پیامبری مانند موسی در تثنیه 18:18 کیست؟

“زیرا موسی به اجداد گفت که خداوند خدای شما نبی‌ای مثل من از میان برادران شما برای شما برخواهد انگیخت. کلام او را بشنوید در هر چه به شما تکلم کند.”

“زیرا اگر موسی را تصدیق می‌کردید، مرا نیز تصدیق می‌کردید، چونکه او دربارهٔ من نوشته است.”

“نبی‌ای را برای ایشان از میان برادران ایشان، مثل تو مبعوث خواهم کرد، و کلام خود را به دهانش خواهم گذاشت، و هر آنچه به او امر فرمایم، به ایشان خواهد گفت.”

“خداوند خدایت نبی‌ای را از میان تو، از برادرانت، مثل من برای تو مبعوث خواهد گردانید؛ او را بشنوید؛”

“و هر کسی که سخنان مرا که او به اسم من گوید نشنود، من از او مطالبه خواهم کرد.”

“هر ‌کس دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است.”

“و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید. [آنچه می‌گوید] نیست جز وحی [الهی] که به [او] وحی می‌شود.”

“به نزد خاصان خود آمد و خاصانش او را نپذیرفتند.”

“پس تمامی جماعت او را بیرون لشکرگاه برده، او را سنگسار کردند تا بمرد، چنانکه خداوند به موسی امر فرموده بود.”

“عیسی جواب داد که پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان می‌بود، خدام من جنگ می‌کردند تا به یهود تسلیم نشوم. لیکن اکنون پادشاهی من از این جهان نیست.”

“گمان مبرید که آمده‌ام تا شریعت یا صحف انبیا را باطل سازم. نیامده‌ام تا باطل نمایم بلکه تا تمام کنم. زیرا هرآینه به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، همزه یا نقطه‌ای از شریعت هرگز زایل نخواهد شد تا همه واقع شود.”

“پس موسی بندهٔ خداوند در آنجا به زمین موآب برحسب قول خداوند مرد. و او را در زمین موآب در مقابل بیت‌فغور، در دره دفن کرد، و احدی قبر او را تا امروز ندانسته است. و موسی چون وفات یافت، صد و بیست سال داشت، و نه چشمش تار و نه قوتش کم شده بود. و بنی‌اسرائیل برای موسی در عربات موآب سی روز ماتم گرفتند؛ پس روزهای ماتم و نوحه‌گری برای موسی سپری شد. و یوشع بن نون از روح حکمت مملو بود، زیرا که موسی دستهای خود را بر او نهاده بود؛ و بنی‌اسرائیل او را اطاعت نمودند و برحسب آنچه خداوند به موسی امر فرموده بود، عمل کردند. و نبی‌ای مثل موسی تا حال در اسرائیل برنخاسته است که خداوند او را روبرو شناخته باشد،”

“کفر او را شنیدید! چه مصلحت می‌دانید؟ پس همه بر او حکم کردند که مستوجب قتل است.”

“[مریم] گفت: «چگونه ممکن است پسری داشته باشم؛ حال آنکه دست هیچ انسانی به من نرسیده است و بدکار [نیز] نبوده‌ام؟»”

“و قوم را امر فرموده، بگو: شما از حدود برادران خود بنی‌عیسو که در سعیر ساکن‌اند، باید بگذرید، و ایشان از شما خواهند ترسید؛ پس بسیار متوجه خود باشید:”

“برخیز و پسر را برداشته، او را به دست خود بگیر، زیرا که از او امتی عظیم به وجود خواهم آورد.”

“پس موسی بندهٔ خداوند در آنجا به زمین موآب برحسب قول خداوند مرد. و او را در زمین موآب در مقابل بیت‌فغور، در دره دفن کرد، و احدی قبر او را تا امروز ندانسته است. و موسی چون وفات یافت، صد و بیست سال داشت، و نه چشمش تار و نه قوتش کم شده بود. و بنی‌اسرائیل برای موسی در عربات موآب سی روز ماتم گرفتند؛ پس روزهای ماتم و نوحه‌گری برای موسی سپری شد. و یوشع بن نون از روح حکمت مملو بود، زیرا که موسی دستهای خود را بر او نهاده بود؛ و بنی‌اسرائیل او را اطاعت نمودند و برحسب آنچه خداوند به موسی امر فرموده بود، عمل کردند. و نبی‌ای مثل موسی تا حال در اسرائیل برنخاسته است که خداوند او را روبرو شناخته باشد،”

“زن سامری بدو گفت: چگونه تو که یهود هستی از من آب می‌خواهی و حال آنکه زن سامری می‌باشم؟ زیرا که یهود با سامریان معاشرت ندارند.”

“به راستی، الله بر مؤمنان منت نهاد ‌که میان آنان پیامبری از خودشان برانگیخت تا آیات او [= قرآن] را برایشان بخوانَد و [از گناه] پاکشان گردانَد و به آنان کتاب [= قرآن] و حکمت [= سنت] بیا‌موزد؛ و قطعاً پیش از آن، در گمراهی آشکاری بودند.”

“و این است شهادت یحیی در وقتی که یهودیان از اورشلیم کاهنان و لاویان را فرستادند تا از او سؤال کنند که تو کیستی؟ که معترف شد و انکار ننمود، بلکه اقرار کرد که من مسیح نیستم. آنگاه از او سؤال کردند: پس چه؟ آیا تو الیاس هستی؟ گفت: نیستم. آیا تو آن نبی هستی؟ جواب داد که نی.”

“و این است شهادت یحیی در وقتی که یهودیان از اورشلیم کاهنان و لاویان را فرستادند تا از او سؤال کنند که تو کیستی؟ که معترف شد و انکار ننمود، بلکه اقرار کرد که من مسیح نیستم. آنگاه از او سؤال کردند: پس چه؟ آیا تو الیاس هستی؟ گفت: نیستم. آیا تو آن نبی هستی؟ جواب داد که نی.”

“آنگاه بسیاری از آن گروه چون این کلام را شنیدند، گفتند: در حقیقت این شخص همان نبی است. و بعضی گفتند: او مسیح است. و بعضی گفتند: مگر مسیح از جلیل خواهد آمد؟”

“یقیناً ما پیامبری به سوی شما فرستادیم که بر شما شاهد [و گواه] است؛ همان‌گونه که به سوی فرعون پیامبری فرستادیم.”

“همان کسانی که از فرستاده و پیامبرِ درس‌ناخوانده [= اُمّی] پیروی می‌کنند؛ [همان] که نام [و نشانه‌های‌] او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته‌شده می‌یابند؛ [همو] که آنان را به نیکی‌ها فرمان می‌دهد و از زشتی‌ها [و کارهای ناپسند] باز می‌دارد و پاکیزه‌ها را برایشان حلال می‌گردانَد و پلیدی‌ها را بر آنان حرام می‌کند و اعمال مشقت‌بار و قید و بندهایی را که بدان مکلف شده بودند از [عهدۀ] آنان برمی‌دارد. پس کسانی‌ که به او ایمان آوردند و گرامی‌اش داشتند و یاری‌اش کردند و از نوری که با او نازل شده است پیروی نمودند، آنانند که رستگارند».”

عایشه نخستین وحی را شرح می‌دهد. در غار حرا فرشته به پیامبر (ﷺ) گفت بخوان، و او سه بار پاسخ داد که نمی‌تواند بخواند، پیش از آنکه نخستین آیه‌های سورهٔ علق به او داده شود. خدیجه او را نزد پسرعمویش ورقة بن نوفل برد، پیرمردی نابینا که مسیحی شده بود و بخش‌هایی از انجیل را به خط عبری می‌نوشت. ورقه گفت این همان فرشته‌ای است که خدا نزد موسی فرستاده بود، و چند روز بعد درگذشت.