آیا پولس دینی را که عیسی آموخت تغییر داد؟

“الحال می‌باید از آن مردمانی که همراهان ما بودند، در تمام آن مدتی که عیسی خداوند با ما آمد و رفت می‌کرد، از زمان تعمید یحیی تا روزی که از نزد ما بالا برده شد، یکی از ایشان با ما شاهد برخاستن او بشود.”

“اما ای برادران، شما را اعلام می‌کنم از انجیلی که من بدان بشارت دادم که به طریق انسان نیست. زیرا که من آن را از انسان نیافتم و نیاموختم، مگر به کشف عیسی مسیح.”

“در روزی که خدا رازهای مردم را داوری خواهد نمود به وساطت عیسی مسیح، برحسب بشارت من.”

یک کتاب درسی استاندارد. نخستین نامه‌های پولس را حدود 50 م، مرقس را حدود 65-70، متی و لوقا را حدود 80-85، و یوحنا را حدود 90-95 تاریخ‌گذاری می‌کند، و یادآور می‌شود که عیسی به آرامی سخن می‌گفت، در حالی که انجیل‌ها را نویسندگانی که نام خود را نمی‌آورند به یونانی نوشتند. همچنین می‌گوید که پولس عیسی را در دوران زندگی‌اش نمی‌شناخت و تنها پس از صلیب ایمان آورد.

“و بی‌درنگ در کنایس به مسیح موعظه می‌نمود که او پسر خداست.”

“اما بعضی از فلاسفهٔ اپیکوریین و رواقیین با او روبرو شده، بعضی می‌گفتند: این یاوه‌گو چه می‌خواهد بگوید؟ و دیگران گفتند: ظاهراً واعظ به خدایان غریب است، زیرا که ایشان را به عیسی و قیامت بشارت می‌داد.”

“و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظ ما و باطل است نیز ایمان شما.”

“ناگاه شخصی آمده، وی را گفت: ای استاد نیکو، چه عمل نیکو کنم تا حیات جاودانی یابم؟ وی را گفت: از چه سبب مرا نیکو گفتی و حال آنکه کسی نیکو نیست جز خدا فقط. لیکن اگر بخواهی داخل حیات شوی، احکام را نگاه دار.”

“پس هر که یکی از این احکام کوچک‌ترین را بشکند و به مردم چنین تعلیم دهد، در ملکوت آسمان کمترین شمرده شود. اما هر که به عمل آورد و تعلیم نماید، او در ملکوت آسمان بزرگ خوانده خواهد شد.”

“اما چونکه یافتیم که هیچ‌کس از اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود، بلکه به ایمان به عیسی مسیح، ما هم به مسیح عیسی ایمان آوردیم تا از ایمان به مسیح و نه از اعمال شریعت عادل شمرده شویم، زیرا که از اعمال شریعت هیچ بشری عادل شمرده نخواهد شد.”

“زیرا یقین می‌دانیم که انسان بدون اعمال شریعت، محض ایمان عادل شمرده می‌شود.”

“پس می‌بینید که انسان از اعمال عادل شمرده می‌شود نه از ایمان تنها.”

“این است عهد من که نگاه خواهید داشت، در میان من و شما و ذریت تو بعد از تو: هر ذکوری از شما مختون شود. و گوشت قلفهٔ خود را مختون سازید، تا نشان آن عهدی باشد که در میان من و شماست. و هر پسر هشت‌روزه از شما مختون شود، هر ذکوری در نسل‌های شما، خواه خانه‌زاد خواه زرخرید از اولاد هر اجنبی که از ذریت تو نباشد. هر خانه‌زاد تو و هر زرخرید تو البته مختون شود، تا عهد من در گوشت شما عهد جاودانی باشد. اما هر ذکور نامختون که گوشت قلفهٔ او ختنه نشود، آن کس از قوم خود منقطع شود، زیرا که عهد مرا شکسته است.”

“و چون روز هشتم، وقت ختنهٔ طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرار گرفتن او در رحم او را نامیده بود.”

“اینک من پولس به شما می‌گویم که اگر مختون شوید، مسیح برای شما هیچ نفع ندارد.”

“چون پولس خواست او همراه وی بیاید، او را گرفته، مختون ساخت به سبب یهودیانی که در آن نواحی بودند، زیرا که همه پدرش را می‌شناختند که یونانی بود.”

“و دربارهٔ تو شنیده‌اند که همهٔ یهودیانی را که در میان امت‌ها می‌باشند، تعلیم می‌دهی که از موسی انحراف نمایند و می‌گویی نباید اولاد خود را مختون ساخت و به سنن رفتار نمود.”

“پس چقدر بیشتر الآن که به خون او عادل شمرده شدیم، به وسیلهٔ او از غضب نجات خواهیم یافت.”

“مسیح ما را از لعنت شریعت فدا کرد چونکه در راه ما لعنت شد، چنانکه مکتوب است: ملعون است هر که بر دار آویخته شود؛”

“ناگاه شخصی آمده، وی را گفت: ای استاد نیکو، چه عمل نیکو کنم تا حیات جاودانی یابم؟ وی را گفت: از چه سبب مرا نیکو گفتی و حال آنکه کسی نیکو نیست جز خدا فقط. لیکن اگر بخواهی داخل حیات شوی، احکام را نگاه دار.”

“پدران به عوض پسران کشته نشوند، و نه پسران به عوض پدران کشته شوند؛ هر کس برای گناه خود کشته شود.”

“هر که گناه کند او خواهد مرد. پسر متحمل گناه پدرش نخواهد بود و پدر متحمل گناه پسرش نخواهد بود. عدالت مرد عادل بر خودش خواهد بود و شرارت مرد شریر بر خودش خواهد بود.”

“و اگر مرد شریر از همهٔ گناهانی که کرده باشد بازگشت نماید و همهٔ فرایض مرا نگاه داشته، انصاف و عدالت را بجا آورد، او البته زنده مانده، نخواهد مرد. تمامی تقصیرهایی که کرده باشد به ضد او به یاد آورده نخواهد شد، بلکه در عدالتی که کرده باشد زنده خواهد ماند.”

“در ساعت برخاسته، به سوی پدر خود متوجه شد. اما هنوز دور بود که پدرش او را دیده، ترحم نمود و دوان دوان آمده، او را در آغوش خود کشیده، بوسید.”

“لکن رفته، این را دریافت کنید که رحمت می‌خواهم نه قربانی، زیرا نیامده‌ام تا عادلان را بلکه گناهکاران را به توبه دعوت نمایم.”

“گوشت و خون این [قربانی‌ها] هرگز به الله نمی‌رسد؛ بلکه پرهیزگاری شماست که به او می‌رسد. او تعالی آنها را اینچنین به خدمت شما گماشت تا الله را به [شکرانۀ] آنکه شما را هدایت کرده است، به بزرگی یاد کنید؛ و نیکو‌‌‌‌‌‌کاران را [به خیر و رستگاری] بشارت بده.”

“و چون یعقوب و کیفا و یوحنا که معتبر به ارکان بودند، آن فیضی را که به من عطا شده بود دیدند، دست رفاقت به من و برنابا دادند تا ما به سوی امت‌ها برویم، چنانکه ایشان به سوی مختونان؛”

“زیرا که اول به شما سپردم آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد؛”

“زیرا که پسر انسان نیز نیامد تا مخدوم شود بلکه تا خدمت کند و تا جان خود را فدای بسیاری کند.”

“جز آنچه مرا به آن فرمان دادی چیزی به آنان نگفتم. [بلکه گفتم که:] “الله را عبادت کنید که پروردگار من و شماست”؛ و تا زمانی که در میان آنان به سر می‌بردم، بر [سخنان] آنان گواه بودم؛ و چون مرا [به سوی خویش] برگرفتی، تو خود مراقبشان بودی؛ و تو بر هر چیز گواهی.”

“سپس چون عیسی به کفر آنان پی برد گفت: «چه کسانی یاوران من [در راه دعوت] به سوی الله هستند؟» حواریون گفتند: «ما یاوران [دینِ] الله هستیم؛ به الله ایمان آورده‌ایم و [تو نیز ای عیسی،] گواه باش که ما تسلیم [او] هستیم.”

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) ختنه را نخستین کار از پنج کار راه فطرت (سرشت طبیعی) نام برد.