Како се облекуваат муслиманите, и какви манири учи исламот?

“О, синови Адемови, ви дадовме облека која ќе ги покрива срамните места ваши, а и раскошни костуми, но облеката на богобојазливоста е најдобрата. Тоа се некои Аллахови докази за тие да примат поука.”

“Кажи им на верниците нека ги спуштат погледите свои и нека ги чуваат срамните места свои; тоа им е најморално, затоа што Аллах навистина го знае тоа што го прават.”

“А кажи им на верничките нека ги спуштат погледите свои и нека ги чуваат срамните места свои; и нека не ги покажуваат украсите свои освен тоа што е и онака надворешно, и нека ги спуштат веловите свои на градите свои; нека не им ги покажуваат украсите свои на другите, освен на мажите свои или на татковците свои, или на татковците на мажите свои, или на синовите свои, или на синовите на мажите свои, или на браќата свои, или на синовите на браќата свои, или на синовите на сестрите свои, или на пријателките свои, или на робинките свои, или на мажите кои немаат потреба за жени, или на децата кои сè уште не знаат кои се срамните места на жените; и нека не удираат со нозете свои за да не се чуе звукот на накитот нивен кој го покриваат. И покајте се сите заедно пред Аллах, о, верници, за да бидете успешни.”

Ет-Табери пренесува од Ибн Аббас и други од раните генерации дека украсот што жената може да го остави видлив, „тоа што е и онака надворешно“, е нејзиното лице и нејзините раце, и го смета ова за најисправното од толкувањата.

Кувајтската енциклопедија на исламското право запишува дека големото мнозинство правници сметаат дека делот од машкото тело што мора да го држи покриен (аврет) е она што е меѓу папокот и коленото.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) опишал два вида жители на Огнот што сè уште не ги видел: мажи со камшици како опашки на говеда со кои ги тепаат луѓето, и жени што се облечени, а сепак изгледаат голи, склони кон погрешното и водејќи ги и другите кон него.

Ебу Муса пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: златото и свилата се направени дозволени за жените од мојот умет, а забранети за неговите мажи.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го забранил носењето златен прстен.

Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој носи свила на овој свет, нема да ја носи на ахиретот.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека нема да влезе во Џенетот никој што има во срцето гордост колку тежината на еден атом. Еден човек рекол дека луѓето сакаат нивната облека и обувки да бидат убави. Веровесникот одговорил дека Аллах е убав и ја сака убавината; гордоста е отфрлање на вистината и гледање на луѓето со презир.

“И, од горделивост, не го врти од луѓето лицето свое и не оди по земјата надмено, бидејќи Аллах не го сака ни горделивиот ни фалбаџијата.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека кога Аллах го создал Адам, му рекол да поздрави една група ангели и да го слушне нивниот одговор, зашто тоа ќе биде поздравот на неговите деца. Адам рекол ‘Ес-селаму алејкум’ (мир врз вас), а тие одговориле ‘Ес-селаму алејке ве рахметуллах’ (мир и Аллахова милост врз тебе), додавајќи ја Аллаховата милост.

“Кога со поздрав ќе бидете поздравени, со поубав од него отпоздравете, или поздравот возвратете го, бидејќи Аллах навистина сè пресметува!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: нема да влезете во Џенетот додека не поверувате, и нема да поверувате додека не се засакате едни со други. Потоа рекол дека она што прави луѓето да се сакаат едни со други е ширењето на поздравот на мирот меѓу нив.

Абдуллах ибн Амр пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) кои дела на исламот се најдобри. Тој рекол: да се храни народот, и да се поздравуваат оние што ги познаваш и оние што не ги познаваш.

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”

“О, верници, секогаш бидете праведни, сведочете поради Аллах, па дури и против вас самите или против родителите и роднините! Било да е тој за кого сведочите богат или сиромашен, па Аллахово е да се грижи за нив! Затоа, не следете ги страстите, за да не бидете неправедни! А ако лажно сведочите или сведочењето го избегнувате, па, Аллах, навистина, знае што правите!”

“О, верници, должностите кон Аллах извршувајте ги и праведно сведочете! Омразата која кон некои луѓе ја имате нека не ве натера неправедни да бидете! Праведни бидете, тоа е најблиску до богобојазливоста, и плашете се од Аллах, бидејќи Аллах добро знае што правите!”

“Тешко им на тие што не мерат чесно, кои полна мерка земаат кога купуваат од други, а кога им мерат на други (на литар или на кантар) – кратат.”

“Добродетелството не е во тоа да ги вртите вашите лица кон исток и запад, туку добродетели се тие кои веруваат во Аллах, во оној свет, во мелеците, во книгите, во веровесниците, и тие што од имотот свој, иако им е мил, им даваат на роднините, на сирачињата, на сиромашните, на патниците, на питачите, и за откуп од ропство, и тие што намазот (молитвата) го извршуваат и зекат даваат, и кои кога ќе ги преземат обврските свои, ги исполнуваат, и тие што се издржливи во немаштијата и во болеста, и за време на борба. Тоа се тие што се искрени и тоа се тие што се богобојазливи.”

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека вистинољубивоста води кон праведност, а праведноста кон Џенетот, и човек постојано ја зборува вистината сè додека не стане вистинољубив. Лагата води кон злобност, а злобноста кон Огнот, и човек постојано лаже сè додека кај Аллах не биде запишан како лажговец.

Рафи ибн Хадиџ и Сехл ибн Ебу Хасме пренесуваат дека кога една група мажи дошла кај Веровесникот (ﷺ) поради едно убиство, а најмладиот од нив почнал да зборува, Веровесникот рекол: нека најстариот зборува прв.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го бакнал својот внук ел-Хасан ибн Али додека ел-Акра ибн Хабис седел со него. Ел-Акра рекол дека има десет деца и никогаш не бакнал ниту едно од нив. Веровесникот го погледнал и рекол дека кој не е милостив кон другите, нема да му биде покажана милост.

Ибн Омер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Џибрил постојано го поттикнувал добро да се однесува кон соседите, толку многу што помислил дека Џибрил ќе ги направи соседите наследници.

“И обожувајте Го Аллах и ништо не Му здружувајте! А на родителите правете им добро, и на роднините, и на сирачињата, и на сиромашните, и на блискиот сосед и на далечниот сосед, и на пријателот, и на патникот, и на тој што е во ваша сопственост! Аллах, навистина, не ги сака горделивите и фалбаџиите!”

“О, верници, мажите едни на други нека не им се потсмеваат, можеби едните се подобри од нив, а ниту жените на други жени, можеби тие се подобри од нив. И не прекорувајте се едни со други и не нарекувајте се едни со други со грди прекари! О, колку е грдо грешничкото име по верувањето! А тие што нема да се покајат – самите на себеси неправда си чинат.”

“О, верници, чувајте се од многу сомнежи, некои сомнежи се навистина грев. И не шпионирајте се едни со други и не озборувајте се едни со други! Зарем на некого од вас му е мило да го јаде месото на својот мртов брат? – а вам тоа ви е одвратно”

“Тешко му на секој клеветник – потсмевач,”

“На Аллах Му припаѓаат најубавите имиња и повикувајте Го со нив, и тргнете се од тие што ги искривуваат Неговите имиња – како ќе прават, така ќе бидат казнети!”

Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: не мразете се едни со други, не завидувајте си едни на други и не вртете си грб едни на други; бидете Аллахови робови, браќа. Не му е дозволено на муслиманот да го прекине својот брат повеќе од три дена.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека нема да влезе во Џенетот никој што има во срцето гордост колку тежината на еден атом. Еден човек рекол дека луѓето сакаат нивната облека и обувки да бидат убави. Веровесникот одговорил дека Аллах е убав и ја сака убавината; гордоста е отфрлање на вистината и гледање на луѓето со презир.

“И, од горделивост, не го врти од луѓето лицето свое и не оди по земјата надмено, бидејќи Аллах не го сака ни горделивиот ни фалбаџијата.”

“Исто така и жените да се украсуваат со пристојна облека, со срамежливост и трезвеност; не со плетенки, или злато, или бисери, или скапоцена облека; туку (како што им прилега на жените што исповедаат побожност) со добри дела.”