Краток одговор
Куранот именува дваесет и пет веровесници, според списокот што вообичаено се поучува. Првите се Адем, Идрис, Нух, Худ и Салих. Потоа доаѓаат Ибрахим, Лут, Исмаил, Исхак, Јакуб и Јусуф. По нив се Ејуб, Шуајб, Муса, Харун, Зулкифл, Давуд и Сулејман. Потоа доаѓаат Илјас (Илија), Елјесе, Јунус, Зекерија, Јахја и Иса. Последен е Мухамед (ﷺ). Бог испратил уште многу чии имиња не се дадени, бидејќи на секој народ му испратил пратеник. Повеќето научници пет ги бројат за пратеници со цврста одлучност: Нух, Ибрахим, Муса, Иса и Мухамед (ﷺ). Писма се именувани за Ибрахим, Муса, Давуд, Иса и Мухамед (ﷺ). Муслиманот мора да верува во сите нив и да не прави разлика меѓу нив.
Целосно објаснување
Осумнаесет имиња во еден пасус
Еден пасус од Куранот, во шестата сура (Ел-Енам), заедно именува осумнаесет веровесници. Тоа се Ибрахим, Исхак, Јакуб, Нух, Давуд, Сулејман, Ејуб, Јусуф, Муса, Харун, Зекерија, Јахја, Иса, Илјас (Илија), Исмаил, Елјесе, Јунус и Лут. Вели дека Бог ги упатил. Некои ги брои меѓу праведните. Вели дека другите ги одликувал над сите народи.
“Тоа се доказите Наши кои му ги дадовме на Ибрахим за народот негов. Ние повисоки степени им даваме на тие на кои Ние сакаме. Господарот твој е, навистина, Мудар и сè знае. И Ние му ги подаривме и Исхак и Јакуб; и секого упативме – а Нух уште претходно го упативме – и од потомците негови Давуд, и Сулејман, и Ејуб, и Јусуф, и Муса, и Харун – ете, така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела – и Зекерија, и Јахја, и Иса, и Илјас – сите тие беа добри – и Исмаил и Елјеса, и Јунус и Лут – и на сите им дадовме предност над останатите луѓе –”
Другите седум
Другите седум се именувани на други места. Бог го одбрал Адем. Идрис (често поистоветуван со Енох) е наречен „вистинољубив, веровесник“. Зулкифл е именуван со него меѓу трпеливите. Худ бил испратен кај народот Ад, Салих кај Семуд, а Шуајб кај Медјен (Мадијан). Секој од нив е наречен брат на народот кај кој бил испратен. Последен е Мухамед (ﷺ), „Аллахов (﷾) Пратеник и последен веровесник“.
“Навистина Аллах ги одбрал Адем и Нух, и семејството на Ибрахим, и семејството на Имран над световите!”
“И спомни го Идрис во Книгата! Тој беше вистинољубив, веровесник,”
“И спомни ги Исмаил и Идрис и Зулкифл, а сите тие беа трпеливи.”
“„И на Ад им го испративме братот нивен Худ. О, народе мој,“ – говореше тој – обожувајте Го Аллах, вие друг бог освен Него немате, вие само невистини изнесувате.”
“И на Семуд – братот нивен Салих. „О, народе мој,“ – говореше тој – „обожувајте Го само Аллах, вие друг бог освен Него немате! Тој од земјата ве создава и ви дава да живеете на неа! Затоа молете Го да ви прости и покајте Му се, затоа што Господарот мој, навистина е близу и се одѕива.“”
“И на Медјен – братот нивен Шуајб. „О, народе мој,“ – говореше тој – обожувајте Го само Аллах, вие друг бог освен Него немате, и погрешно ни на литар ни на кантар не мерете! Гледам дека во раскош живеете и се плашам еден ден казна да не ве снајде, па да настрадате.”
“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”
Каде се разликуваат научниците
Куранот не дава датуми за веровесниците. Затоа редоследот во краткиот одговор е оној што вообичаено се поучува. Научниците се разликуваат каде припаѓаат некои од нив, како Ејуб, Зулкифл, Јунус и Илјас. Научниците се разликуваат и дали Зулкифл бил веровесник или праведен човек. Куранот вели дека Бог го одбрал Адем, и дека Адем примил зборови од својот Господар, Кој му простил. Со тие зборови не го нарекува веровесник, но муслиманите го сметаат за прв веровесник. Куранот именува и други што вообичаено не се бројат. На Лукман му била дарувана мудрост, а Зулкарнејн бил праведен владетел. Повеќето научници ниту еден од нив не го сметаат за веровесник.
“И спомни ги Исмаил и Идрис и Зулкифл, а сите тие беа трпеливи.”
“Навистина Аллах ги одбрал Адем и Нух, и семејството на Ибрахим, и семејството на Имран над световите!”
“И Адем прими некои зборови од Господарот свој, па Тој му прости; Тој навистина простува и Милостив е!”
“А Ние на Лукман мудрост му даривме: „Биди Му благодарен на Аллах! Кој е благодарен, го прави тоа во своја корист, а кој е неблагодарен – па, Аллах навистина е Независен и за благодарност Достоен.“”
“И те прашуваат за Зулкарнејн. Кажи: За него ќе ви кажам некои вести.”
Уште многу чии имиња не се дадени
Куранот јасно вели дека списокот не е целосен. Бог му ги кажал на Веровесникот (ﷺ) приказните за некои пратеници, а за други не. На секој народ му испратил пратеник. Никогаш немало народ без опоменувач. Затоа муслиманот верува во сите веровесници што Бог ги испратил, именувани и неименувани.
“И пред тебе Пратеници испраќавме, за некои од нив ти кажувавме, а за некои не ти кажувавме. И ниеден Пратеник не можеше да направи никакво чудо без Аллахова волја. А кога Аллаховата закана ќе се исполни, ќе биде пресудено според правдата и тогаш лажливците ќе бидат губитници.”
“и пративме Пратеници за кои претходно ти кажувавме и Пратеници за кои не ти кажавме. А Аллах, сигурно, разговараше со Муса.”
“Ние на секој народ Пратеник му испративме: „Само Аллах обожувајте Го, а тргнете се од тагутот!“ И меѓу нив имаше од тие коишто Аллах ги упатил, а и од тие што заслужиле да останат во заблуда. Затоа патувајте по светот за да видите како завршија тие што Пратениците за лага ги обвинуваа.”
“Ние те пративме со Вистината, радосни вести да носиш и да опоменуваш; а нема народ на кого не му дошол тој што опоменува.”
Пратениците со цврста одлучност
Куранот му кажува на Веровесникот (ﷺ) да биде трпелив, како што биле трпеливи пратениците со цврста одлучност (улул-азм). Не ги именува. Повеќето научници велат дека тоа се петмината што на друго место двапати се именувани заедно: Нух, Ибрахим, Муса и Иса, со самиот Мухамед (ﷺ), оној на кого му се обраќа со ‘тебе’. Бог од нив зел свечено ветување (завет). На сите им дал една вера.
“Ти издржи како што издржаа одлучните Пратеници и не барај казната што побргу да им дојде! А оној Ден кога ќе го доживеат тоа што им се ветува, ќе им се пристори дека останале само еден час од денот! Ова е известување! А зарем некој друг ќе биде уништен, освен народот грешнички?”
“Ние од веровесниците заветот нивен го зедовме, и од тебе, и од Нух и од Ибрахим, и од Муса, и од Иса, синот Мерјемин, цврст завет зедовме”
“Тој ви го пропишува во верата истото тоа што му го наредил и на Нух и тоа што ти го објавуваме тебе, и тоа што му го наредивме на Ибрахим и на Муса и на Иса: „Вистинската вера исповедајте ја и во тоа не се раздвојувајте!“ Тешко им е на многубошците да се одѕвијат на твојот повик. Аллах за Својата вера одбира кого Тој сака и го упатува во неа тој што искрено ќе Му се обрати.”
Писмата именувани во Куранот
Пет од веровесниците се поврзани по име со едно писмо. Куранот зборува за листовите на Ибрахим и на Муса. Вели дека Бог му го објавил Тевратот (Тората) на Муса. Вели дека на Давуд му го дал Зебурот (Псалмите), а на Иса му го дал Инџилот (Евангелието што Иса го проповедал). И вели дека Куранот му го објавил на Мухамед (ﷺ), потврдувајќи го она што дошло пред него.
“Ова, навистина, го има во листовите дамнешни, во листовите на Ибрахим и на Муса.”
“Ние го објавивме Тевратот, кој содржи упатство и светлина. Според него на eвреите им судеа веровесниците, кои Му беа послушни на Аллах и честити луѓе, и учени, од кои е барано да ја чуваат Аллаховата Книга, и тие над неа бдееја. Затоа, кога ќе судите, не плашете се од луѓето, туку плашете се од Мене, и не заменувајте ги зборовите Мои за нешто што малку вреди! А тие што не судат според тоа што Аллах го објавил, тие се вистински неверници!”
“И кога на Муса му дадовме Книга и упатство за разликување на вистината од невистината, за да бидете упатени.”
“Ние ти објавуваме тебе како што му објавувавме на Нух и на веровесниците по него, а му објавивме и на Ибрахим, и на Исмаил, и на Исхак, и на Јакуб и на внуците, и на Иса, и на Ејуб, и на Јунус, и на Харун, и на Сулејман, а на Давуд му го дадовме Зебурот,”
“После нив, го испративме Иса, синот Мерјемин, кој го признаваше Тевратот, пред него објавен, а нему му го дадовме Инџилот, во кој имаше упатство и светлина, и да го потврди Тевратот, пред него објавен, во кој исто така имаше упатство и поука за тие кои од Аллах се плашеа,”
“Тој ти ја објавува Книгата со Вистината, која ги потврдува претходните, а и Тевратот и Инџилот ги објавил”
- Еден од петте пратеници со цврста одлучност (Куран 46:35). Повеќето научници велат дека тоа се петмината што Куранот ги именува заедно во 33:7.
- Печатот на веровесниците, последниот од нив (Куран 33:40), и исто така еден од петмината.
Адем
Идрисчесто поистоветуван со Енох
Нух (еден од петте пратеници со цврста одлучност)
Худиспратен кај народот Ад
Салихиспратен кај Семуд
Ибрахим (еден од петте пратеници со цврста одлучност)
Лут
Исмаил
Исхак
Јакуб
Јусуф
Ејуб
Шуајбиспратен кај Медјен (Мадијан)
Муса (еден од петте пратеници со цврста одлучност)
Харун
Зулкифлименуван меѓу трпеливите
Давуд
Сулејман
ИлјасИлија
Елјесе
Јунус
Зекеријататкото на Јахја
ЈахјаЈован Крстител
Иса (еден од петте пратеници со цврста одлучност)
Мухамед (ﷺ) (еден од петте пратеници со цврста одлучност; последниот од веровесниците)
Повеќето научници ги бројат овие дваесет и пет, по редот што вообичаено се поучува: Куранот не дава датуми за веровесниците. Биле испратени уште многу чии имиња не се дадени. Броевите како 5:44 укажуваат на сура и ајет од Куранот.
Верување во сите нив
Верниците велат дека не прават разлика меѓу ниеден од Божјите пратеници. Куранот секој што верува во некои, а други ги отфрла, го нарекува неверник. Значи, муслиман што би го отфрлил Муса или Иса не би бил муслиман. Ова е одговорот на исламот: верувај во секој веровесник, од Адем до Мухамед (ﷺ), и не прави разлика меѓу нив.
“Пратеникот верува во тоа што му се објавува од Господарот негов, и верниците, секој од нив верува во Аллах, и во мелеците Негови, и во Книгите Негови, и во Пратениците Негови: „Ние не правиме поделба меѓу Пратениците Негови“. И велат: „Слушаме и се покоруваме. Те молиме за прошка, Господару наш, Тебе ќе Ти се вратиме“.”
“Тие што не веруваат во Аллах и во Пратениците Негови и сакаат помеѓу Аллах и Пратениците Негови разлика во верувањето да направат, велат: „Во некои веруваме, а во некои не веруваме“, и сакаат помеѓу тие две некаков пат да изнајдат – тие навистина се вистински неверници; а Ние на неверниците им подготвивме срамно страдање!”
Гледишта
Исламското гледиште
Куранот именува дваесет и пет веровесници, од Адем до Мухамед (ﷺ), и вели дека имало уште многу. Муслиманот верува во секој од нив.
Куранот именува осумнаесет веровесници во еден единствен пасус од сурата Ел-Енам.
Адем, Идрис, Зулкифл, Худ, Салих, Шуајб и Мухамед (ﷺ) се именувани на други места. Со осумнаесетте, тоа се дваесет и петте од списокот што вообичаено се поучува.
Куранот вели дека биле испратени многу пратеници чии приказни не ги раскажува, и дека секој народ имал свој.
Повеќето научници пратениците со цврста одлучност ги поистоветуваат со Нух, Ибрахим, Муса, Иса и Мухамед (ﷺ).
Куранот именува писма дадени на Ибрахим, Муса, Давуд, Иса и Мухамед (ﷺ).
Верувањето во некои пратеници, а отфрлањето на други, е неверство.