چرا مسلمانان در نماز وضو می‌گیرند و بر زمین سجده می‌کنند؟ آیا عیسی چنین نماز می‌خواند؟

“ای کسانی‌ که ایمان آورده‌اید، چون به [قصدِ] نماز برخاستید، صورت و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید و سرتان را مسح کنید و پاهایتان را تا دو قوزک [بشویید] و اگر جُنُب بودید، خود را [با غسل کردن] پاک سازید؛ و اگر بیمار یا مسافرید یا هر یک از شما از محل قضای حاجت آمده است یا با زنان آمیزش کرده‌اید و آب نمی‌یابید، با خاکی پاک تیمم کنید و از آن بر صورت و دست‌هایتان بکشید. الله نمی‌خواهد شما را به سختی بیندازد؛ بلکه می‌خواهد شما را پاک سازد و نعمت خویش را بر شما تمام کند؛ باشد که شکر به جای آورید.”

“ای کسانی ‌که ایمان آورده‌اید، رکوع کنید و سجده گزارید و پروردگارتان را عبادت کنید و کار نیک انجام دهید؛ باشد که رستگار شوید.”

“چون نماز را به پایان رساندید، الله را [در همه حال،] ایستاده و نشسته و بر پهلو خفته [= خوابیده] یاد کنید؛ و هر گاه آرامش یافتید [و ترس از بین رفت]، نماز را [کامل] بر پا دارید [چرا که] بی‌تردید، نماز [فریضه‌ای است که] در اوقات معیّنی بر مؤمنان واجب شده ‌است.”

طلحة بن عبیدالله روایت کرده است که مردی از نجد از پیامبر (ﷺ) دربارهٔ اسلام پرسید. به او گفته شد: پنج نماز در شبانه‌روز، روزهٔ رمضان، و زکات، و هر چه بیش از آن داوطلبانه است. آن مرد رفت و گفت نه بیشتر انجام خواهد داد و نه کمتر، و پیامبر فرمود اگر راست بگوید رستگار خواهد شد.

مالک بن حویرث روایت کرده است که او و چند جوان دیگر بیست روز نزد پیامبر (ﷺ) ماندند. هنگامی که آنان را به خانه‌هایشان فرستاد تا به خانواده‌هایشان آموزش دهند، به آنان فرمود: همان‌گونه نماز بخوانید که دیدید من نماز می‌خوانم.

“پس قدری پیش رفته، به روی در افتاد و دعا کرده، گفت: ای پدر من، اگر ممکن باشد این پیاله از من بگذرد؛ لیکن نه به خواهش من، بلکه به ارادهٔ تو.”

“و قدری پیشتر رفته، به روی بر زمین افتاد و دعا کرد تا اگر ممکن باشد آن ساعت از او بگذرد.”

“گفت: ای پدر، اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به ارادهٔ تو.”

“آنگاه ابرام به روی در افتاد و خدا به وی خطاب کرده، گفت:”

“پس به روی خود درافتاده، گفتند: ای خدا که خدای روح‌های تمامی بشر هستی، آیا یک نفر گناه ورزد و بر تمامی جماعت غضبناک شوی؟”

“و موسی و هارون از حضور جماعت نزد در خیمهٔ اجتماع آمدند، و به روی خود افتادند، و جلال خداوند بر ایشان ظاهر شد.”

“و یوشع جامهٔ خود را دریده، او و مشایخ اسرائیل پیش تابوت خداوند تا شام به روی خود بر زمین افتادند، و خاک بر سر خود پاشیدند.”

“پس اخاب برآمده، اکل و شرب نمود. و ایلیا بر قلهٔ کرمل برآمد و به زمین خم شده، روی خود را به میان زانوهایش گذاشت،”

“زیرا هارون و پسرانش دست‌ها و پاهای خود را از آن خواهند شست. وقتی که به خیمهٔ اجتماع داخل شوند، با آب غسل بکنند مبادا بمیرند؛ یا وقتی که به مذبح به جهت خدمت نزدیک آیند تا هدیهٔ آتشین برای خداوند بسوزانند. آنگاه دست‌ها و پاهای خود را بشویند، مبادا بمیرند؛ و این برای ایشان، یعنی برای او و ذریتش، نسلاً بعد نسل فریضهٔ ابدی خواهد بود.”

“و موسی و هارون و پسرانش دست‌ها و پاهای خود را در آن شستند. وقتی که به خیمهٔ اجتماع داخل شدند و نزد مذبح آمدند، شست‌وشو کردند؛ چنان‌که خداوند به موسی امر فرموده بود.”

“گفت: بدین جا نزدیک میا؛ نعلین خود را از پاهایت بیرون کن، زیرا مکانی که در آن ایستاده‌ای زمین مقدس است.”

“خداوند به وی گفت: نعلین از پاهایت بیرون کن، زیرا جایی که در آن ایستاده‌ای، زمین مقدس است.”

“به راستی، من پروردگارت هستم؛ پس [برای مناجات با پروردگار] کفش‌هایت را درآور [که] در حقیقت، تو در سرزمین مقدس «طُوی» هستی.”

“بیایید عبادت و سجده نماییم، و به حضور آفرینندهٔ خود خداوند زانو زنیم.”

“اما چون دانیال دانست که نوشته امضا شده است، به خانهٔ خود درآمد، و پنجره‌های بالاخانهٔ خود را به سمت اورشلیم باز نموده، هر روز سه مرتبه زانو می‌زد و دعا می‌نمود و نزد خدای خود شکر می‌کرد، به طوری که قبل از آن عادت می‌داشت.”

“شامگاهان و صبحگاهان و ظهر، دعا و ناله خواهم کرد، و او آواز مرا خواهد شنید.”

“اما هر زنی که سر برهنه دعا یا نبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود. زیرا اگر زن نمی‌پوشد، موی را نیز ببُرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.”

“به عوض آنکه باید گفت که اگر خداوند بخواهد، زنده می‌مانیم و چنین و چنان می‌کنیم.”