İtki üçün kədərlənmək və ya ağlamaq imansızlıqdırmı?

Ənəs rəvayət edir ki, Peyğəmbərin (ﷺ) körpə oğlu İbrahim son nəfəslərini alırdı və Peyğəmbərin gözləri yaşla doldu. Əbdürrəhman ibn Övf təəccüblə ondan onun da ağlayıb-ağlamadığını soruşdu. O cavab verdi ki, bu, mərhəmətdir. Sonra daha çox ağladı və dedi ki, gözlər yaş tökür, ürək kədərlənir, amma biz yalnız Rəbbimizin razı qaldığını deyirik və İbrahimin ayrılığından kədərləndiklərini dedi.

Üsamə ibn Zeyd rəvayət edir ki, Peyğəmbərin (ﷺ) qızı uşağı ölərkən onun dalınca adam göndərdi. O, əvvəlcə xəbər göndərdi ki, Allahın aldığı və verdiyi Onundur, hər şeyin müəyyən vaxtı var və qızı səbr edib savab ummalıdır. Uşaq nəfəs almaqda çətinlik çəkərək ona gətiriləndə gözlərindən yaş axdı. Bunun nə olduğu soruşulanda dedi ki, bu, Allahın qullarının qəlbinə qoyduğu mərhəmətdir və Allah qullarından mərhəmətli olanlara mərhəmət edir.

“(Yəqub) onlardan üz döndərdi və: “Heyif Yusifdən!”– dedi. Kədərdən onun gözlərinə ağ gəldi. O, dərdini öz içində saxlayırdı.”

“(Yəqub) dedi: Mən dərd-qəmimi yalnız Allaha ərz edirəm və Allahdan (nazil olan vəhy sayəsində) sizin bilmədiklərinizi (Yusifin yuxusunun doğru çıxacağını) bilirəm.”

“Ey Oğullarım! Gedin, Yusifdən və qardaşından bir xəbər bilin. Allahın mərhəmətindən ümidinizi üzməyin. Allahın mərhəmətindən yalnız kafirlər ümidlərini üzərlər.”

Abdullah ibn Ömər rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) xəstə Səd ibn Ubadəni ziyarət etdi və ağladı, yanındakılar da ağladı. Peyğəmbər dedi ki, Allah gözün yaşına və ya qəlbin kədərinə görə cəzalandırmır, lakin bunun üzündən cəzalandırır və ya mərhəmət edir və dilini göstərdi.

Abdullah ibn Məsud rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) demişdir: yanaqlarına vuran, paltarını cıran və İslamdan əvvəlki dövrün fəryadları ilə qışqıran bizdən deyil.

“Biz sizi bir az qorxu, bir az aclıq, bir az da mal-dövlət, insan və məhsul itkisi ilə sınayarıq. Səbir edənləri müjdələ. O kəslər ki, onlara bir müsibət üz verdikdə: “Biz, Allaha məxsusuq və biz yalnız Ona qayıdacağıq!”– deyirlər. Onlara öz Rəbbi tərəfindən məğfirət və rəhmət vardır. Məhz onlar doğru yolda olanlardır.”

Ümmü Sələmə rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) öyrətmişdir: bəlaya düçar olan müsəlman Allahın əmr etdiyi sözləri, ‘Biz Allahınıq və Ona qayıdacağıq; Ey Allah, müsibətimdə mənə savab ver və onun əvəzinə daha yaxşısını ver’ desə, Allah ona daha yaxşısını verir. Əri Əbu Sələmə öləndə o, ondan kimin yaxşı ola biləcəyini düşündü, lakin bu sözləri dedi və Allah ona Allahın Rəsulunu ər verdi.

Əbu Səid əl-Xudri və Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) demişdir: müsəlmana heç bir yorğunluq, xəstəlik, kədər, qüssə, əziyyət və ya sıxıntı, hətta tikanın batması belə toxunmaz ki, Allah bunun sayəsində onun bəzi günahlarını silməsin.

Süheyb rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) demişdir: möminin işi heyrətamizdir, çünki hamısında onun üçün xeyir var və bu, mömindən başqa heç kim üçün belə deyil: xoş bir şey baş verəndə şükür edir və bu, onun üçün xeyirdir; çətinlik gələndə səbr edir və bu, onun üçün xeyirdir.

“Şübhəsiz ki, çətinliklə bərabər bir asanlıq vardır. Əlbəttə ki, çətinliklə bərabər bir asanlıq vardır.”