Дали Бог управува со светот?

“Тој управува со сè, од небото до Земјата, а потоа сето тоа Нему Му се враќа во Денот кој, според вашето сметање на времето, трае илјада години.”

“Вашиот Господар е Аллах, Кој небесата и Земјата за шест временски периоди ги создаде, а потоа над Аршот се возвиши и Кој управува. Никој нема да може да се зазема за некого, без Негово одобрение. Ете тоа е Аллах, Господарот ваш, па само Него обожувајте Го! Зошто не размислите?”

“Аллах чува да не се наруши рамнотежата на небесата и на Земјата. А да се наруши, никој друг освен Него не би ги задржал; Тој навистина е Благ и ги простува гревовите.”

“Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!”

“Сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Создателот на небесата и на Земјата, Кој мелеците со по две, три и четири крила ги прави пратеници; Тој на тоа што го создава му додава што сака, Тој, навистина, може сè.”

“и ги средуваат работите (со Аллахова дозвола)!”

“Тие велат: „Семилосниот си зел дете!“ Возвишен нека е Тој! А мелеците се само робови почитувани. Тие не зборуваат сè додека Тој не им одобри и постапуваат така како што Тој ќе им нареди. Тој знае што правеле и што ќе прават, и тие ќе се заземаат само за тој од кого Тој ќе биде задоволен, а и тие самите, од страв кон Него, се плашат.”

“О, вие кои верувате, себеси и семејствата свои вардете ги од Огнот чиешто гориво луѓето и камењата ќе бидат, и за кој строги и силни мелеци ќе се грижат, коишто на тоа што Аллах ќе им го заповеда нема да бидат непослушни, и кои тоа што ќе им се нареди ќе го извршат.”

Абдуррахман ибн Авф ја прашал Аиша како Веровесникот (ﷺ) го почнувал својот намаз кога ќе станел ноќе. Таа рекла дека почнувал со повикување на Аллах како Господар на Џибрил, Микаил и Исрафил, Создател на небесата и земјата, Знаен на невидливото и видливото, Кој им суди на Своите робови за она за што се разидуваат. Потоа Го молел Аллах да го упати кон вистината таму каде што луѓето не се согласувале, зашто Аллах го упатува кого сака на правиот пат.

“Кажи: „Кој му е непријател на Џибрил?“, а тој, со Аллахова волја, тебе Куранот на срцето ти го става, потврдувајќи ја вистинитоста на тоа претходно, како патоказ и радосна вест за верниците.”

“Кој Му е непријател на Аллах и на мелеците Негови и на Пратениците Негови и на Џибрил и на Микаил – па, Аллах навистина им е непријател на тие што не веруваат.”

“И Куранот сигурно е објава од Господарот на световите; поверливиот Џибрил го донесува на срцето твое, за да опоменуваш, на јасен арапски јазик.”

Една енциклопедија на исламското верување ги набројува задачите на ангелите со нивните докази. Џибрил ја донесува објавата (2:97; 26:192-195). Многу исламски научници велат дека Микаил е задолжен за дождот и го насочува каде и да нареди Аллах; хадисот што го наведуваат има научни резерви. Ибн ел-Кајјим напишал дека Џибрил бил назначен да ја донесува објавата, животот на срцата и душите, а Микаил дождот, животот на земјата, растенијата и животните. Ел-Куртуби и Ибн Хаџер наведуваат консензус на исламските научници дека Исрафил ќе дувне во Рогот (39:68), иако ниеден сахих хадис не го вели тоа. Ангелот што ги зема душите е Ангелот на смртта (32:11); нема исправен доказ дека неговото име е Азраил. Еш-Шинкити објаснува дека земањето на душите му се припишува на Аллах (39:42), на Ангелот на смртта (32:11) и на ангелите (16:32) без противречност: никој не умира освен со Аллахова дозвола, на Ангелот на смртта му е наредено да ги зема душите, а другите ангели му помагаат.

“И во рогот ќе се дувне, и ќе умрат тие на небесата и тие на Земјата, ќе останат само тие кои Аллах ќе ги одбере; потоа во рогот по вторпат ќе се дувне и тие, одеднаш, ќе станат и ќе чекаат.”

“Кажи: „Мелекот на смртта, кој за тоа ви е одреден, душите ќе ви ги земе, а потоа кај Господарот свој ќе се вратите.“”

“Аллах ги зема душите во часот на нивната смрт, а и на тие што спијат, па ги задржува тие на кои им одредил да умрат, а другите ги остава до одредениот рок. Тоа се, навистина, докази за тие што размислуваат.”

“Тој е Владетел над робовите Свои и ви праќа чувари; а кога на некој од вас смртта ќе му дојде, Нашите мелеци, без колебање, душата му ја земаат. Тие потоа ќе бидат вратени кај Аллах, кај својот вистински Господар. Само Тој ќе се прашува и Тој најбрзо сметката ќе ја сведе.”

“Кажи: „Мелекот на смртта, кој за тоа ви е одреден, душите ќе ви ги земе, а потоа кај Господарот свој ќе се вратите.“”

“Никој нема да умре без Аллаховото одредение во часот суден. Кој ја сака наградата на овој свет, ќе му ја дадеме, а кој ја сака наградата на оној свет, ќе му ја дадеме. И благодарните ќе ги наградиме!”

Една енциклопедија на исламското верување ги набројува задачите на ангелите со нивните докази. Џибрил ја донесува објавата (2:97; 26:192-195). Многу исламски научници велат дека Микаил е задолжен за дождот и го насочува каде и да нареди Аллах; хадисот што го наведуваат има научни резерви. Ибн ел-Кајјим напишал дека Џибрил бил назначен да ја донесува објавата, животот на срцата и душите, а Микаил дождот, животот на земјата, растенијата и животните. Ел-Куртуби и Ибн Хаџер наведуваат консензус на исламските научници дека Исрафил ќе дувне во Рогот (39:68), иако ниеден сахих хадис не го вели тоа. Ангелот што ги зема душите е Ангелот на смртта (32:11); нема исправен доказ дека неговото име е Азраил. Еш-Шинкити објаснува дека земањето на душите му се припишува на Аллах (39:42), на Ангелот на смртта (32:11) и на ангелите (16:32) без противречност: никој не умира освен со Аллахова дозвола, на Ангелот на смртта му е наредено да ги зема душите, а другите ангели му помагаат.

“Со секој од вас се мелеците, пред него и зад него, по Аллаховата наредба над него бдеат. Аллах нема да измени еден народ додека тој самиот не се измени. А кога Аллах сака еден народ да казни, никој не може тоа да го спречи, освен Него му нема заштитник.”

“а над вас бдеат чувари, кај Нас благородни писари, кои знаат што правите.”

Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти Аллах назначува ангел над секоја утроба. Ангелот вели: Господару, капка; Господару, згрутчена крв; Господару, парче месо. Кога Аллах ќе посака да го доврши неговото создавање, ангелот прашува дали е машко или женско, несреќно или благословено, и каква ќе биде неговата опскрба и неговиот животен век. Сето ова се запишува додека детето е уште во утробата на својата мајка.

“И мелеците на неговите краеви ќе стојат, а Аршот на Господарот твој, тој ден, над нив осуммина ќе го држат.”

Аиша го прашала Веровесникот (ﷺ) дали познавал ден потежок од Ухуд. Тој го спомнал денот кога му го изложил својот повик на Ибн Абд Јалил, поглавар од Таиф, и бил одбиен. Додека заминувал тажен, Џибрил дошол со ангелот на планините, кој понудил да ги сруши двете големи планини врз оние што го отфрлиле. Веровесникот одбил и рекол дека се надева оти нивните потомци ќе Го обожуваат само Аллах.

“О, луѓе, вие сте зависни, вам ви треба Аллах, а Аллах е Независен и за благодарност Достоен.”

“Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!”

“Господ го подготви својот престол на небесата; и неговото царство владее над сè. Благословувајте го Господ, вие негови ангели, што сте моќни во сила, што ги вршите неговите заповеди, слушајќи го гласот на неговото слово.”

“Тие велат: „Семилосниот си зел дете!“ Возвишен нека е Тој! А мелеците се само робови почитувани. Тие не зборуваат сè додека Тој не им одобри и постапуваат така како што Тој ќе им нареди. Тој знае што правеле и што ќе прават, и тие ќе се заземаат само за тој од кого Тој ќе биде задоволен, а и тие самите, од страв кон Него, се плашат.”

“А колку мелеци има на небесaтa чиешто посредување никому нема да му биде од корист, сè додека Аллах тоа не го дозволи на оној кому Тој сака и во корист на оној од кого е задоволен.”

Абдуррахман ибн Авф ја прашал Аиша како Веровесникот (ﷺ) го почнувал својот намаз кога ќе станел ноќе. Таа рекла дека почнувал со повикување на Аллах како Господар на Џибрил, Микаил и Исрафил, Создател на небесата и земјата, Знаен на невидливото и видливото, Кој им суди на Своите робови за она за што се разидуваат. Потоа Го молел Аллах да го упати кон вистината таму каде што луѓето не се согласувале, зашто Аллах го упатува кого сака на правиот пат.