Herët a vonë, shumica e myslimanëve të rinj takojnë ‘policinë e haramit’: myslimanë që i korrigjojnë të tjerët ashpër, shpesh në publik, dhe shpesh për gjëra të vogla ose për gjëra për të cilat dijetarët kanë mendime të ndryshme. Shumë prej tyre e kanë me qëllim të mirë. Por ashpërsia nuk është rruga e Profetit (ﷺ), dhe nuk është kurrë arsye për ta lënë Islamin.
“Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje. Prandaj falua atyre gabimin, kërkoi falje Allahut për ata”
(Kurani 3:159)
Rruga e Profetit (ﷺ)
Muavije ibn el-Hakemi sapo ishte bërë mysliman kur foli me zë gjatë namazit. Njerëzit e shikuan me inat dhe i rrahën kofshët për ta bërë të heshte. Më pas Profeti (ﷺ) nuk e qortoi, nuk e goditi dhe nuk e fyeu. Thjesht i shpjegoi se të folurit nuk i përket namazit. Muavija tha se nuk kishte parë kurrë mësues më të mirë.
Një herë tjetër, një burrë nga shkretëtira filloi të urinonte në xhami, dhe njerëzit e kapën. Profeti (ﷺ) u tha ta linin dhe të derdhnin ujë mbi vend. Pastaj u tha se ata ishin dërguar për të lehtësuar, jo për të vështirësuar.
Rregulli i tij për këdo që mëson ishte i shkurtër: lehtësoni dhe mos vështirësoni; jepni lajme të mira dhe mos i largoni njerëzit.
Kur ndodh
Ruani qetësinë. Nuk keni nevojë ta fitoni debatin. Kurani thotë se kur të paditurit u flasin robërve të të Gjithëmëshirshmit, ata përgjigjen: “Paqe qoftë!”
Bëjini vetes një pyetje: a është e vërtetë ajo që thanë? Profeti (ﷺ) tha se feja është këshillë e sinqertë. Nëse është e vërtetë, falënderojini dhe ndryshoni, edhe nëse u tha keq.
Nëse nuk jeni të sigurt, pyesni me mirësjellje nga vjen, pastaj kontrollojeni me një dijetar ose imam që i besoni. Në disa pyetje medhhebet e ligjit islam kanë mendime të ndryshme. Mos hiqni dorë nga diçka që lejohet sepse ju qortoi një njeri, dhe mos debatoni për diçka që nuk e keni kontrolluar.
Përballojeni ashpërsinë me mirësi. Një buzëqeshje, një faleminderit i qetë dhe një premtim për ta shqyrtuar zakonisht e mbyllin çështjen.
Nuk barazohet e mira me të keqen! Të keqen ktheje me të mirë e atëherë armiku yt do të të bëhet menjëherë mik i ngushtë.
(Kurani 41:34)
Një hap në një kohë
Askush nuk e mëson gjithë Islamin në një ditë, dhe askush nuk e pret këtë nga ju. Aishja shpjegoi se pjesët e para të Kuranit flisnin për Xhenetin dhe Zjarrin. Rregullat për hallallin dhe haramin erdhën vetëm pasi njerëzit patën besim.
Kur Profeti (ﷺ) e dërgoi Muadhin në Jemen, i tha të mësonte së pari besimin në Një Zot, pastaj pesë namazet ditore, pastaj zekatin, lëmoshën vjetore. Filloni me të njëjtat baza: besimin tuaj, namazin tuaj, dhe largimin nga mëkatet e mëdha.
Profeti (ﷺ) tha se feja është e lehtë, dhe kushdo që e bën shumë të vështirë për veten do të mundet prej saj.
“Allahu nuk e ngarkon askënd përtej fuqisë që ka”
(Kurani 2:286)
Vazhdoni
Policia e haramit nuk është Islami. Janë njerëz, dhe njerëzit gabojnë. Allahu (﷾) nuk shikon fytyrën apo pasurinë tuaj, por zemrën dhe veprat tuaja.
Gjeni shoqëri të mirë: një xhami me mësime për myslimanët e rinj, dhe miq që ju ndihmojnë të rriteni.
Mos u bëni një prej tyre
Ndërsa mësoni, do të shihni të tjerë që gabojnë gjithashtu. Kujtoni si u ndjetë. Këshilloni butë, në vetmi, dhe vetëm për atë për të cilën jeni të sigurt. Profeti (ﷺ) tha të mos kërkoni të metat e njerëzve të tjerë. Dhe tha se Allahu (﷾) është i butë dhe e do butësinë, dhe jep për butësinë atë që nuk e jep për ashpërsinë.