آیا پیامبران بی‌گناه بودند؟

“آنان [= پیامبران] کسانی هستند که الله هدایتشان کرده است؛ پس [ای پیامبر،] از هدایت [و راه راستِ] ایشان پیروی کن [و به قومت] بگو: «من در برابر این [رسالت،] پاداشی از شما نمی‌خواهم. این [قرآن، چیزی] نیست مگر [یادآوری و] پندی برای جهانیان».”

“و [ای پیامبر،] از بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب یاد کن که [در عبادت] توانمند و [در شناخت حق] بابصیرت بودند. ما آنان را با خصلتی [ممتاز] ویژه ساختیم که [همانا] یاد آخرت بود. و آنان نزد ما از برگزیدگان و نیکانند.”

“و آن‌ها را از دست ایشان گرفته، آن را با قلم نقش کرد و از آن گوساله‌ای ریخته‌شده ساخت؛ و گفتند: ای اسرائیل، این خدایان تو می‌باشند که تو را از زمین مصر بیرون آوردند.”

“و چون هارون این را بدید، مذبحی پیش آن بنا کرد؛ و هارون ندا در داده، گفت: فردا عید خداوند می‌باشد.”

“[الله] فرمود: «پس [بدان که] ما قومت را پس از [رفتنِ] تو آزمودیم و سامری گمراهشان کرد».”

“سپس مجسمۀ گوساله‌ای برایشان ساخت که صدایی [همچون صدای گوساله] داشت. [سامری و پیروانش به مردم] گفتند: «این معبود شما و معبود موسی است که آن را فراموش [و اینجا رها] کرده است». آیا نمی‌دیدند که [این گوساله] هیچ پاسخی به آنها نمی‌دهد و هیچ زیان و سودی برایشان ندارد؟ و در حقیقت، پیش از آن [که موسی بازگردد،] هارون نیز به آنها گفته بود: «ای قوم من، جز این نیست که شما با این [گوساله] امتحان شده‌اید و بی‌تردید، پروردگار [حقیقیِ] شما [الله] رحمان است؛ پس پیرو من باشید و از فرمانم اطاعت کنید». [آنان] گفتند: «ما پیوسته بر این [عبادت گوساله] می‌مانیم تا موسی نزدمان بازگردد».”

“و چون موسی به سوی قومش بازگشت [و آنان را بر شرک و گمراهی یافت،] با خشم و اندوه گفت: «پس از من، چه بد جانشینی کردید! آیا از حکم پروردگارتان پیشی گرفتید؟» و [آنگاه] الواح را انداخت و [ریش و موی] سرِ برادر خود را گرفت و به سوی خود کشید. [هارون] گفت: «ای پسرِ مادرم، به راستی این قوم، مرا ناتوان پنداشتند [و تحقیر کردند] و نزدیک بود مرا بکشند؛ پس دشمنان را با [سرزنش] من ‌شادمان نکن و مرا در زمرۀ گروه ستمکار [و نافرمان] قرار نده».”

“پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانیدند، و دختر بزرگ آمده، با پدر خویش همخواب شد؛ و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد.”

“پس هر دو دختر لوط از پدر خود حامله شدند.”

“و لوط عادل را که از رفتار فاجرانهٔ بی‌دینان رنجیده بود، رهانید. (زیرا که آن مرد عادل در میانشان ساکن بوده، از آنچه می‌دید و می‌شنید، دل صالح خود را به کارهای قبیح ایشان هر روزه رنجیده می‌داشت.)”

“ما به لوط، [اجازۀ] قضاوت و علم [دین] دادیم و او را از شهری که [ساکنانش] اعمال زشت [و پلید] مرتکب می‌شدند نجات بخشیدیم. به راستی که آنان گروهی پلید و نافرمان بودند. و او را در رحمت خود وارد کردیم. بی‌گمان، او از شایستگان بود.”

“و داوود قاصدان فرستاده، او را گرفت؛ و او نزد وی آمد، و داوود با او همخواب شد، و او از نجاست خود طاهر شده بود؛ پس به خانهٔ خود برگشت.”

“و در مکتوب به این مضمون نوشت که اوریا را در مقدمهٔ جنگ سخت بگذارید، و از عقبش پس بروید تا زده شده، بمیرد.”

“و سلطنت را از خاندان داوود دریده، به تو دادم، و تو مثل بندهٔ من داوود نبودی که اوامر مرا نگاه داشت و با تمامی دل خود مرا پیروی نموده، آنچه در نظر من راست بود فقط به عمل آورد؛”

“چونکه داوود آنچه در نظر خداوند راست بود به عمل آورد، و از هر چه به او امر فرموده بود، تمامی روزهای عمرش تجاوز ننمود، مگر در امر اوریای حتی.”

“و فرمانروایی‌اش را استوار نمودیم و پیامبری و کلامی فیصله‌بخش به او عطا کردیم.”

“[ای پیامبر،] بی‌تردید، ما به تو وحی فرستادیم؛ همان گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم و [نیز] به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگان [یعقوب] و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحی فرستادیم؛ و به داود زبور دادیم.”

“و در وقت پیری سلیمان واقع شد که زنانش دل او را به پیروی خدایان غریب مایل ساختند، و دل او مثل دل پدرش داوود با خداوند خدایش کامل نبود. پس سلیمان در عقب عشتورت، خدای صیدونیان، و در عقب ملکوم، رجس عمونیان، رفت. و سلیمان در نظر خداوند شرارت ورزیده، مثل پدر خود داوود، خداوند را پیروی کامل ننمود.”

“و [یهود] از آنچه شیاطین در [عهدِ] فرمانروایی سلیمان [از علم سحر بر مردم] می‌خواندند پیروی کردند [و مدعی شدند که سلیمان پادشاهی خویش را با سحر استوار کرده است]؛ و [حال آنکه] سلیمان [هرگز دست به سحر نیالود و] کافر نشد؛ ولی شیاطین [که] کفر ورزیدند، به مردم سحر می‌آموختند؛”

“و سلیمان را به داود عطا کردیم؛ نیکو بنده‌ای بود [و] بی‌تردید، بسیار توبه‌کار بود.”

“و شراب نوشیده، مست شد، و در خیمهٔ خود عریان گردید.”

“گفته شد: «ای نوح، با [امنیت و] سلامتی از جانب ما و [نیز همراه با] برکت‌های [ فراوان] بر تو و بر گروه‌هایی که همراهت هستند، [بر زمین] فرود آی؛ و گروه‌هایی [نیز] هستند که به زودی آنان را [از نعمت‌ها] بهره‌مند می‌سازیم، سپس عذاب دردناکی از سوی ما به آنان خواهد رسید».”

“و لوط عادل را که از رفتار فاجرانهٔ بی‌دینان رنجیده بود، رهانید. (زیرا که آن مرد عادل در میانشان ساکن بوده، از آنچه می‌دید و می‌شنید، دل صالح خود را به کارهای قبیح ایشان هر روزه رنجیده می‌داشت.)”

“و سلطنت را از خاندان داوود دریده، به تو دادم، و تو مثل بندهٔ من داوود نبودی که اوامر مرا نگاه داشت و با تمامی دل خود مرا پیروی نموده، آنچه در نظر من راست بود فقط به عمل آورد؛”

“آنان [= پیامبران] کسانی هستند که الله هدایتشان کرده است؛ پس [ای پیامبر،] از هدایت [و راه راستِ] ایشان پیروی کن [و به قومت] بگو: «من در برابر این [رسالت،] پاداشی از شما نمی‌خواهم. این [قرآن، چیزی] نیست مگر [یادآوری و] پندی برای جهانیان».”