) e pyeti nëse e kishte parë. Kur ai tha jo, Profeti (ﷺ) i tha të shkonte ta shikonte. Kur një shok tjetër, el-Mugireja, kërkoi të martohej me një grua, Profeti (ﷺ) i tha ta shikonte, sepse kjo kishte më shumë gjasa të sillte harmoni të qëndrueshme midis tyre. Ndaj një burrë dhe një grua që po mendojnë për martesë mund të takohen ballë për ballë, ta shohin njëri-tjetrin dhe të flasin. Ata takohen në shtëpinë e familjes së saj ose në një vend publik, me një shoqërues të pranishëm, dhe kurrë vetëm. Mund të flasin hapur për atë që ka rëndësi: besimin dhe namazin, karakterin, shpresat, punën dhe paratë, ku do të jetonin, fëmijët dhe familjen. Secili mund të pyesë edhe njerëzit që e njohin mirë tjetrin. Dhe askush nuk mund të martohet kundër vullnetit të vet. Profeti (ﷺ) tha se një grua nuk martohet pa pëlqimin e saj.
Ebu Hurejra transmeton se një njeri i tha Profetit (ﷺ) se kishte rënë dakord të martohej me një grua nga ensarët. Profeti (ﷺ) e pyeti nëse e kishte parë. Ai tha jo, dhe Profeti (ﷺ) i tha të shkonte ta shikonte.
El-Mugire ibn Shube kërkoi të martohej me një grua, dhe Profeti (ﷺ) i tha ta shikonte, sepse kjo kishte më shumë gjasa të sillte harmoni të qëndrueshme midis tyre të dyve.
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se asnjë burrë nuk duhet të mbetet vetëm me një grua përveç në praninë e një mahremi (një të afërmi të ngushtë me të cilin ajo nuk mund të martohet), dhe se asnjë grua nuk duhet të udhëtojë përveç me një mahrem.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se një grua që ka qenë e martuar më parë nuk martohet përsëri pa u konsultuar, dhe një virgjëreshë nuk martohet pa lejen e saj.
Kush është shoqëruesi, dhe pse
Profeti (ﷺ) tha se asnjë burrë nuk duhet të mbetet vetëm me një grua përveç nëse është me të një mahrem i saj. Mahrem është një i afërm i ngushtë mashkull me të cilin ajo nuk mund të martohet kurrë, si babai, vëllai, xhaxhai apo djali i rritur i saj. Ndaj shoqëruesi zakonisht është njëri nga këta burra, shpesh babai apo vëllai i saj, dhe shpesh ulen edhe pjesëtarë të tjerë të familjes. Ka arsye të mira që të jetë dikush i tillë. Ai kujdeset për të dhe e njeh. Ai vetë nuk mund të martohet kurrë me të, ndaj nuk ka asnjë interes të vetin. Ai mund ta gjykojë burrin ashtu si do ta gjykonte një burrë tjetër: nëse është i ndershëm, serioz dhe me karakter të mirë, dhe nëse e ka vërtet seriozisht me martesën. Ai mund të bëjë pyetjet që asaj mund t'i vijë rëndë t'i bëjë. Dhe një burrë që ka qëllime të mira nuk ka arsye ta shmangë familjen e saj. Profeti (ﷺ) tha gjithashtu se sa herë që një burrë mbetet vetëm me një grua, i treti i tyre është shejtani. Vetmia është vendi ku tundimi është më i fortë. Me një shoqërues të pranishëm, të dy mund të flasin lirisht, dhe askush nuk mund të pretendojë më vonë se ndodhi diçka kur nuk ndodhi.
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se asnjë burrë nuk duhet të mbetet vetëm me një grua përveç në praninë e një mahremi (një të afërmi të ngushtë me të cilin ajo nuk mund të martohet), dhe se asnjë grua nuk duhet të udhëtojë përveç me një mahrem.
Ibn Omeri transmeton se Omeri, duke mbajtur hutbe në el-Xhabije, përcolli atë që u kishte thënë Profeti (ﷺ). Ndër të: sa herë që një burrë mbetet vetëm me një grua, i treti i tyre është shejtani.
Një e dashur apo një i dashur, pa plan martese
Të qenët vetëm bashkë
Takimi për të parë dhe për të folur me dikë me të cilin mendoni të martoheni
Me një shoqërues, në shtëpinë e familjes së saj apo në një vend publik
Martesa e kujtdo kundër vullnetit të tij
Falja e namazit për udhëzim (istikhare)
Pse Islami e ruan seksin për martesën
Kurani e quan kurvërinë shfrenim dhe rrugë të shëmtuar, dhe dëmi është i lehtë për t'u parë. Në një marrëdhënie pa përkushtim, njëri mund ta marrë afërsinë dhe pastaj të largohet. Shumë shpesh një burrë e përdor një grua për seks dhe pastaj e lë, të lënduar dhe ndonjëherë shtatzënë. Një fëmijë mund të lindë atëherë pa një baba të përkushtuar, dhe një nënë e lënë ta rritë fëmijën vetëm. Në martesë, burri merr detyra të qëndrueshme ndaj gruas dhe fëmijëve të tij: Kurani ia ngarkon babait koston e ushqimit dhe të veshjes së fëmijës. Seksi jashtë një martese besnike përhap gjithashtu infeksione. Organizata Botërore e Shëndetësisë thotë se më shumë se 1 milion infeksione seksualisht të transmetueshme që shërohen merren çdo ditë në mbarë botën ndër njerëzit e moshës 15 deri në 49 vjeç, dhe se shumica e tyre nuk shkaktojnë simptoma. Kur dy njerëz e ruajnë veten për njëri-tjetrin, këto infeksione kanë shumë më pak mundësi të përhapen. Ka edhe zemrën. Takimet shpesh do të thonë një ndarje pas tjetrës, dhe çdo ndarje lë pas një zemër të thyer. Krahasimet dhe kujtimet e vjetra mund t'i ndjekin njerëzit në martesë. Islami e mbyll derën para se të fillojë ndonjë nga këto. Asgjë nga këto nuk është faj për ndonjë fëmijë. Kurani thotë se askush nuk e mbart barrën e gjynahut të tjetrit.
“Dhe mos iu qasni kurvërisë, se ajo është shfrenim dhe rrugë e shëmtuar!”
“Nënat le t’u japin gji fëmijëve të tyre dy vjet, për ata që duan t’ia plotësojnë dhënien e gjirit. Babai i fëmijës ka për detyrë, sipas mundësisë së tij, që t’i sigurojë si duhet ushqim dhe veshmbathje. Nuk ngarkohet askush përtej mundësisë që ka: nëna le të mos dëmtohet për shkak të fëmijës së saj e as babai të mos dëmtohet për shkak të tij. Edhe trashëgimtari ka të njëjtat detyrime për të gjitha këto. Por, nëse pas këshillimit, ata vendosin me pëlqim të ndërsjellë që ta ndajnë fëmijën nga gjiri, kjo nuk është gjynah për ata. Po ashtu, nuk është gjynah për ju nëse doni t’i gjeni fëmijës suaj ndonjë mëndeshë, me kusht që t’ia jepni atë që e keni menduar, sipas rregullave. Ta keni frikë Allahun dhe dijeni se Allahu i sheh mirë të gjitha punët që bëni ju.”
Më shumë se 1 milion infeksione seksualisht të transmetueshme që shërohen merren çdo ditë në mbarë botën te njerëzit e moshës 15 deri në 49 vjeç, dhe shumica e tyre nuk kanë simptoma.
“Thuaj: A mos vallë do të kërkoj unë tjetër zot, përveç Allahut, kur Ai është Zoti i gjithçkaje? Kushdo që bën diçka, punon për vete dhe askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit. Pastaj të gjithë do të ktheheni te Zoti juaj dhe Ai do t’ju tregojë për kundërshtitë që kishit mes jush.”
Dëshira është pjesë e mënyrës si na krijoi Zoti
Islami nuk shtiret sikur njerëzit nuk kanë dëshira. Çdo qenie njerëzore ndien dëshirë dhe ka nevojë për dashuri e shoqëri, dhe Zoti na krijoi kështu. Kurani thotë se Ai krijoi për ne bashkëshortë që të gjejmë qetësi pranë tyre. Ai i quan burrin dhe gruan petk për njëri-tjetrin: “Ato janë petk për ju e ju jeni petk për ato.” Ndaj Islami nuk i kërkon askujt t'i shtypë këto ndjenja. I nxit të martohen kur janë gati në trup dhe në mendje, dhe kur e lejon ligji i vendit të tyre. Atëherë dëshira ka një shtëpi të sigurt: një martesë besnike dhe të dashur, të ndërtuar mbi tërheqje, dashuri dhe besim. Edhe tërheqja ka rëndësi, prandaj Profeti (ﷺ) i tha një burri ta shikonte gruan para se të martohej me të. Profeti (ﷺ) madje tha se intimiteti i burrit me gruan e tij është sadaka që sjell shpërblim, sepse është i lejuar.
“Dhe një prej shenjave të Tij është që prej jush krijoi për ju bashkëshortet tuaja, që të qetësoheni pranë tyre, duke vënë ndërmjet jush dashuri dhe mëshirë. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, për njerëzit që mendojnë.”
“Tani është e lejuar për ju që, gjatë netëve të agjërimit, të shkoni me bashkëshortet tuaja. Ato janë petk për ju e ju jeni petk për ato. Allahu e di mirë se ju e keni mashtruar veten (duke shkuar me gratë para se të zbriste lejimi), por Allahu e ka pranuar pendimin tuaj dhe jua ka falur gabimin. Prandaj, ju lejohet bashkimi me bashkëshortet tuaja dhe tani kërkoni atë që ka caktuar Allahu për ju. Dhe hani e pini derisa të dallohet fija e bardhë (bardhësia) e agimit nga fija e zezë (errësira e natës), pastaj plotësojeni agjërimin derisa të bjerë mbrëmja. Mos iu afroni atyre (bashkëshorteve) gjatë kohës kur mbylleni për adhurim në xhami! Këta janë kufijtë e Allahut, prandaj mos iu afroni atyre! Kështu, pra, Allahu ua shpjegon njerëzve urdhëresat e veta, që ata të ruhen nga të këqijat.”
Ebu Hurejra transmeton se një njeri i tha Profetit (ﷺ) se kishte rënë dakord të martohej me një grua nga ensarët. Profeti (ﷺ) e pyeti nëse e kishte parë. Ai tha jo, dhe Profeti (ﷺ) i tha të shkonte ta shikonte.
Ebu Dherri transmeton se disa shokë të varfër thanë se të pasurit po i merrnin të gjitha shpërblimet. Profeti (ﷺ) u tha se çdo lavdërim i Zotit është sadaka, po ashtu urdhërimi i së mirës dhe ndalimi i së keqes, dhe se në intimitetin e burrit me gruan e tij ka gjithashtu një sadaka. Ata pyetën nëse burri shpërblehet për plotësimin e dëshirës së tij. Ai tha: nëse e plotësonte në mënyrë të ndaluar, a nuk do të mbante gjynah? Pra, kur e plotëson në mënyrë të lejuar, ka shpërblim.
Këshilla për këdo që kërkon të martohet
Zgjidhni së pari për besimin dhe karakterin. Profeti (ﷺ) tha se një grua martohet për pasurinë, pozitën e familjes, bukurinë apo besimin e saj, dhe i tha burrit të zgjidhte atë me besim. Myslimanët e zbatojnë të njëjtën gjë kur një grua zgjedh burrë. Faleni namazin për udhëzim (istihare), që Profeti (ﷺ) e mësoi për çdo vendim. Mbajini edhe mesazhet dhe thirrjet të hapura, sepse të njëjtat arsye vlejnë në telefon si në një dhomë. Përfshijini të dyja familjet herët, dhe mos i zgjatni gjërat. Profeti (ﷺ) u tha të rinjve se kush ka mundësi të martohet, le të martohet, sepse martesa e ndihmon njeriun ta ulë shikimin dhe ta ruajë nderin, dhe se kush nuk mundet, le të agjërojë. Kurani i thotë gjithashtu bashkësisë t'i ndihmojë beqarët të martohen. Për këshilla për situatën tuaj, pyesni një dijetar të kualifikuar.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se një grua martohet për katër gjëra: për pasurinë e saj, për pozitën e familjes së saj, për bukurinë e saj dhe për fenë e saj; prandaj fito atë me fe, përndryshe do të jesh i humburi. El-Buhariu e vendos në kapitullin “Të barabartët në fe”.
Xhabiri transmeton se Profeti (ﷺ) ua mësonte shokëve të tij lutjen për udhëzim (istihare) në çdo çështje, ashtu siç ua mësonte suret e Kuranit. Kush ka ndër mend të bëjë diçka, fal dy rekate përtej atyre të detyrueshme. Pastaj i kërkon Zotit me dijen dhe fuqinë e Tij, sepse Zoti mundet e ai nuk mundet, Zoti di e ai nuk di, dhe Zoti e di të fshehtën. Nëse Zoti e di se çështja është e mirë për të në fenë e tij, në jetesën e tij dhe në përfundimin e saj, i kërkon Zotit t'ia caktojë. Nëse Zoti e di se është e keqe për të, i kërkon Zotit ta largojë prej tij dhe t'i caktojë të mirën kudo që të jetë.
Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) u tha të rinjve që ishin me të: kush prej jush ka mundësi të martohet, le të martohet, sepse kjo e ndihmon ta ulë shikimin dhe ta ruajë nderin; dhe kush nuk mundet, le të agjërojë.
“I martoni të pamartuarit dhe të pamartuarat ndër ju, si dhe skllevërit dhe skllavet tuaja që janë besimtarë të ndershëm! Nëse janë të varfër, Allahu, do t’i begatojë ata me dhuntinë e Tij; Allahu është i Gjerë në mirësi dhe i Gjithëdijshëm.”
Dashuria ka një shtëpi
Islami nuk e trajton dashurinë si gjynah. E nxit dashurinë, dhe dëshiron që ajo të rritet aty ku është e sigurt: në një martesë, ku të dy kanë bërë një premtim para Zotit dhe familjeve të tyre. Kurani e quan martesën një nga shenjat e Zotit: “prej jush krijoi për ju bashkëshortet tuaja, që të qetësoheni pranë tyre, duke vënë ndërmjet jush dashuri dhe mëshirë”. Ajo që ndalon Islami nuk është dashuria, por marrja e asaj që i përket martesës pa përkushtimin e martesës.
“Dhe një prej shenjave të Tij është që prej jush krijoi për ju bashkëshortet tuaja, që të qetësoheni pranë tyre, duke vënë ndërmjet jush dashuri dhe mëshirë. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, për njerëzit që mendojnë.”
Këndvështrime
Duhet të dalësh në takime për ta njohur dikë
Kritikët thonë se nuk mund ta dish nëse i përshtatesh dikujt derisa të kesh dalë në takime me të. Martesa pa këtë, thonë ata, është kumar, dhe një shoqërues vetëm pengon.
Pa takime, njerëzit martohen me dikë që nuk e njohin vërtet.
Kundërpërgjigje
Islami nuk e ndalon njohjen e dikujt, vetëm të mbeturit vetëm bashkë. Një burrë dhe një grua mund të takohen ballë për ballë, të flasin me një shoqërues të pranishëm, dhe të pyesin për njëri-tjetrin. Profeti (ﷺ) i tha një burri ta shikonte gruan me të cilën donte të martohej, sepse kjo kishte më shumë gjasa të sillte harmoni të qëndrueshme midis tyre. Ajo që Islami e ruan për martesën është afërsia që i përket asaj.
Një shoqërues është i vjetëruar, sepse të rriturit mund të vendosin vetë.
Kundërpërgjigje
Shoqëruesi nuk vendos për të. Asnjë grua nuk mund të martohet pa pëlqimin e saj, ndaj zgjedhja mbetet e saja. Ai është aty që të dy të mos mbeten kurrë vetëm, ku tundimi është më i fortë, dhe për t'u kujdesur për të. Profeti (ﷺ) tha se sa herë që një burrë mbetet vetëm me një grua, i treti i tyre është shejtani.
Pikëpamja islame
Islami nuk ka të dashur apo të dashura. E ruan seksin për martesën, dhe i mbyll dyert që të çojnë atje, si të mbeturit vetëm bashkë. Një burrë dhe një grua që mendojnë për martesë mund të takohen ballë për ballë me një shoqërues, zakonisht një të afërm të ngushtë mashkull të saj, dhe ta njohin njëri-tjetrin hapur. Askush nuk mund të martohet pa pëlqimin e vet. Islami e nxit dashurinë, dhe i jep shtëpinë e saj në martesë, ku Zoti vë dashuri dhe mëshirë midis burrit dhe gruas.
Kurani ndalon afrimin te kurvëria.
Profeti (ﷺ) tha se asnjë burrë nuk duhet të mbetet vetëm me një grua përveç nëse është i pranishëm një i afërm i ngushtë i saj.
Profeti (ﷺ) tha se sa herë që një burrë mbetet vetëm me një grua, i treti i tyre është shejtani.
Profeti (ﷺ) u tha burrave ta shikonin gruan me të cilën donin të martoheshin, sepse kjo kishte më shumë gjasa të sillte harmoni të qëndrueshme.
Një grua nuk martohet pa pëlqimin e saj.
Profeti (ﷺ) i nxiti të rinjtë të martoheshin kur të kishin mundësi.
Profeti (ﷺ) tha se intimiteti midis burrit dhe gruas është sadaka që sjell shpërblim.