Краток одговор
Исламот на Куранот и суннетот, истиот ислам како асхабите на Веровесникот (ﷺ). Тоа го покажуваат предавањата на самиот Али. Тој покажал како Веровесникот (ﷺ) земал абдест, и ги миел нозете. Го дал рокот за потирање преку кожните чорапи (мести). Пренесол дека Веровесникот (ﷺ) го забранил привремениот брак. Ги именувал Ебу Бекр и Омер како најдобри по Веровесникот (ﷺ), а како халифа ги задржал поранешните пресуди. Молитвите што ги пренел во веродостојните предавања го повикуваат само Аллах (﷾). Во намазот Веровесникот (ﷺ) се благословува, како што заповеда Аллах (﷾), а со него се благословува и неговото семејство, меѓу кое е и Али, со зборовите што тој ги научил. Го сакаме Али, а љубовта кон Али значи да правиме како што правел Али.
Целосно објаснување
Али се држел за Книгата и суннетот
Зборовите на самиот Али покажуваат каде стоел. Го прашале дали неговото семејство има некоја книга освен Куранот. Тој рекол: не, само Аллаховата (﷾) Книга, разбирањето што Аллах (﷾) му го дава на муслиманот, и она што било напишано на еден лист: прописи за крвнината, ослободувањето заробеници и одмаздата. Аллаховото (﷾) правило за секој муслиман е исто: покорувај Му се на Аллах (﷾) и на Пратеникот, а ако се разликувате, вратете го тоа на Аллах (﷾) и на Неговиот Пратеник. Али го следел тоа правило, и ние исто така.
Ебу Џухејфе го прашал Али дали семејството има некоја книга покрај Куранот. Али рекол не: само Аллаховата Книга, разбирањето што Аллах му го дава на муслиманот и она што е на овој лист. Листот содржел прописи за крвнината, за откупот на заробениците и пропис за одмаздата (кисас).
“О, верници, покорувајте Му се на Аллах и покорувајте му се на Пратеникот и на вашите претпоставени. А ако не се сложувате во нешто, обратете им се на Аллах и на Пратеникот, ако верувате во Аллах и во оној свет! Тоа е подобро и последиците се поубави.”
Како Али земал абдест
Куранот ги набројува лицето, рацете до лактите, главата и нозете до зглобовите. Али покажал како го правел тоа Веровесникот (ﷺ). Оние што го виделе абдестот на Али, или го прашале за него, пренесуваат дека тој ги миел лицето и рацете три пати, ја потирал главата, а потоа ги миел нозете. Рекол дека сакал да им покаже како Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ) земал абдест. Во едно предавање Али потоа станал и ја испил водата што останала.
“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”
Зирр ибн Хубејш пренесува дека Али бил прашан како Аллаховиот Пратеник (ﷺ) земал абдест. Али го опишал, ја потарил главата, потоа ги измил нозете три пати и рекол: вака Аллаховиот Пратеник (ﷺ) земаше абдест.
Ебу Хајје го видел Али како зема абдест, мијќи го секој дел по три пати, потарувајќи ја главата, а потоа мијќи ги нозете до глуждовите. Али рекол дека сакал да покаже како Аллаховиот Пратеник (ﷺ) земал абдест.
Ебу Хајје го видел Али како зема абдест. Ги измил рацете, ги исплакнал устата и носот по три пати, ги измил лицето и подлактиците по три пати, ја потарил главата еднаш и ги измил нозете до глуждовите. Потоа ја испил преостанатата вода, стоејќи, и рекол дека сакал да покаже како Аллаховиот Пратеник (ﷺ) се чистел.
Потирање преку кожните чорапи
Потирањето преку кожните чорапи (мести), кога се носат, исто така е дел од практиката на Веровесникот (ﷺ). Шурејх отишол кај Аиша да праша за тоа. Таа го испратила кај Али, бидејќи Али патувал со Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ). Али го дал одговорот. Веровесникот (ﷺ) определил три дена и три ноќи за патникот, а еден ден и една ноќ за оној што е дома. Мајката на верниците му веруваше на знаењето на Али за суннетот, и ние исто така.
Шурејх ибн Хани отишол кај Аиша да праша за потарувањето преку кожните чорапи. Таа му рекла да го праша Али, синот на Ебу Талиб, бидејќи тој патувал со Аллаховиот Пратеник (ﷺ). Го прашале Али, и тој рекол дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) одредил рок од три дена и три ноќи за патникот и еден ден и една ноќ за оној што е дома.
Што пренел Али за привремениот брак
Али пренел дека на денот на Хајбер Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ) го забранил привремениот брак и јадењето месо од домашно магаре. Тоа му го кажал на самиот Ибн Абас. Друг асхаб, Сабра, бил со Веровесникот (ﷺ) при освојувањето на Мека, каде што дозволата била дадена за кратко време. Тој пренесува дека Веровесникот (ﷺ) потоа рекол дека Аллах (﷾) го забранил до Денот на воскресението. Значи, токму предавањето на Али кажува дека Веровесникот (ﷺ) го укинал. Исламските научници објаснуваат дека бил дозволен извесно време во походите, а потоа забранет засекогаш.
Али ибн Еби Талиб пренесува дека на денот на Хајбер Аллаховиот Пратеник (ﷺ) го забранил привремениот брак и јадењето месо од домашни магариња.
Али му кажува на Ибн Абас дека во времето на Хајбер Веровесникот (ﷺ) го забранил привремениот брак (мутʻа) и јадењето магарешко месо.
Али ибн Еби Талиб пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) на денот на Хајбер го забранил привремениот брак со жени и јадењето месо од домашни магариња.
Себре ел-Џухени пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: луѓе, ви го бев дозволил привремениот брак со жени, но Аллах сега го забрани до Судниот ден. Кој има таква сопруга, нека ја пушти и нека не зема назад ништо од она што ѝ го дал.
Синот на Себре ел-Џухени пренесува дека неговиот татко отишол со Аллаховиот Пратеник (ﷺ) на походот на освојувањето на Мека и дека за време на нивниот престој Веровесникот (ﷺ) го дозволил привремениот брак.
Како Али се молел и го повикувал својот Господар
Али пренел како се молел Веровесникот (ﷺ). Кога ќе застанел на намаз, Веровесникот (ﷺ) го свртувал своето лице кон Оној што ги создал небесата и земјата. Рекол дека неговиот намаз, жртва, живот и смрт се за Аллах (﷾). Барал простување и упатство само од Аллах (﷾). Али исто така пренесува дека Веровесникот (ﷺ) му забранил да учи Куран на руку и на сеџда. Тоа е намазот што Али го пренел.
Али ибн Еби Талиб пренесува како Веровесникот (ﷺ) го започнувал својот намаз и што кажувал во него кога ќе застанел да клања. Започнувал со свртување на лицето кон Оној што ги создал небесата и земјата, велејќи дека неговиот намаз, жртва, живот и смрт се за Аллах, Господарот на световите, Кој нема ортак. Го молел само Аллах за прошка и упатство. При руку, исправување и сеџде се обраќал само на Аллах, а меѓу ташеххудот и селамот го молел Аллах да му ги прости неговите поранешни и подоцнежни гревови.
Али ибн Еби Талиб пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) му забранил да учи Куран на руку или на сеџде.
“Кажи: „Клањањето мое, и обредите мои, и животот мој, и смртта моја, навистина Му се посветени на Аллах, Господарот на световите, Кој нема соучесник; тоа ми е наредено и јас сум првиот муслиман“.”
Али го повикувал само Аллах (﷾)
Молитвите што Али ги пренел во веродостојните предавања го повикуваат само Аллах (﷾). Веровесникот (ﷺ) го научил Али да вели: Аллаху (﷾), упати ме и држи ме на правиот пат. Ги научил Али и Фатима да велат Аллаху (﷾) екбер, Субханаллах и Елхамдулиллах кога ќе легнат. Друга дова што ја пренел Али го отвора намазот со свртување на лицето кон Оној што ги создал небесата и земјата. Ниедно веродостојно предавање не кажува дека Али се ставил себеси во молитвата. Шехадетот ги спомнува само Аллах (﷾) и Неговиот Пратеник. Ташаххудот (зборовите што се изговараат додека се седи во намазот) Му ја дава сета пофалба на Аллах (﷾), го поздравува Веровесникот (ﷺ) и секој праведен Аллахов (﷾) роб, не бара ништо од никого од нив, и завршува со истиот шехадет. Кога асхабите во него поздравувале луѓе по име, Веровесникот (ﷺ) наместо тоа им дал еден поздрав што стига до секој праведен роб.
Али пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) му рекол да каже: Аллаху, упати ме и држи ме исправен. Требало да ги има на ум вистинскиот пат и правоста на стрелата.
Али пренесува дека Фатима побарала слуга бидејќи рачната воденица ја болела. Веровесникот (ﷺ) дошол до нивната постела и рекол дека ќе ги научи на нешто подобро од слуга. Кога одат да спијат, нека кажат Аллаху екбер триесет и четири пати, Субханаллах триесет и три пати и Елхамдулиллах триесет и три пати.
Али ибн Еби Талиб пренесува како Веровесникот (ﷺ) го започнувал својот намаз и што кажувал во него кога ќе застанел да клања. Започнувал со свртување на лицето кон Оној што ги создал небесата и земјата, велејќи дека неговиот намаз, жртва, живот и смрт се за Аллах, Господарот на световите, Кој нема ортак. Го молел само Аллах за прошка и упатство. При руку, исправување и сеџде се обраќал само на Аллах, а меѓу ташеххудот и селамот го молел Аллах да му ги прости неговите поранешни и подоцнежни гревови.
Омер ибн ел-Хаттаб пренесува дека еден странец во многу бела облека, без никаков знак од патување на него, седнал пред Веровесникот (ﷺ) и го прашал за исламот, иманот и совршенството во обожувањето. Прашан за иманот, Веровесникот рекол дека тоа е да се верува во Аллах, Неговите ангели, Неговите книги, Неговите пратеници и Судниот ден, и да се верува во божествената одредба, нејзиното добро и нејзиното зло. Потоа Веровесникот му рекол на Омер дека странецот бил Џибрил, кој дошол да ги поучи за нивната вера.
Ибн Омер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека исламот е изграден на пет: да се посведочи дека нема бог освен Аллах и дека Мухамед е Аллахов Пратеник, да се клања намазот, да се дава зекатот, да се изврши аџилакот и да се пости месецот Рамазан.
Абдуллах ибн Месуд пренесува дека зад Веровесникот (ﷺ) асхабите велеле во седењето: мир врз Џибрил, мир врз Микаил, мир врз тој и тој. Аллаховиот Пратеник (ﷺ) се свртел и рекол дека самиот Аллах е Ес-Селам и ги научил да велат: сите поздрави, молитви и добри нешта Му припаѓаат на Аллах; мир врз тебе, о Веровесниче, и Аллаховата милост и благослови; мир врз нас и врз праведните Аллахови робови. Рекол дека овој поздрав стигнува до секој праведен роб на небото и на земјата. Потоа: сведочам дека нема друг бог освен Аллах и сведочам дека Мухамед е Негов роб и Пратеник.
Кој се спомнува во намазот
Аллах (﷾) заповеда благослови за Веровесникот (ﷺ), а ташаххудот (зборовите што се изговараат додека се седи во намазот) сведочи дека Мухамед е Негов роб и пратеник. Значи, Веровесникот (ﷺ) се спомнува во шехадетот и во намазот затоа што Аллах (﷾) го направил тоа дел од верата. Почестен е и неговото семејство. Асхабите прашале како да бараат од Аллах (﷾) да го благослови него и неговото семејство. Тој ги научил да велат: Аллаху (﷾), благослови го Мухамед (ﷺ) и неговото семејство. Али е од тоа семејство, и тој се молел со овие зборови. Ниедно веродостојно предавање не кажува дека Веровесникот (ﷺ) или Али додале сведочење за Али во намазот, езанот или шехадетот.
“Аллах и мелеците Негови го благословуваат Веровесникот. О, верници, благословувајте го и вие и праќајте му поздрав!”
Абдуллах ибн Месуд пренесува дека зад Веровесникот (ﷺ) асхабите велеле во седењето: мир врз Џибрил, мир врз Микаил, мир врз тој и тој. Аллаховиот Пратеник (ﷺ) се свртел и рекол дека самиот Аллах е Ес-Селам и ги научил да велат: сите поздрави, молитви и добри нешта Му припаѓаат на Аллах; мир врз тебе, о Веровесниче, и Аллаховата милост и благослови; мир врз нас и врз праведните Аллахови робови. Рекол дека овој поздрав стигнува до секој праведен роб на небото и на земјата. Потоа: сведочам дека нема друг бог освен Аллах и сведочам дека Мухамед е Негов роб и Пратеник.
Кеʻб ибн Уџре пренесува дека асхабите го прашале Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како да Го молат Аллах да испрати благослови врз него и врз членовите на неговото семејство, бидејќи Аллах ги научил како да го поздравуваат во намазот. Тој им рекол да велат: Аллаху, испрати милост врз Мухамед (ﷺ) и врз семејството на Мухамед, како што ја испрати врз Ибрахим и врз семејството на Ибрахим, зашто Ти си Пофален, Величествен. Аллаху, благослови ги Мухамед и семејството на Мухамед, како што ги благослови Ибрахим и семејството на Ибрахим.
Зејд ибн Еркам пренесува дека кај едно место за напојување наречено Хум, меѓу Мека и Медина, Веровесникот (ﷺ) Го пофалил Аллах и рекол дека остава две тешки нешта меѓу луѓето: Аллаховата Книга, во која има упатство и светлина, па држете се цврсто за неа; и луѓето од неговиот дом, потсетувајќи ги луѓето на нивните должности кон членовите на неговото семејство. Зејд рекол дека сопругите на Веровесникот (ﷺ) се од неговиот дом, но домот за кој станува збор тука се оние на кои милостината им е забранета: семејството на Али, на Акил, на Џаʻфер и на ел-Аббас.
Али, Ебу Бекр и Омер
Али го именувал прво Ебу Бекр, а потоа Омер, како најдобри луѓе по Веровесникот (ﷺ). Му дал заклетва на верност на Ебу Бекр, фалејќи го неговото право. Му дал заклетва на Осман кога шестемина мажи што ги именувал Омер се собрале да го изберат неговиот наследник, и побарал Аллахова (﷾) милост за Омер кога неговото тело било положено. Ќерката на Али, Умму Кулсум, била жена на Омер. Али одел со овие луѓе и ги почитувал.
Синот на Али, Ибн ел-Ханефијје, го прашал својот татко кои се најдобрите луѓе по Аллаховиот Пратеник (ﷺ). Али одговорил: Ебу Бекр, потоа Омер. Плашејќи се дека Али следно ќе го именува Осман, прашал: потоа ти? Али одговорил дека тој е само еден човек меѓу муслиманите.
Во едно долго предание од Аиша, Али, кој не дал заклетва на верност за време на шесте месеци од животот на Фатима по смртта на Веровесникот (ﷺ), бара помирување со Ебу Бекр откако таа умрела. Испраќа по Ебу Бекр, и Ебу Бекр доаѓа кај него. Али вели дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и она што Аллах му го дал и не му завидува, но дека Ебу Бекр не се посоветувал со нив, а тие мислеле дека имаат право во работата поради своето роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр плаче и вели дека добрината кон роднините на Пратеникот (ﷺ) му е помила од добрината кон неговите сопствени. Али му дава заклетва на верност тоа попладне и јавно го фали правото на Ебу Бекр. Муслиманите се радуваат и повторно се приближуваат до Али. Истото предание започнува со барањето на Фатима за нејзиното наследство; тој дел се разгледува на страницата „Дали Фатима беше лута на Ебу Бекр?“.
Во долгото предание за смртта на Омер, Омер именува шестмина мажи да изберат меѓу себе. Изборот се сведува на Осман и Али, а Абдурахман ибн Авф го бара од секој по ред да вети дека ќе биде праведен ако биде избран и дека ќе го слуша и ќе му се покорува на другиот ако другиот биде избран. Двајцата се согласуваат. Абдурахман му дава заклетва на Осман, а Али му дава заклетва на верност, а потоа и сите луѓе од Медина. Преданието започнува неколку дена пред неговата смрт: Омер проверува данокот одреден на земјата на Ирак да не биде поголем од она што таа може да го поднесе, и вели дека ако Аллах го остави жив, вдовиците на Ирак никогаш нема да имаат потреба од маж што ќе ги издржува. Потоа е прободен додека го започнува утринскиот намаз.
Ибн Абас пренесува дека кога телото на Омер било положено и луѓето се молеле за него, дошол Али, побарал Аллахова милост за Омер и рекол дека ничии дела не му се помили да се сретне со Аллах со нив од делата на Омер. Али рекол дека секогаш мислел дека Аллах ќе го стави Омер со неговите двајца другари, бидејќи често го слушал Веровесникот (ﷺ) како вели: јас, Ебу Бекр и Омер отидовме; јас, Ебу Бекр и Омер влеговме.
Омер делел облеки меѓу жените во Медина, и останала една добра облека. Еден човек му рекол да ѝ ја даде на својата сопруга, внуката на Аллаховиот Пратеник (ﷺ), мислејќи на Умму Кулсум, ќерката на Али. Омер наместо тоа ѝ ја дал на Умму Салит, жена од Енсарите што носела мешини со вода за муслиманите кај Ухуд.
Како халифа, Али го задржал она што било направено
Кога Али владеел, им рекол на луѓето во Ирак да судат како што суделе порано, бидејќи не сакал несогласувања. Ги задржал поранешните пресуди заради единството. Али не внел ништо ново во верата. Се држел за она што го оставил Веровесникот (ﷺ).
Убејде пренесува дека Али им рекол на луѓето од Ирак да судат како што суделе порано, бидејќи не сакал несогласувања, сè додека луѓето не се обединат во една група или тој не умре како што умреле неговите другари.
| Прашање | Преданието или праксата на Али |
|---|---|
| Нозете при абдестот | Ги миел, за да покаже како Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ) земал абдест. |
| Потирањето преку кожните чорапи | Три дена и ноќи за патникот, еден ден и ноќ за оној што е дома. |
| Привремениот брак | Веровесникот (ﷺ) го забранил на денот на Хајбер. |
| Кого го повикувал | Само Аллах (﷾). |
| Најдобриот по Веровесникот (ﷺ) | Ебу Бекр, потоа Омер. |
| Како халиф | Ги задржал поранешните пресуди, бидејќи не сакал несогласување. |
Да се сака Али значи да се прави како што правел Али
Али го сакаат Аллах (﷾) и Неговиот Пратеник. Веровесникот (ﷺ) рекол дека ќе му го даде знамето на човек што ги сака Аллах (﷾) и Неговиот Пратеник, и тој човек бил Али. Али се заколнал дека Веровесникот (ﷺ) му ветил дека само верник ќе го сака. Најдобриот начин да се почести е да се следи она што тој го следел: Куранот и суннетот на Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ).
Селеме пренесува дека Али останал зад другите во времето на Хајбер поради проблем со очите, а потоа тргнал по Веровесникот (ﷺ). Вечерта пред освојувањето на Хајбер Веровесникот рекол дека следниот ден ќе му го даде знамето на човек што ги сака Аллах и Неговиот Пратеник, и дека Аллах ќе даде победа под негово водство. Али пристигнал неочекувано, Веровесникот му го дал знамето, и Аллах дал победа под негово водство.
Али се заколнал во Оној што го цепи семето и го создава животот дека Веровесникот (ﷺ) му ветил дека само верник ќе го сака, а само лицемер ќе го мрази.
“Кажи: „Ако Аллах Го сакате, тогаш мене следете ме, и вас Аллах ќе ве сака и гревовите ќе ви ги прости!“ А Аллах простува и Милостив е.”
Гледишта
Некои муслимани веруваат дека Али практикувал поинаку од асхабите
Некои муслимани, од љубов кон Али, сметаат дека неговата практика била различна од она што го правеле другите асхаби. Ги изнесуваат овие аргументи.
Привремениот брак не го забранил Веровесникот (ﷺ); бил запрен подоцна.
Побивање
Самиот Али пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го забранил, и тоа му го рекол на Ибн Абас, кој имал друго мислење. Сабра ги пренесува зборовите на самиот Веровесник (ﷺ) дека Аллах (﷾) го забранил до Денот на воскресението. Исламските научници објаснуваат дека бил дозволен извесно време во походите, а потоа забранет засекогаш.
Али ги потирал нозете при абдестот, бидејќи Куранот вели да се потираат главата и нозете.
Побивање
Во читањето што најмногу се учи, нозете се поврзани со деловите што се мијат. Им е дадена граница, „до над зглобовите“, како што на рацете им е дадено „до зад лактите“. Ајетот се учи на два начина, па практиката на Веровесникот (ﷺ) го решава прашањето. Али ја покажал таа практика: ги миел нозете. Веровесникот (ﷺ) исто така им довикнал на асхабите што само поминувале со мокри раце преку нозете. Им рекол да ги спасат своите пети од Огнот. Во едно предавање Али само поминал со мокри раце преку нозете. Рекол дека тоа е абдест на оној чиј абдест сè уште важи: обновување, а не абдестот што го бара ајетот.
Заклетвата на Али на оние пред него била задоцнета и неволна.
Побивање
Али му дал заклетва на Ебу Бекр, велејќи дека семејството не му завидува на она што му го дал Аллах (﷾). Јавно го пофалил неговото право. Му дал заклетва на Осман. Ги именувал Ебу Бекр и Омер како најдобри по Веровесникот (ﷺ). Рекол дека ничии дела не му се помили да се сретне со Аллах (﷾) со нив од делата на Омер. И им рекол на луѓето во Ирак да продолжат да судат како порано.
Сведочењето за Али припаѓа на верата, бидејќи самиот Веровесник (ﷺ) го објавил местото на Али.
Побивање
Го сакаме Али. Но зборовите на шехадетот и на намазот не биле оставени на ничиј избор. Аллах (﷾) му рекол на Веровесникот (ﷺ) да ја објави својата порака: „јас сум ви на сите вас Аллахов (﷾) Пратеник“. Кога ги набројал темелите на кои е изграден исламот, спомнал две сведочења, за Аллах (﷾) и за Неговиот Пратеник, и ништо повеќе. Кај Хум, во веродостојното предавање, побарал од луѓето цврсто да се држат за Аллаховата (﷾) Книга и ги потсетил на нивните должности кон неговото семејство; не додал никакво сведочење. Ниедно веродостојно предавање не кажува дека Али, кој пренел толку многу од намазот, поучувал такво сведочење.
Повикувањето на Али е само барање од него да се моли на Аллах за нас.
Побивање
Да се побара од жив човек да се моли за тебе е исправно. Но да се повикува некој отсутен за она што само Аллах (﷾) го дава е она што Куранот го забранува, а довите што Али ги пренел во веродостојните предавања директно го повикуваат Аллах (﷾). Страницата „Може ли муслиманот да повика некого освен Аллах (﷾) за помош?“ ги дава доказите.
Исламското гледиште
Али го практикувал исламот на Куранот и суннетот, како што правеле асхабите. Тоа го покажуваат неговите сопствени предавања: како земал абдест, како се молел, што забранил, кого почитувал и што задржал. Љубовта кон Али значи да се прави како што правел Али.
Али ги миел нозете при абдестот и пренел дека така земал абдест Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ).
Али ги дал роковите на Веровесникот (ﷺ) за потирање преку кожните чорапи, а Аиша ги праќала луѓето кај него за тоа.
Али пренел дека Веровесникот (ﷺ) го забранил привремениот брак.
Молитвите што Али ги пренел во веродостојните предавања го повикуваат само Аллах (﷾).
Али ги именувал Ебу Бекр и Омер како најдобри по Веровесникот (ﷺ), и им дал заклетва на оние пред него.
Веровесникот (ﷺ) се благословува во намазот, како што заповеда Аллах (﷾). Неговото семејство, меѓу кое е и Али, се благословува со него со зборовите што тој ги научил.
Како халифа, Али им рекол на луѓето во Ирак да судат како што суделе порано.
Да се следи Али значи да се следи она што го следел Али, Куранот и суннетот.