Како исламот гледа на ќерките и вдовиците?

Ибн Аббас рекол дека кој сака да го знае незнаењето на Арапите пред исламот, нека ја прочита сурата Ел-Ен’ам од ајетот 130 понатаму, каде што Куранот ги осудува оние што ги убивале своите деца од безумие.

“Тие што од лекоумност и не знаејќи што прават, децата свои ги убиваат и кои тоа што Аллах им го подарил го сметаат за забрането, говорејќи невистини за Аллах, сигурно ќе настрадаат. Тие заталкале и не знаат што прават.”

“А кога на некој од нив ќе му се јави дека му се родила ќерка, лицето му потемнува и станува потиштен, се крие од луѓето поради несреќата која му е јавена: дали вака презрен да ја задржи или во земја да ја закопа? Колку лошо просудуваат тие!”

“Не убивајте ги децата свои поради стравот од сиромаштво, и нив и вас Ние ве снабдуваме, бидејќи нивното убивање е навистина голем грев.”

“и кога живо закопаното девојче ќе биде запрашано поради каква вина е убиено,”

Ел-Мугире пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах ви забранил да бидете непослушни кон своите мајки, да го задржувате она што го должите или да барате она што не ви се должи, и да ги закопувате своите ќерки живи.

Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој ќе одгледа две девојчиња додека не пораснат, ќе дојде на Судниот ден со мене вака, и ги спои своите прсти.

Аиша пренесува дека кај неа дошла една сиромашна жена со своите две ќерки, а таа имала само една урма да ѝ даде. Мајката ја поделила меѓу своите две ќерки и си отишла. Кога Аиша му кажала на Веровесникот (ﷺ), тој рекол дека кој е искушан со ќерки и добро се однесува со нив, тие ќе му бидат штит од Огнот.

“На тој што прави добро, било маж или жена, а верник е, Ние ќе му дадеме да проживее убав живот и навистина ќе ги наградиме според подоброто што го правеле.”

Ибн Аббас објаснува дека пред да биде објавен Куранот 4:19, кога ќе умрел човек, неговите роднини имале право да ја наследат неговата вдовица. Еден од нив можел да се ожени со неа, или можеле да ја омажат, или воопшто да ја спречат да се омажи, и имале повеќе збор над неа од нејзиното сопствено семејство. Ајетот бил објавен за да стави крај на ова.

“О, верници, забрането ви е сопругите да ги наследувате (како предмети) без нивна желба и да им причинувате тешкотии со намера од нештата што им ги дарувавте за себе да си присвоите освен доколку сторат јасен грев. Со нив убаво живејте! А ако почувствувате непожелност кон нив, можно е да не сакате нешто во коешто Аллах дал големо добро!”

“На мажите им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините, и на жените им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините. Било да е многу или малку, делот е пропишан!”

“А ним им припаѓа четвртина од тоа што вие ќе го оставите, ако немате дете; а ако имате дете, ним им припаѓа осмина од тоа што сте го оставиле откако ќе се изврши пораката која ќе ја оставите или откако ќе се подмири долгот.”

Бен Сира вели дека лошо воспитан син е срам за својот татко, и дека ќерката се раѓа на негова загуба. Католичката Нова ерусалимска Библија вториот ред го преведува така што раѓањето на која било ќерка е загуба.

“А кога на некој од нив ќе му се јави дека му се родила ќерка, лицето му потемнува и станува потиштен, се крие од луѓето поради несреќата која му е јавена: дали вака презрен да ја задржи или во земја да ја закопа? Колку лошо просудуваат тие!”