آیا مکه در کتاب مقدس آمده است؟

“و در صحرای فاران ساکن شد، و مادرش زنی از زمین مصر برایش گرفت.”

“و اما دربارهٔ اسماعیل، تو را اجابت فرمودم. اینک او را برکت داده، بارور گردانم، و او را بسیار کثیر گردانم. دوازده رئیس از وی پدید آیند، و امتی عظیم از وی به وجود آورم.”

“و این است نام‌های پسران اسماعیل، موافق اسم‌هایشان بر حسب پیدایش ایشان: نخست‌زادهٔ اسماعیل، نبایوت؛ و قیدار و ادبئیل و مبسام،”

“عرب و همهٔ سروران قیدار با تو در بره‌ها و قوچ‌ها و بزها سودا کردند؛ و در این‌ها سوداگران تو بودند.”

“جمیع گله‌های قیدار نزد تو جمع خواهند شد، و قوچ‌های نبایوت تو را خدمت خواهند نمود؛ و با قبولیت بر مذبح من خواهند برآمد، و خانهٔ جلال خود را زینت خواهم داد.”

“و این است نام‌های پسران اسماعیل، موافق اسم‌هایشان بر حسب پیدایش ایشان: نخست‌زادهٔ اسماعیل، نبایوت؛ و قیدار و ادبئیل و مبسام،”

“و بین مردم برای [ادای] حج ندا بده تا پیاده و [سوار] بر هر [وسیلۀ سفر یا] شتر لاغری، از هر راه دوری به سویت بیایند. تا شاهد منافع [گوناگون] خویش باشند و در روز‌‌‌هایی معیّن، [به هنگام قربانی] نام الله را بر چهارپایانی که به آنان روزی داده‌ایم، یاد کنند؛ پس [خودتان] از [گوشتِ] آن بخورید و به درماندۀ فقیر [نیز] غذا بدهید.”

“جمیع گله‌های قیدار نزد تو جمع خواهند شد، و قوچ‌های نبایوت تو را خدمت خواهند نمود؛ و با قبولیت بر مذبح من خواهند برآمد، و خانهٔ جلال خود را زینت خواهم داد.”

“و پسران آنانی که تو را ذلیل ساختند، خم‌شده نزد تو خواهند آمد؛ و جمیع آنانی که تو را اهانت نمودند، نزد کف پای‌های تو سجده خواهند کرد؛ و تو را شهر خداوند و صهیون قدوس اسرائیل خواهند نامید.”

واثله بن اسقع روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که خدا کنانه را از فرزندان اسماعیل برگزید، قریش را از کنانه برگزید، بنی‌هاشم را از قریش برگزید، و او را از بنی‌هاشم برگزید. در صحیح مسلم این حدیث زیر عنوان فضیلت نسب پیامبر آمده است.

“پروردگارا، من [یکی] از فرزندانم را در تنگه‌ای بی‌آب و ‌کِشت، نزد خانۀ محترم [و شکوهمندِ] تو جای دادم. پروردگارا، [چنین کردم] تا نماز را برپا دارند؛ پس دل‌های برخی از مردم را چنان کن که به سوی آنان [و این سرزمین] متمایل گردد و از محصولات [مورد نیازشان‌] به آنان روزی‌ ببخش؛ باشد که سپاس گزارند.”

“و [یاد کن از] هنگامی که ابراهیم و اسماعیل پایه‌های خانه [کعبه] را بالا می‌بردند [و می‌گفتند]: «پروردگارا، [اعمالِ نیک ما ـ از جمله بنای این خانۀ مقدس را] از ما بپذیر که بی‌تردید، تو شنوای دانایی.”

“جمیع گله‌های قیدار نزد تو جمع خواهند شد، و قوچ‌های نبایوت تو را خدمت خواهند نمود؛ و با قبولیت بر مذبح من خواهند برآمد، و خانهٔ جلال خود را زینت خواهم داد.”