آیا کریسمس ربطی به مسیح دارد؟

“و در آن ایام حکمی از اوغسطس قیصر صادر گشت که تمام ربع مسکون را اسم‌نویسی کنند. (و این اسم‌نویسی اول شد هنگامی که کیرینیوس والی سوریه بود.)”

“و در آن نواحی شبانان در صحرا به سر می‌بردند و در شب پاسبانی گله‌های خویش می‌کردند.”

“و چون عیسی در ایام هیرودیس پادشاه در بیت‌لحم یهودیه تولد یافت، ناگاه مجوسی چند از مشرق به اورشلیم آمده،”

کلمنت ثبت می‌کند که برخی مسیحیان روزگارش روز تولد عیسی را حساب کرده بودند. برخی آن را در 25 ماه مصری پاخون (در مه) می‌دانستند، و دیگران در 24 یا 25 فارموثی (در آوریل). او از 25 دسامبر یاد نمی‌کند.

اوریگن می‌گوید که در کتاب مقدس هیچ قدیسی یافت نمی‌شود که در زادروز خود جشن بگیرد، و تنها گناهکاران برای چنین زادروزی شادی می‌کنند. او از فرعون در عهد عتیق و هیرودیس در عهد جدید نام می‌برد که هر دو جشن زادروز خود را به خون انسان آلودند.

“و واقع شد در روز سوم که روز میلاد فرعون بود، که ضیافتی برای همهٔ خادمان خود برپا کرد، و سر رئیس ساقیان و سر رئیس خبازان را در میان خادمان خود برافراشت. اما رئیس ساقیان را به ساقی‌گری‌اش باز آورد، و جام را به دست فرعون داد؛ و اما رئیس خبازان را به دار کشید، چنان‌که یوسف برای ایشان تعبیر کرده بود.”

“اما چون بزم میلاد هیرودیس را می‌آراستند، دختر هیرودیا در مجلس رقص کرده، هیرودیس را شاد نمود. از این رو قسم خورده، وعده داد که آنچه خواهد بدو بدهد. و او از ترغیب مادر خود گفت که سر یحیی تعمیددهنده را الان در طبقی به من عنایت فرما. آنگاه پادشاه برنجید، لیکن به پاس قسم و خاطر همنشینان خود، فرمود که بدهند. و فرستاده، سر یحیی را در زندان از تن جدا کرد.”

کتابی از تقویم‌ها و فهرست‌ها که در 354 در رم ساخته شد. فهرست روزهای خاکسپاری شهیدان در آن، که تا 336 تنظیم شده بود، با 25 دسامبر آغاز می‌شود: “مسیح در بیت‌لحم یهودیه زاده شد” (ناتوس کریستوس این بتلئم یودئه).

پژوهشی دربارهٔ چگونگی پیدایش جشن‌های مسیحی. تالی استدلال می‌کند که 25 دسامبر ممکن است از راه حساب، بر پایهٔ این باور که عیسی در 25 مارس درگذشت، به دست آمده باشد، نه آنکه به سادگی از جشن بت‌پرستانهٔ خورشید گرفته شده باشد.

توضیح‌هایی را که برای این تاریخ داده شده برمی‌شمارد، از جمله اینکه از 25 مارس حساب شد، که گمان می‌رفت تاریخ بسته شدن نطفهٔ عیسی یا مرگ او باشد. یادآور می‌شود که نخستین مسیحیان اصلاً زادروز او را جشن نمی‌گرفتند.

ضمیمهٔ کریسمس ایلاستریتد لندن نیوز گراوری از ملکه ویکتوریا، شاهزاده آلبرت و فرزندانشان چاپ کرد که گرد درخت کریسمسی آراسته در قلعهٔ ویندزور گرد آمده بودند، با شرحی از رسم آلمانی‌ای که آلبرت به خاندان سلطنتی آورده بود.

شعری که نخست بی‌نام چاپ شد و سنت نیکلاس را جن کوتولهٔ چاق و شادی وصف می‌کند که در شب پیش از کریسمس، با سورتمه‌ای که هشت گوزن شمالی آن را می‌کشند، از دودکش پایین می‌آید تا جوراب‌های بچه‌ها را پر کند.

فرمان 8 ژوئن 1647 پارلمان انگلستان جشن‌های کریسمس، عید پاک و پنطیکاست و دیگر روزهای مقدس را لغو کرد و به جای آن ماهانه یک روز آسایش داد. کریسمس با بازگشت پادشاهی در سال 1660 بازگشت.

قانونی از مستعمرهٔ خلیج ماساچوست که در مه 1659 تصویب شد، هر کس را که روزی همچون کریسمس را نگاه می‌داشت، چه با کار نکردن، چه با جشن گرفتن و چه به هر شیوهٔ دیگر، پنج شیلینگ جریمه می‌کرد. این قانون در سال 1681 لغو شد.

“[عیسی به سخن آمد و] گفت: «من بندۀ الله هستم. او به من کتاب داده و مرا پیامبر ساخته است.”

“و سلام بر من، روزی‌ که متولد شدم و روزی‌ که می‌میرم و روزی‌ که زنده برانگیخته می‌شوم».”