İsa ‘Tanrının Padşahlığı sizdən alınacaq’ deyəndə nəyi nəzərdə tutub?

“Başqa bir məsəl dinləyin: Bir ev sahibi var idi, üzüm bağı saldı, ətrafına çəpər çəkdi, orada üzüm sıxmaq üçün çanaq qazdı, qüllə tikdi, onu bağbanlara icarəyə verib uzaq ölkəyə getdi. Məhsul vaxtı yaxınlaşanda meyvələrini almaq üçün qullarını bağbanların yanına göndərdi. Bağbanlar onun qullarını tutub birini döydülər, birini öldürdülər, birini daşqalaq etdilər. Yenə birincidən çox başqa qullar göndərdi və onlara da eyni şeyi etdilər. Ən sonda oğlunu onların yanına göndərib dedi: Oğluma hörmət edərlər. Lakin bağbanlar oğlunu görəndə öz aralarında dedilər: Varis budur; gəlin onu öldürək və irsini ələ keçirək. Onu tutub bağdan çölə atdılar və öldürdülər. Bəs üzüm bağının sahibi gələndə o bağbanlara nə edəcək? Ona dedilər: O pis adamları amansızcasına məhv edəcək və üzüm bağını meyvələrini öz vaxtında ona verəcək başqa bağbanlara icarəyə verəcək.”

“İsa onlara dedi: Məgər Müqəddəs Yazılarda heç oxumamısınız: Bənnaların rədd etdiyi daş küncün başı oldu; bu, Rəbbin işidir və gözümüzdə heyrətamizdir? Buna görə sizə deyirəm: Tanrının Padşahlığı sizdən alınacaq və onun meyvələrini verən bir millətə veriləcək.”

“Başçı kahinlər və fariseylər Onun məsəllərini eşidəndə Onun onlar barədə danışdığını başa düşdülər.”

“Bənnaların rədd etdiyi daş küncün baş daşı oldu.”

“Yol kənarında bir əncir ağacı görüb ona yaxınlaşdı və üzərində yarpaqdan başqa heç nə tapmadı və ona dedi: Bundan sonra əbədi olaraq səndə meyvə yetişməsin. Əncir ağacı dərhal qurudu.”

“O, bu məsəli də çəkdi: Bir kişinin üzüm bağında əkilmiş əncir ağacı var idi; gəlib onda meyvə axtardı və tapmadı. Bağbana dedi: Budur, üç ildir bu əncir ağacında meyvə axtarıb gəlirəm və tapmıram; onu kəs, niyə torpağı tutur? Bağban cavab verib ona dedi: Ağa, bu il də onu saxla, ətrafını qazıb peyin verim. Əgər meyvə versə, yaxşı; verməsə, sonra onu kəsərsən.”

“İsraili səhrada üzüm kimi tapdım; atalarınızı əncir ağacının ilk barı kimi gördüm: lakin onlar Baal-Peora getdilər, özlərini o rüsvayçılığa həsr etdilər və iyrəncliklərini sevdikləri kimi oldular.”

“Sizin, bənnaların hörmətsizlik etdiyi və küncün başı olan daş Budur.”

“Lakin siz seçilmiş nəsil, padşahlıq kahinliyi, müqəddəs millət, Tanrıya məxsus xalqsınız ki, sizi qaranlıqdan Öz heyrətamiz nuruna çağıranın fəzilətlərini elan edəsiniz.”

“Buna görə İbrahimə dedi: Bu kənizi və oğlunu qov, çünki bu kənizin oğlu oğlum İshaqla birlikdə varis olmayacaq.”

“Kənizin oğlundan da bir millət yaradacağam, çünki o, sənin nəslindir.”

“Qalx, oğlanı qaldır və əlindən tut, çünki ondan böyük bir millət yaradacağam.”

“Bu daşın üstünə yıxılan parçalanacaq, daş kimin üstünə düşsə, onu toz edəcək.”

“O daşın üstünə yıxılan hər kəs parçalanacaq, daş kimin üstünə düşsə, onu toz edəcək.”

“Bu padşahların günlərində göyün Tanrısı heç vaxt məhv olmayacaq padşahlıq quracaq: padşahlıq başqa xalqa qalmayacaq, bütün bu padşahlıqları parçalayıb tükədəcək və əbədi duracaq. Çünki daşın dağdan əlsiz kəsildiyini, dəmiri, tuncu, gili, gümüşü və qızılı parçaladığını gördün; böyük Tanrı padşaha bundan sonra nə olacağını bildirib: yuxu dəqiqdir, yozumu da etibarlıdır.”

Erkən müsəlman fəthlərinin təsviri tarixi. Suriya və Yerusəlimin süqutunu, Fars paytaxtı Ktesifonun kral xəzinəsi ilə birgə 630-cu illərdə süqutunu və Misirin 640-cı illərin əvvəlinə qədər fəthini təsvir edir; bütün bunlar Peyğəmbərin (ﷺ) vəfatından təxminən on il ərzində baş verib.

Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) özünü və ondan əvvəlki peyğəmbərləri gözəl ev tikib küncündə bir kərpiclik yeri boş qoymuş adama bənzətmişdir. İnsanlar onun ətrafında gəzir, heyran qalır və kərpicin yerində olmasını arzu edirdilər. O dedi: o kərpic mənəm və mən peyğəmbərlərin sonuncusuyam.