آیا زنان در اسلام و در کتاب مقدس ارث می‌برند؟

“مردان از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان [شان به عنوان ارث] بر جای گذاشته‌اند، سهمی دارند و زنان [نیز] از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان بر جای گذاشته‌اند، سهمی دارند ـ خواه آن [مال] کم باشد یا زیاد-. [چنین] بهره‌ای [از جانب الله] معیّن [و مقرر شده] است‌.”

“الله دربارۀ فرزندانتان به شما سفارش می‌کند: سهم پسر، مانند سهم دو دختر است؛ و اگر [وارثان، دو دختر یا] بیشتر از دو دختر باشند، سهم آنان دو سومِ تَرَکه [= میراث] است؛ و اگر فقط یک دختر باشد، سهم او نصف ترکه است. اگر [متوفی‌] فرزند [چه پسر و چه دختر] داشته باشد، برای هر یک از پدر و مادر او [= متوفَّی]، یک‌ششمِ ترکه است و اگر فرزند نداشته باشد و [تنها] پدر و مادرش از او ارث ببرند، در این صورت، برای مادرش یک‌سوم‌ است [و بقیه که دو سوم می‌شود سهم پدر است‌]؛ و اگر او [= متوفی] برادرانی داشته باشد، سهم مادرش یک‌ششم است.”

“و اگر شما فرزندی نداشته باشید، یک‌چهارمِ ترکۀ شما برای زنانتان است و اگر فرزندی داشته باشید، یک‌هشتم ترکۀ شما از آنِ ایشان است؛ [البته] پس از عمل به وصیتی که کرده‌اید و [پرداخت] بِدِهی[ها و قَرض‌هایی که دارید]؛”

“کسانی که دارا [و ثروتمند] هستند، باید از دارایی [و ثروت] خود [بر زن مطلقه و فرزندش] خرج کنند، و کسی‌ که تنگدست است، باید از آنچه که الله به او داده [و در توانش است] خرج کند. الله هیچ کس را جز به ‌آن اندازه که به او [توان] داده است مکلّف نمی‌کند. الله به زودی بعد از سختی [و تنگدستی،] آسانی [و گشایش] قرار می‌دهد.”

“و مهریه‌های زنان را به عنوان هدیه [و فریضه‌ای الهی] با خوشدلی به آنان بدهید. پس اگر آنان چیزی از آن را با رضایت خاطر به شما بخشیدند، آن را نوشین و گوارا بخورید.”

“[ای مؤمنان،] آنچه را که الله به وسیلۀ آن، برخی از شما را بر برخی دیگر برتری داده‌ است، آرزو مکنید [تا دچار حسد نشوید]. مردان از آنچه به دست آورده‌اند [پاداش و] بهره‌ای دارند و زنان [نیز] از آنچه به دست آورده‌اند [اجر و] بهره‌ای دارند؛ و از بخشش الله [چیزی] بخواهید. بی‌تردید، الله به هر چیزی داناست.”

ابن کثیر دربارهٔ آیهٔ میراث توضیح می‌دهد که مرد دو برابر سهم زن را می‌گیرد، زیرا باید هزینهٔ نگهداری دیگران را بر دوش کشد، همراه با رنج تجارت و کسب درآمد و سختی‌ای که با آن همراه است.

“الله دربارۀ فرزندانتان به شما سفارش می‌کند: سهم پسر، مانند سهم دو دختر است؛ و اگر [وارثان، دو دختر یا] بیشتر از دو دختر باشند، سهم آنان دو سومِ تَرَکه [= میراث] است؛ و اگر فقط یک دختر باشد، سهم او نصف ترکه است. اگر [متوفی‌] فرزند [چه پسر و چه دختر] داشته باشد، برای هر یک از پدر و مادر او [= متوفَّی]، یک‌ششمِ ترکه است و اگر فرزند نداشته باشد و [تنها] پدر و مادرش از او ارث ببرند، در این صورت، برای مادرش یک‌سوم‌ است [و بقیه که دو سوم می‌شود سهم پدر است‌]؛ و اگر او [= متوفی] برادرانی داشته باشد، سهم مادرش یک‌ششم است.”

“و اگر مرد یا زنی که از او ارث می‌برند، کَلاله [= بدون پدر و مادر و بدون فرزند] باشد و یک برادر [مادری] یا یک خواهری [مادری] داشته باشد، برای هر یک از آنان یک‌ششم [تَرَکه] است؛ و اگر [برادران و خواهران مادری میت] بیش از این [دو نفر] باشند، در این صورت، در یک‌سوم [از ترکه] شریکند؛ [البته‌] پس از انجام وصیتی که به آن سفارش شده یا بِدِهی[ها و قَرض‌هایی] که [باید پرداخت گردد؛ به شرط آنکه از این طریق،‌] زیانی [به ورثه‌] نرساند”

“و بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: اگر کسی بمیرد و پسری نداشته باشد، ملک او را به دخترش انتقال دهید. و اگر او را دختری نباشد، ملک او را به برادرانش بدهید. و اگر او را برادری نباشد، ملک او را به برادران پدرش بدهید. و اگر پدرش را برادری نباشد، ملک او را به هر کس از قبیله‌اش که خویش نزدیک‌تر او باشد بدهید تا وارث آن بشود؛ و این برای بنی‌اسرائیل فریضهٔ داوری باشد، چنان‌که خداوند به موسی امر فرموده بود.”

“و هر دختری که ملکی از اسباط بنی‌اسرائیل به تصرف آورد، به کسی از خاندان سبط پدر خود به زنی داده شود، تا بنی‌اسرائیل هر کس ملک پدران خود را متصرف شوند.”

“اگر مردی را دو زن باشد، یکی محبوبه و دیگری مکروهه، و محبوبه و مکروهه هر دو برایش پسران بزایند، و پسر مکروهه نخست‌زاده باشد، پس در روزی که اموال خود را به پسران خویش تقسیم نماید، نمی‌تواند پسر محبوبه را بر پسر مکروهه که نخست‌زاده است، حق نخست‌زادگی دهد. بلکه پسر مکروهه را نخست‌زادهٔ خود بشناسد، و از هر چه دارد نصیب دو حصه بدو دهد، زیرا که او ابتدای قوت اوست و حق نخست‌زادگی از آنِ اوست.”

“و بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: اگر کسی بمیرد و پسری نداشته باشد، ملک او را به دخترش انتقال دهید. و اگر او را دختری نباشد، ملک او را به برادرانش بدهید. و اگر او را برادری نباشد، ملک او را به برادران پدرش بدهید. و اگر پدرش را برادری نباشد، ملک او را به هر کس از قبیله‌اش که خویش نزدیک‌تر او باشد بدهید تا وارث آن بشود؛ و این برای بنی‌اسرائیل فریضهٔ داوری باشد، چنان‌که خداوند به موسی امر فرموده بود.”

“و در تمامی زمین مثل دختران ایوب زنان نیکوصورت یافت نشدند، و پدر ایشان، ایشان را در میان برادرانشان ارثی داد.”