Дали Мухамед (ﷺ) бил исто како Џозеф Смит?

Ангелот рекол дека има ‘оставена книга, напишана на златни плочи, што раскажува за поранешните жители на овој континент’, која ја содржи ‘полнотата на вечното Евангелие’.

“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”

“Кога пророк зборува во името на Господ, ако тоа не се случи ниту се исполни, тоа е нешто што Господ не го кажал, туку пророкот го кажал дрско: не плаши се од него.”

Два пергаментни листа со делови од сурите 18 до 20 во рано хиџаско писмо. Во 2015 Оксфордската единица за радиојаглеродно датирање со акцелератор го датирала пергаментот меѓу 568 и 645 н.е., со веројатност од 95,4 проценти, распон што го опфаќа животот на Веровесникот (ﷺ) (околу 570-632). Освен мали правописни детали, текстот на листовите е текстот на тие сури каков што го има Куранот денес.

Џозеф Смит ги добил плочите на 22 септември 1827 година. Кога неговата работа завршила, ‘гласникот ги побара, јас му ги предадов; и тој ги чува до денес’ (2 мај 1838).

Есејот вели дека, според извештаите, Џозеф Смит ги ставал или толкувачите или камењето на гледачот во шапка, го притискал лицето во шапката и ги читал зборовите на глас. Ја наведува Ема Смит дека плочите ‘често лежеле на масата без никаков обид да се скријат, завиткани во мал ленен чаршав.’ Вели и дека како млад тој ‘користел камен на гледач за да бара изгубени предмети и закопани богатства.’

“А кога им се кажуваат ајетите Наши, кои се јасни, тогаш тие што не веруваат дека пред Нас ќе застанат, велат: „Донеси ти некој друг Куран или измени го!“ Кажи: „Незамисливо е јас сам од себе да го менувам, јас го следам само тоа што ми се објавува, јас се плашам да Му бидам непослушен на својот Господар од страдањето на Големиот ден.“”

“...и тој има дар да ја преведе книгата, и му заповедав да не претендира на никаков друг дар, зашто нема да му дадам никаков друг дар.”

Џозеф има ‘дар да ги преведе плочите’ и му е заповедано ‘да не претендира на никаков друг дар додека не се исполни мојата намера во ова; зашто нема да ти дадам никаков друг дар додека тоа не заврши.’

“Ете, девицата што ја гледаш е мајка на Бог, по телото. ... ете го Јагнето Божјо, да, самиот Вечен Отец!”

Марија сега е ‘мајка на Синот Божји’, а Исус ‘Јагнето Божјо, да, Синот на Вечниот Отец!’ Изданието од 1837 година (Киртланд), стр. 31-32, веќе гласи ‘Синот на’ во двата стиха.

“Византијците се победени, во најблиската земја, но тие, после поразот свој, сигурно ќе победат за неколку години – и пред и потоа, Аллахова е одлуката – и тогаш верниците ќе се радуваат”

Историја на римскиот (византискиот) цар Ираклиј. Ги бележи персиските освојувања на римските земји, вклучувајќи го Ерусалим во 614, и контрапоходите на Ираклиј од 622, кои завршиле со неговата победа кај Ниниве во 627 и со предавањето на освоените земји од страна на Персијците.

Новиот Ерусалим треба да се изгради на парцелата за храмот во западен Мисури (стих 3), ‘кој храм ќе се подигне во ова поколение. Зашто, вистина, ова поколение нема сето да помине додека не се изгради дом за Господ’.

Кога Бог заповеда некое дело, а непријателите ги попречуваат оние што се обидуваат да го направат, ‘ми прилега повеќе да не го барам тоа дело’ и ‘да ги прифатам нивните приноси.’ Ги именува градот и домот ‘во округот Џексон, Мисури’.

Новиот Ерусалим треба да се изгради на парцелата за храмот во западен Мисури (стих 3), ‘кој храм ќе се подигне во ова поколение. Зашто, вистина, ова поколение нема сето да помине додека не се изгради дом за Господ’.

“Кога пророк зборува во името на Господ, ако тоа не се случи ниту се исполни, тоа е нешто што Господ не го кажал, туку пророкот го кажал дрско: не плаши се од него.”

“А да изнесуваше тој какви било зборови против Нас, Ние со десницата би го зграпчиле, а потоа главната вена би му ја пресекле, и никој меѓу вас не би можел од тоа да го одбрани.”

Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, неговиот оклоп го држел еден Евреин како залог за триесет мери јачмен.

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

Два пергаментни листа со делови од сурите 18 до 20 во рано хиџаско писмо. Во 2015 Оксфордската единица за радиојаглеродно датирање со акцелератор го датирала пергаментот меѓу 568 и 645 н.е., со веројатност од 95,4 проценти, распон што го опфаќа животот на Веровесникот (ﷺ) (околу 570-632). Освен мали правописни детали, текстот на листовите е текстот на тие сури каков што го има Куранот денес.

“Византијците се победени, во најблиската земја, но тие, после поразот свој, сигурно ќе победат за неколку години – и пред и потоа, Аллахова е одлуката – и тогаш верниците ќе се радуваат”

Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, неговиот оклоп го држел еден Евреин како залог за триесет мери јачмен.