Што значи ‘муслиман’, и кој им го дал тоа име на муслиманите?

Ги собира класичните арапски речници. Под коренот с-л-м го дава еслеме како ‘се потчини’ или ‘се предаде’, ислам како потчинување, муслиман како оној што се потчинува, и селам како мир и безбедност.

“За Аллах единствено исламот е вистинска вера. А тие на кои им е дадена Книгата се раздвоија во моментот кога им дојде знаењето и тоа од меѓусебна завист. А Аллах брзо ќе се пресмета со тие што не веруваат во Аллаховите зборови!”

“Но, не е така! Тој што ќе Му биде предан на Аллах и ќе прави добри дела, го очекува награда кај Господарот негов; таквите од ништо нема да се плашат, ниту пак за нешто ќе тагуваат.”

“И борете се, поради Аллах, така како што треба да се борите! Тој вас ве избра и во верата ништо тешко не ви пропиша, во верата на вашиот предок Ибрахим. Аллах одамна муслимани ве нарекол, и во овој Куран, за Пратеникот да биде сведок против вас, и за вие да бидете сведоци против останатите луѓе. Затоа, намаз (молитва) извршувајте и зекат давајте и до Аллах цврсто држете се. Тој е вашиот Господар, па колку прекрасен Господар и колку прекрасен Помагач!”

Пренесува од Ибн Аббас дека во „Аллах одамна муслимани ве нарекол“ станува збор за Аллах, и ги наведува Муџахид, Ата, ед-Даххак, ес-Судди, Мукатил ибн Хајјан и Катаде како застапници на истиот став. Муџахид објаснува дека Аллах ги нарекол верниците муслимани порано, во претходните писма, и „во овој Куран“.

Забележува дека Абдурахман ибн Зејд ибн Еслем изразот ‘Тој ве нарече муслимани’ го читал како да се однесува на Ибрахим, бидејќи ајетот штотуку ја спомнал „верата на вашиот предок Ибрахим“, и дека Ибн Џерир ет-Табери го отфрлил ова, бидејќи ајетот вели дека така биле наречени „и во овој Куран“, кој дошол долго по Ибрахим.

“А кој говори поубаво од тој што повикува кон Аллах, кој прави добри дела и кој вели: „Јас сум, навистина, муслиман!“”

“Господару наш, направи нè нас двајца да Ти бидеме предани муслимани, и нашите потомци да Ти бидат предани, покажи ни ги обредите наши и прости ни, бидејќи Ти го примаш покајувањето и Милостив си!”

“Кога Господарот негов му рече: „Биди послушен!“ – тој одговори: „Јас сум Му послушен на Господарот на световите!“ И Ибрахим, како и Јакуб, тоа им го остави во аманет на своите синови: „Синови мои, Аллах ви ја одбра вистинската вера, и никако не умирајте поинаку туку само како муслимани!“”

“Ибрахим не беше ниту евреин ниту христијанин, туку беше вистински верник, муслиман. Тој не беше идолопоклоник!”

“И Муса рече: „О, народе мој, ако верувате во Аллах, потпрете се на Него, ако сте муслимани!“”

“Ти ни забележуваш само затоа што поверувавме во доказите на Господарот наш кога ни дојдоа. Господару наш, дај ни сила да издржиме и направи да умреме како предани верници!”

“А кога Иса почувствува дека тие не веруваат, рече: „Кои ќе ми бидат помошници на Аллаховиот пат?“ „Ние сме помагачи на Аллаховата вера!“ – рекоа учениците – Ние веруваме во Аллах, а ти биди сведок дека ние сме муслимани!”

“И кога на учениците им наредив: „Верувајте во Мене и во Пратеникот Мој!“, тие одговорија; „Веруваме, а Ти биди сведок дека ние сме муслимани.“”

“И откако го најде, го доведе во Антиохија. И се случи цела година да се собираат со црквата и да поучуваат многу народ. И учениците први пат во Антиохија се наречени христијани.”

Ел-Харис ел-Ешари пренесува дека Веровесникот (ﷺ) им наредил на верниците да се држат до заедницата (ел-џемаа), предупредил дека кој ќе ја напушти за една педа ја отфрлил врската на исламот, и рекол дека кој ќе го подигне повикот на времето на незнаењето им припаѓа на Огнот, дури и ако клања и пости. Им рекол да се нарекуваат со имињата што им ги дал Аллах: муслимани, верници, Аллахови робови.