Дали Куранот е доволен без хадисите?

“И така ве направивме средишна заедница, за да им бидете сведоци на останатите луѓе, и за Пратеникот да ви биде сведок вам. И Ние ја сменивме киблата кон која претходно се насочуваше само за да укажеме на тие што го следат Пратеникот и на тие што не веруваат, бидејќи тоа навистина им беше тешко на сите, освен на тие на кои Аллах им укажал на Вистинскиот пат. Аллах нема да дозволи да пропадне верувањето ваше. А Аллах кон луѓето е навистина многу Благ и Милостив.”

Ел-Бера ибн Азиб пренесува дека по доаѓањето во Медина Веровесникот (ﷺ) клањал свртен кон Ерусалим шеснаесет или седумнаесет месеци, сè додека правецот на намазот не бил свртен кон Кабата.

“Ви се дозволува во ноќите на постот да имате однос со сопругите свои; тие се ваша облека, а вие сте нивна облека. Аллах знае дека ви беше тешко, па го прифати вашето покајание и ви прости. Затоа сега состанувајте се со нив и копнејте за тоа што Аллах веќе ви го одредил. Јадете и пијте сè додека не бидете во можност да го разликувате белиот конец од црниот конец во мугрите, а потоа надополнете го постот сè до ноќта. Со жените не смеете да имате однос додека сте во итикаф во џамиите. Тоа се Аллаховите граници и не приближувајте им се! Така Аллах им ги објаснува на луѓето прописите Свои, за да бидат богобојазливи.”

Ел-Бера пренесува дека кога постот во Рамазан првпат станал задолжителен, луѓето се држеле подалеку од своите сопруги цел месец, а некои мажи тајно го прекршувале тоа правило. Тогаш Аллах објавил: „Аллах знае дека ви беше тешко, па го прифати вашето покајание и ви прости“ (2:187).

“Кога Веровесникот на една од своите сопруги една тајна ѝ довери, па таа ја издаде – а Аллах тоа нему му го откри – тој еден дел ѝ беше кажал, а останатото го премолчел. Па кога тој за тоа ја извести, таа праша: „Кој те извести за тоа?“ – тој рече: „Ме извести Сезнајниот, Кому ништо не Му е скриено.“”

“Господару наш, испрати им Пратеник, еден помеѓу нив, кој ајетите Твои ќе им ги кажува и за Книгата и за мудроста ќе ги научи и ќе ги исчисти, бидејќи Ти си навистина Силниот и Мудриот!”

“Аллах со милоста Своја ги даруваше верниците, кога еден од нив како Пратеник им го прати, Неговите зборови да им ги кажува, да ги очисти и за Книгата и мудроста да ги научи, иако претходно во очигледна заблуда беа!”

“Да не е Аллаховата добрина и Неговата милост спрема тебе, една група од нив би настојувала да те заведе, но тие само себеси се заведуваат, тебе не можат ни малку да ти наштетат! Тебе Аллах ти објавува Книга и мудрост и те учи за тоа што не си го знаел, бидејќи Аллаховата добрина кон тебе е голема!”

“И памтете ги Аллаховите ајети и мудроста, која се кажува во вашите домови; Аллах, навистина, е добар и сè знае.”

Во поглавјето за Аллаховата заповед во Неговата Книга да се следи суннетот на Неговиот Веровесник, еш-Шафии забележува дека Куранот ја именува Книгата и, покрај неа, Мудроста. Вели дека слушнал од познавачи на Куранот на кои им верувал дека Мудроста е суннетот на Аллаховиот Пратеник (ﷺ), бидејќи се спомнува заедно со Книгата, а Пратеникот ги учи двете.

“О, верници, покорувајте Му се на Аллах и покорувајте му се на Пратеникот и на вашите претпоставени. А ако не се сложувате во нешто, обратете им се на Аллах и на Пратеникот, ако верувате во Аллах и во оној свет! Тоа е подобро и последиците се поубави.”

“Кој ќе му се покори на Пратеникот, Му се покорил и на Аллах; а кој главата ќе ја сврти, па Ние не те пративме да им бидеш чувар!”

“Пленот од жителите на селата и на градовите кои Аллах му ги дарува на Пратеникот Свој им припаѓа: на Аллах и на Пратеникот Негов, и на неговите ближни, и на сирачињата, и на сиромашните и на патниците-намерници, за да не преоѓа само од раце во рацете на вашите богаташи; тоа што Пратеникот ќе ви го даде – земете го, а тоа што ќе ви го забрани – оставете го; и плашете се од Аллах бидејќи Аллах навистина жестоко казнува.”

“И се колнам во Господарот твој, тие нема да бидат верници сè додека во меѓусебните спорови за судија тебе не те прифатат, а потоа во душите свои ни малку тешкотија да не почувствуваат за тоа што си го одредил и додека сосема не се покорат.”

“Вие во Аллаховиот Пратеник имате прекрасен пример за тој што се надева на Аллаховата милост и на награда на оној свет, и кој често Го спомнува Аллах.”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“И намаз (молитва) извршувајте и зекат давајте; и со тие кои го извршуваат намазот и вие извршувајте го!”

Малик ибн ел-Хувејрис пренесува дека тој и други млади мажи останале кај Веровесникот (ﷺ) дваесет дена. Кога ги испратил дома да ги поучуваат своите семејства, им рекол: клањајте како што ме видовте мене да клањам.

Историја на модерните расправи за авторитетот на суннетот во Египет и Јужна Азија. Браун бележи дека Ехл-и Куран, раното движење ‘само Куран’ во Индија, не можело да се договори како да се клања намаз. Абдуллах Чакралави изработил ‘кураански намаз’, кој другите во движењето го напуштиле. Аслам Џајраџпури наместо тоа го прифатил намазот што целата заедница отсекогаш го практикувала, пренесен од Веровесникот (ﷺ), и покрај тоа што сè уште го негирал авторитетот на хадисите.

“јасни докази и книги. А тебе ти го објавуваме Куранот, за да им го објасниш на луѓето тоа што ти се објавува и за тие да размислат.”

“Владетелот на Судниот ден.”

Омер го слушнал Хишам ибн Хаким како ја учи сурата Ел-Фуркан поинаку од начинот на кој тој ја научил и го довел кај Веровесникот (ﷺ). Веровесникот му рекол на секој од нив да учи, за двете читања рекол дека сурата е објавена така, и рекол дека Куранот е објавен за да се учи на седум начини, па учете го она што е полесно.

“Тој тајните ги знае и Тој тајните Свои не ги открива никому, освен на тој што Тој за Пратеник ќе го одбере; затоа Тој и пред него и зад него ги поставува тие што ќе го чуваат”

Омер ибн ел-Хаттаб пренесува дека еден странец во многу бела облека дошол и го прашал Веровесникот (ﷺ) за исламот, иманот и совршенството во обожувањето, а потоа за Часот. Веровесникот рекол дека прашаниот не знае повеќе од оној што прашува, и дал два негови знака: робинката ќе ја роди својата господарка, и ќе видите боси, лошо облечени, сиромашни овчари како се натпреваруваат во подигање високи згради. Потоа Веровесникот му рекол на Омер дека странецот бил ангелот Џибрил, кој дошол да ги поучи за нивната вера.

“О, верници, запишете кога еден од друг позајмувате до одреден рок. И еден писар помеѓу вас тоа праведно нека го напише и писарот нека не се воздржува да напише така како што Аллах го подучил! Тој нека пишува, а должникот нека му кажува! Нека се плаши од Аллах, Господарот свој, и нека не изостави ништо од тоа! А ако должникот е умно ограничен или слаб, или ако не е во состојба да говори, тогаш нека диктира неговиот старател и тоа праведно! И земете двајца сведоци меѓу вас, па ако не најдете двајца мажи, тогаш еден маж и две жени од кои сте задоволни како сведоци. Ако едната од двете нешто погрешно каже, другата нека ја потсети. Сведоците треба да се одѕвијат на секој повик. Нека не ви биде мака тоа да го запишете со рок на враќање, било да е долгот мал или голем! Тоа ви е поисправно кај Аллах и при сведочењето посилно, и за да не се сомневате подобро, освен ако станува збор за секојдневна трговија која ја извршувате меѓу вас, бидејќи тогаш не е грев ако тоа не го запишете! Земете сведоци и кога склучувате купопродажни договори, и нека не биде оштетен ни писарот ни сведокот! А ако го сторите тоа, тогаш тоа е ваш грев! И плашете се од Аллах и Аллах ќе ве подучи. Аллах добро знае сè!”

“О, верници, ако некој грешник ви донесе некаква вест, добро проверете ја, не знаејќи некому зло да не му направите, па, заради тоа што сте го сториле да се покаете.”

Ебу Сеид ел-Худри пренесува дека Ебу Муса трипати побарал дозвола да влезе кај Омер, не добил одговор и си заминал. Му кажал на Омер дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти кој ќе побара трипати и не му се даде дозвола, треба да се врати. Омер рекол дека ќе го натера да доведе сведок за тоа. Ебу Муса прашал едно собрание на енсариите, и Ебу Сеид отишол со него и му кажал на Омер дека Веровесникот го рекол тоа.

Муслим го дава синџирот: Јахја ибн Јахја, кој му го прочитал на Малик, од Нафи, од Ибн Омер, дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти заедничкиот намаз е дваесет и седум степени подобар од намазот клањан сам.

Класичниот прирачник за критика на хадисите. Исправен (сахих) хадис го дефинира како хадис чиј синџир е поврзан од почетокот до крајот преку преносители што се исправни и прецизни, без неправилност или скриена мана. Го наведува ел-Бухари како првиот што составил книга само со исправни хадиси, по кого следи Муслим, а нивните две книги ги нарекува најавтентичните книги по Аллаховата Книга.

Абдуллах ибн ел-Мубарек (починал 797 н.е.) вели дека синџирот на преданието е дел од верата, и дека без него секој би можел да каже што сака.

Хеммам ибн Мунеббих, ученик на асхабот Ебу Хурејре (починал околу 680 н.е.), запишал 138 преданија што ги слушнал од него. Хамидуллах ја објавил збирката од два ракописа, еден во Берлин и еден во Дамаск. Истите преданија се наоѓаат во Муснедот на Ахмед ибн Ханбел, составен во следниот век.

Западните научници како Игнац Голдцихер и Јозеф Шахт тврделе дека повеќето хадиси биле пуштени во оптек долго по Веровесникот (ﷺ). Моцки, германски научник за исламот, испитал примерок од 3.810 преданија во Мусаннефот на Абдурреззак (починал 827 н.е.). Заклучил дека на делото може да му се верува како на извор на вистински преданија од првиот исламски век.

Аријан, пишувајќи во вториот век н.е., повеќе од четири века откако Александар Велики умрел во 323 пр.н.е., вели дека ги следел извештаите на Птоломеј и Аристобул, двајца луѓе што служеле со Александар. Нивните книги се изгубени. Неговото дело и денес е главниот извор што историчарите го користат за походите на Александар.

“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”

“Тој што ќе му се спротивстави на Пратеникот откако јасно ќе му се покаже Вистинскиот пат, и го следи патот кој не е патот на верниците, ќе го пуштиме да прави што наумил, и во Џехенемот ќе го фрлиме, а тоа е ужасно живеалиште!”

Ел-Микдам ибн Мадикериб пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека му е даден Куранот и нешто слично на него заедно со него, и предупредил дека ќе дојде време кога човек, сит и потпрен на својот кревет, ќе каже: држете се само до Куранот, и сметајте за дозволено само она што во него ќе го најдете за дозволено.