Jawapan ringkas
Anda menjadi seorang Muslim dengan mengucapkan, dan bermaksud, bahawa tiada tuhan melainkan Allah (﷾) dan bahawa Muhammad (ﷺ) ialah Rasul Allah (﷾). Anda mengucapkannya dengan mengetahui maksudnya. Ini dipanggil syahadah, yang pertama daripada lima rukun Islam. Ia tidak memerlukan bayaran, dan tidak memerlukan paderi atau tempoh menunggu. Ia pintu masuk kepada satu cara hidup yang lengkap, yang dipelajari oleh seorang Muslim baharu langkah demi langkah. Islam mengajar bahawa memeluknya menghapuskan semua dosa yang lalu. Pernah seorang lelaki teragak-agak, takut akan apa yang telah dilakukannya. Nabi (ﷺ) memberitahunya bahawa Islam menghapuskan segala yang sebelumnya. Al-Quran menyuruh semua yang telah menzalimi diri mereka sendiri supaya tidak berputus asa daripada rahmat Allah (﷾). Seorang Kristian yang menjadi Muslim tidak meninggalkan Isa. Dia memelihara iman yang diajarkan oleh Isa: menyembah Tuhan yang satu dan benar, dan beriman kepada rasul-rasul yang diutus Tuhan.
Penjelasan penuh
Kata-kata yang menjadikan seseorang Muslim
Al-Quran berkata: ketahuilah bahawa tiada tuhan melainkan Allah (﷾). Nabi (ﷺ) menyebut penyaksian dua bahagian itu sebagai yang pertama daripada lima perkara yang di atasnya Islam dibina. Baginda mengutus Mu'az, salah seorang sahabatnya, ke sebuah negeri yang didiami Ahli Kitab, iaitu orang Yahudi dan Kristian. Baginda menyuruh Mu'az mengajak mereka dahulu kepada penyaksian ini, dan barulah kemudian mengajar mereka solat dan zakat. Baginda juga bersabda bahawa sesiapa yang mati dalam keadaan mengetahui bahawa tiada tuhan melainkan Allah (﷾) akan masuk syurga. Maka seseorang mengucapkan kata-kata itu dengan mengetahui maksudnya, dan mengucapkannya dari hati. Halaman ‘Syahadah’ di laman ini memberikan kata-kata itu dan apa yang datang selepasnya.
“Oleh itu, maka tetapkanlah pengetahuanmu dan keyakinanmu (wahai Muhammad) bahawa sesungguhnya tiada Tuhan yang berhak disembah melainkan Allah, dan mintalah ampun kepadaNya bagi salah silap yang engkau lakukan, dan bagi dosa-dosa orang-orang yang beriman - lelaki dan perempuan; dan (ingatlah), Allah mengetahui akan keadaan gerak-geri kamu (di dunia) dan keadaan penetapan kamu (di akhirat).”
Ibn Umar meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda Islam dibina di atas lima perkara: bersaksi bahawa tiada tuhan melainkan Allah dan bahawa Muhammad ialah Rasul Allah, mendirikan solat, menunaikan zakat, menunaikan haji, dan berpuasa pada bulan Ramadan.
Ibn Abbas meriwayatkan, melalui hamba yang dimerdekakannya Abu Ma'bad, bahawa apabila Nabi (ﷺ) mengutus Mu'az ke Yaman, baginda memberitahunya bahawa dia akan pergi kepada satu kaum Ahli Kitab. Dia hendaklah mula-mula mengajak mereka bersaksi bahawa tiada tuhan melainkan Allah dan bahawa Muhammad ialah Rasul-Nya. Hanya jika mereka menerimanya barulah dia mengajar mereka solat lima waktu, dan kemudian zakat (sedekah yang wajib).
Uthman meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda sesiapa yang mati dalam keadaan mengetahui bahawa tiada tuhan melainkan Allah akan masuk syurga.
Tiada bayaran dan tiada perantara
Islam tidak mempunyai kepaderian dan tiada bayaran. Tiada upacara yang perlu ditunggu oleh seseorang. Al-Quran berkata Tuhan itu dekat dan memperkenankan doa orang yang menyeru-Nya. Ia berkata Dia lebih dekat kepada seseorang daripada urat lehernya sendiri. Ramai Muslim baharu mengucapkan kata-kata itu di hadapan orang Islam yang lain, supaya mereka dapat disambut. Tetapi al-Quran tidak meletakkan sesiapa pun antara seseorang dengan Tuhan.
“Dan apabila hamba-hambaKu bertanya kepadamu mengenai Aku maka (beritahu kepada mereka): sesungguhnya Aku (Allah) sentiasa hampir (kepada mereka); Aku perkenankan permohonan orang yang berdoa apabila ia berdoa kepadaKu. Maka hendaklah mereka menyahut seruanku (dengan mematuhi perintahKu), dan hendaklah mereka beriman kepadaKu supaya mereka menjadi baik serta betul.”
“Dan demi sesungguhnya, Kami telah mencipta manusia dan Kami sedia mengetahui apa yang dibisikkan oleh hatinya, sedang (pengetahuan) Kami lebih dekat kepadanya daripada urat lehernya,”
Masa lalu dihapuskan
Amr bin al-As datang kepada Nabi (ﷺ) untuk memeluk Islam, kemudian menarik balik tangannya. Dia mahu memastikan dia akan diampunkan. Nabi (ﷺ) bertanya kepadanya tidakkah dia tahu bahawa Islam menghapuskan segala yang datang sebelumnya. Al-Quran menyuruh semua yang telah menzalimi diri mereka sendiri supaya tidak berputus asa daripada rahmat Allah (﷾). Ia menjanjikan bahawa Tuhan menggantikan kejahatan orang yang bertaubat, beriman dan beramal soleh dengan kebaikan. Nabi (ﷺ) juga bersabda bahawa sesiapa yang berpegang kepada penyaksian itu hingga mati akhirnya akan masuk syurga, walaupun selepas dosa-dosa besar.
Amr bin al-As, ketika hampir mati, berkata bahawa sebelum Islam tiada sesiapa yang lebih dibencinya daripada Nabi (ﷺ), dan dia pernah ingin membunuh baginda. Dia menceritakan bagaimana dia datang kepada Nabi untuk memeluk Islam. Dia meminta Nabi menghulurkan tangan kanan baginda supaya dia dapat berbaiah, kemudian menarik balik tangannya sendiri. Apabila ditanya mengapa, dia berkata dia mahukan satu syarat: bahawa dia diampuni. Nabi bertanya sama ada dia tidak tahu bahawa Islam menghapuskan segala sesuatu yang datang sebelumnya.
“Katakanlah (wahai Muhammad): Wahai hamba-hambaKu yang telah melampaui batas terhadap diri mereka sendiri (dengan perbuatan-perbuatan maksiat), janganlah kamu berputus asa dari rahmat Allah, kerana sesungguhnya Allah mengampunkan segala dosa; sesungguhnya Dia lah jua Yang Maha Pengampun, lagi Maha Mengasihani.”
“Kecuali orang yang bertaubat dan beriman serta mengerjakan amal yang baik, maka orang-orang itu, Allah akan menggantikan (pada tempat) kejahatan mereka dengan kebaikan; dan adalah Allah Maha Pengampun, lagi Maha Mengasihani.”
Abu Dzar meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda Jibril membawa kepada baginda khabar gembira bahawa sesiapa daripada umat baginda yang mati tanpa menyekutukan sesuatu pun dengan Allah akan masuk syurga. Abu Dzar bertanya: walaupun dia berzina dan mencuri? Nabi bersabda: walaupun dia berzina dan mencuri.
Abu Dzar meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda bahawa sesiapa yang mengucapkan tiada tuhan melainkan Allah, dan mati dalam keadaan berpegang kepadanya, akan masuk syurga. Abu Dzar bertanya: walaupun dia telah berzina dan mencuri? Nabi bersabda: walaupun begitu, dan mengulanginya setiap kali Abu Dzar bertanya lagi. Al-Bukhari menambah bahawa ini berkenaan orang yang, ketika mati atau sebelumnya, bertaubat dan mengucapkan tiada tuhan melainkan Allah: dia diampuni.
Orang Kristian yang mengenali kebenaran
Al-Quran menggambarkan orang Kristian sebagai yang paling dekat kasih mesranya kepada orang-orang beriman. Ia menggambarkan sebahagian mereka mendengar wahyu yang dibawa oleh Rasul (ﷺ). Mata mereka mencucurkan air mata kerana mereka mengenali kebenaran. Mereka memohon kepada Tuhan supaya menulis mereka bersama orang-orang yang menjadi saksi.
“Dan demi sesungguhnya engkau akan dapati orang-orang yang dekat sekali kasih mesranya kepada orang-orang yang beriman ialah orang-orang yang berkata: “Bahawa kami ini ialah orang-orang Nasrani” yang demikian itu, disebabkan ada di antara mereka pendita-pendita dan ahli-ahli ibadat, dan kerana mereka pula tidak berlaku sombong.”
“Dan apabila mereka mendengar Al-Quran yang diturunkan kepada Rasulullah (Muhammad, s.a.w), engkau melihat mata mereka mencucurkan air mata disebabkan apa yang mereka ketahui (melalui Kitab mereka) dari kebenaran (Al-Quran), sambil mereka berkata: Wahai Tuhan kami, kami beriman (kepada Nabi Muhammad dan Kitab Suci Al-Quran), oleh itu tetapkanlah kami bersama-sama orang-orang yang menjadi saksi (yang mengakui kebenaran Nabi Muhammad s.a.w).”
Mengikut Isa, bukan meninggalkannya
Dalam Injil-injil Perjanjian Baru, Isa menyebut hukum yang pertama sebagai keesaan Tuhan. Baginda juga bercakap tentang satu-satunya Allah yang benar dan tentang yang diutus oleh-Nya. Itulah bentuk syahadah: Tuhan yang satu, dan seorang rasul yang diutus-Nya. Dalam al-Quran para pengikut Isa memintanya menjadi saksi bahawa mereka orang Islam. Dalam al-Quran Isa juga memberi berita gembira tentang seorang rasul yang akan datang selepasnya. Seorang Kristian yang menjadi Muslim memelihara kecintaannya kepada Isa dan mengikut risalah yang dibawa oleh Isa.
“Yesus menjawabnya, Hukum yang pertama daripada semua hukum ialah, Dengarlah, hai Israel; Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa:”
“Dan inilah hidup yang kekal, iaitu supaya mereka mengenal Engkau, satu-satunya Allah yang benar, dan Yesus Kristus yang telah Engkau utus.”
“Maka ketika Nabi Isa merasa (serta mengetahui dengan yakin) akan kekufuran dari mereka (kaum Yahudi), berkatalah ia:“ Siapakah penolong-penolongku (dalam perjalananku) kepada Allah (dengan menegakkan ugamaNya)?”. Orang-orang “Hawariyyuun” (Penyokong-penyokong Nabi Isa) berkata: Kamilah penolong-penolong (utusan) Allah. Kami telah beriman kepada Allah, dan saksikanlah (wahai Nabi Allah) sesungguhnya kami ialah orang-orang Islam (yang berserah bulat-bulat kepada Allah).”
“Dan (ingatlah juga peristiwa) ketika Nabi Isa ibni Maryam berkata: “Wahai Bani Israil, sesungguhnya aku ini Pesuruh Allah kepada kamu, mengesahkan kebenaran Kitab yang diturunkan sebelumku, iaitu Kitab Taurat, dan memberikan berita gembira dengan kedatangan seorang Rasul yang akan datang kemudian daripadaku - bernama: Ahmad”. Maka ketika ia datang kepada mereka membawa keterangan-keterangan yang jelas nyata, mereka berkata: “Ini ialah sihir yang jelas nyata!””
Ajakan kepada kalimah yang sama
Al-Quran mengajak orang Yahudi dan Kristian kepada satu kalimah yang sama. Mereka tidak menyembah selain Tuhan, tidak menyekutukan-Nya dengan sesuatu pun, dan tidak mengambil sesiapa pun sebagai tuhan selain-Nya.
“Katakanlah (wahai Muhammad): “Wahai Ahli Kitab, marilah kepada satu Kalimah yang bersamaan antara kami dengan kamu, iaitu kita semua tidak menyembah melainkan Allah, dan kita tidak sekutukan denganNya sesuatu jua pun; dan jangan pula sebahagian dari kita mengambil akan sebahagian yang lain untuk dijadikan orang-orang yang dipuja dan didewa-dewakan selain dari Allah”. Kemudian jika mereka (Ahli Kitab itu) barpaling (enggan menerimanya) maka katakanlah kepada mereka: “Saksikanlah kamu bahawa sesungguhnya kami adalah orang-orang Islam”.”
Memeluk Islam
- Tiada apa yang perlu dibayar, tiada paderi yang perlu dicari dan tiada upacara yang perlu ditunggu.
- Percayailah dan ucapkanlah, dengan sedar dan ikhlas: tiada tuhan melainkan Allah (﷾), dan Muhammad (ﷺ) ialah Rasul Allah (﷾).
- Masa lalu anda dihapuskan: Islam menghapuskan segala yang datang sebelumnya.
- Jangan sekali-kali berputus harapan daripada rahmat Allah (﷾): Dia mengampuni semua dosa.
- Anda tidak meninggalkan Isa. Anda mengekalkan kasih anda kepadanya, dan mengikut risalah yang dibawanya: menyembah satu-satunya Tuhan yang benar.
Perspektif
Perspektif Islam
Seseorang menjadi Muslim dengan satu pengakuan, yang dibuat dengan ilmu dan ikhlas. Iaitu bahawa tiada tuhan melainkan Allah (﷾) dan bahawa Muhammad (ﷺ) ialah Rasul-Nya. Tiada apa-apa lagi yang diperlukan untuk memasuki Islam. Dan memasukinya menghapuskan dosa-dosa yang datang sebelumnya.
Rukun Islam yang pertama ialah penyaksian. Iaitu bahawa tiada tuhan melainkan Allah (﷾) dan bahawa Muhammad (ﷺ) ialah Rasul Allah (﷾).
Nabi (ﷺ) menyuruh utusannya mengajak Ahli Kitab dahulu kepada penyaksian ini. Solat dan zakat diajarkan selepasnya.
Penyaksian itu mesti dibuat dengan mengetahui maksudnya.
Al-Quran tidak meletakkan paderi atau perantara antara seseorang dengan Tuhan.
Memeluk Islam menghapuskan dosa-dosa yang datang sebelumnya.
Al-Quran menyuruh mereka yang telah menzalimi diri mereka sendiri supaya tidak berputus asa daripada rahmat Allah (﷾), kerana Dia mengampunkan segala dosa.
Al-Quran menggambarkan orang Kristian yang menangis apabila mendengar wahyu kerana mereka mengenali kebenaran.
Al-Quran mencatat para pengikut Isa menyebut diri mereka orang Islam.